normal sözlük yazarları mutlu mu sorunsalı

sormak istediğim sorudur. gerçekten mutlu olan var mı şu anki halinden, varsa da bunu nasıl başarıyor?

"yalan da olsa içimden bir bulut akıp gidiyor
yalan da olsa mutluyum, bu bana yetiyor
yalan da olsa mutluyum ya, bu bana yetiyor"**

kafa sözlük’te yazmaya başladığımdan beri bütün sorunlarımı aştım. insanları musmutlu sımsıcak taptatlı cafcaflı bi gülümsemeyle seyrediyorum. hayatımı ikiye ayırsam ksö/kss* diye ayırırım. bence siz de yazmalısınız. farkı hissedeceksiniz.

mutluluğun tanimi herkese göre değişir .eger herşey yolundaysa mutlu olmalı insan.dünyanın yarısının aç ve evsiz olduğu düşünülürse mutluluk kriterini çok da yüksekten tutmamalı.

denk gelince mutluyuz. gelmezse de canı sağ olsun.

uğraşıyoruz be! şu an değil ama elbet bir gün...

mutluluğa hayata küfreder gibi yaklaşıyorum. ıçimdeki keder ne kadar azarsa ona inat kahkahalar ve şakalar saçıyorum.
mutlu muyum?
zaman zaman.
varlığından keyif aldığım insanlarla konuşurken mutluyum mesela. aralıksız mutluluk diye bir şey yok. bunu beklemek ahmaklık olur. ağlarken de çok şirin oluyorum hem...

sağlıklıyım, sevdiklerim yanımda. gerisi için çözüm var.

mutlu eden birileri, mutlu eden olaylar olduğunda veya hayata pozitif baktığımda mutluyum; tersi durumlarda ise mutsuzum. mutluluk sürekliliği olan bir şey değildir.

ne sözlüğü, ülkece mutluluktan kafayı sıyırmış durumdayız.

tam 1 yıl önce sorduğum soru. mutlu olan var mı ? kaynağı ne ? umudu var mı ?

ara sıra mutlu oluyorum. kaynak: * şaka şaka onu demeyeceğim, kaynak belirsiz. umut: umudum var işte bak. çünkü şeye inanıyorum ben, ulan iyi kötü bir şeyler yapıyoruz hayatta, bir yerlere varmak için. hayatın bu konuda bana karşı boş olabileceğine hiç inanmıyorum doğrusu. sanırım kendisi biraz platonik. şöyle bir söz geldi aklıma: uçuruma bakarsan uçurumu görürsün. sanırım platonik olan benim ki, hayatta da platonikliği görüyorum. platoniklik, poliklinik gibi oldu*

genel olarak insan olarak mutlu muyuz ? sorunsalı daha iyi olur bir kuş olsaydım hiçbir şeyi dert etmeden uçabilseydim. insan olmak dert demek yarını düşünmek, mutsuzluğu düşünmek demek hiç kimse mutluluğu hatırlamaz.

tam olmayacagım diyorum zorla ediyorlar işte varlıklarıyla.
mutsuzluk benimde hakkım bence.

dipnot: sayfayı asagı kaydırırken domestic hıyar denen yazarı gordum keske geri gelse.

eh.

mutlu değilim

değil. bu ülkede mutlu olmak mümkün mü diye düşünülmeli önce? bizim yaşadıklarımız başka ülkede yaşandığında insanlar sokağa dökülüyor, biz goy goya vuruyoruz. biz etimize budunuza, ekonomik gücümüze bakmadan abilik taslıyoruz, biz toplumun yargılarını ve imkanlarını kullanarak bencilliğimizi besliyoruz, biz en ahlaklı geçinip sonra tüm yolsuzlukları ya da kötülükleri yapıyoruz. bu dediklerimden kastım da o, bu , şu değil; gerçekten hepimiz. torpil yaptırmak da aynı şey, birinin giydiğine karışmak da, belki hırsızlık yapmak da. elbette dereceleri farklıdır ama hepsi aynı kapıya çıkıyor, birinin hakkını gasp etmek. ve biz bu ülkede hep birilerinin hakkının gasp edildiğini bilerek yaşıyoruz ve bizimki de ediliyor. bu durumda mutlu olmamızı beklemek saçma bence.

sorunsal olmayan bir sorudur. net mutsuzum. mutlu olanın da b... neyse genelleme yapmayacağım.

cok mutluyum
(bkz: bu başlıkta kendimizi kandırıyoruz)
(bkz: olumlamalar)

cevabı belli olan sorunsaldır. mutlu olsak burda işimiz ne?