numb

canim linkin park’in 2003 yilinda yayinladigi meteora albumundeki, yillar gecse de eskimeyen, bir oturusta en az 6 kere dinledigim muthis sarkisi.

klibini izlerken buradan kendini kizin yerine koymayan, onunla birlikte uzulmeyen yoktur.

jay-z ile olan numb encore versiyonu da guzeldir fakat orijinal halinin yeri ayridir.

bir zamanlar ulkemizde duzenlenen rock’n coke festivalindeki performansi da buraya birakiyorum, rip chezzy.

linkin park’ın en iyi şarkısıdır bence. ergenliğim bu şarkıyı dinleyerek geçti, 30 yaşıma doğru yol alırken hala dinliyorum. guitar hero oynarken karaoke yapmayı en sevdiğim şarkılardan birisidir ayrıca.

bir de jay-z ile şöyle mükemmel düet yaptıkları bir versiyonu vardır ki, tadından yenmez.

ingilizce hissiz demek.

linkin park'ın efsane şarkısıdır. özellikle mutsuzken çok iyi eşlik eder.

rip to chester...

en sevdiğim linkin park şarkısı.
türkçe çevirisi için ->
buradan

linkin park'ın en iyi şarkılarından bir tanesi. yıllar geçse de hala insanın derinden hissettiği, düşündükçe duygusallaştığı pek güzel bir şarkıdır.
insanın ne kadar çabalasa da beklentileri karşılayamamasını ve bundan kaynaklanan acıyı çok güzel anlatır.

linkin park dinleyen dinlemeyen neredeyse herkesin playlistinde olan şarkı. aynısı in the end içinde geçerli.

an itibarıyla youtube videosu 2 milyar'ı geçmiştir. bilgisayarın kıyısına yatıp numb'ı açıp ne çok içtim bi'bilseniz.

lan allahsizlar, u2'cugumun da bu sekilde bir sarkisi var. hic yazmiyorsunuz:



i feel numb, i feel numb
too much is not enough, gimme some more, gimme some more of that stuff love
too much is not enough!

uuu beybi.

ilk gençliğe denk düşmüş şarkı.

hissizleşmekten ne kadar uzaklarda olduğumu bilmediğim zamanlardı, dünyanın yükünü sırtımda taşıyordum sanki, nasıl kendimi kaptırarak dinlerdim. sözler yeni, müzik yeni. sartre'ın bulantı'sını okumuyor da o bulantının kendisiydim sanki. nasıl kederli, ne kadar önemliydim kendi zihnimde. herkesin düşünmediklerini düşünüyordum. endişelerim vardı dünyanın gidişatına ilişkin. o kadar derin sıkıntılarım vardı ki, sıkıntılardan harekete geçemiyordum. pencereden bakıp bunalmaya, etrafımdaki insanları daraltmaya devam ediyordum. çünkü ben tam bu şarkıdaki gibi hissizdim. büyük dertlerim vardı, mesela daha geç saatlerde eve dönememek, mesela daha çekici olamamak, mesela bunları anlayan, onaylayan bir aileye sahip olamamak, ne yapsalar bana yaranamayacak bir aileye sahip olmak, ve uzayıp giden saçma sapan şımarıklıkla doluydum. kederden kafamı oynatamıyordum. sanıyordum ki hissizim.
henüz dışarıya burnumu uzatır uzatmaz yiyeceğim tokatlardan haberim yok.
yılların insanı öyle bir anda bile değil, eze eze uzun uzun nasıl hissizleştireceğinden hiiiç haberim yok.
şimdi hissizleşmemek için direnirken, dönüp gidip o balkondan kederle bakan başımı taşıyan omuzlarımdan tutup sarsmak isterim. sarsıp bir kendine gel salak! demek.