öne çıkanlar | diğer yorumlar

ayfer tunç'un eylül 2020'de doğan kitap'tan yayınlanan kitabıdır. bir devam kitabı osman. bu kitabı okumaya niyetlendiyseniz öncesinde kapak kızı ve yeşil peri gecesi kitaplarını okumalısınız.

ayfer tunç'un neredeyse tüm kitaplarını okumuş biri olarak diyebilirim ki yazarın en boş kitabı bu kitap benim için.
yeşil peri gecesi'ni, kapak kızı'nı sevdik biz de sayın yazar, evet osman ne düşünüyor diye de merak ettik ama 500 sayfa anlatılacak bir hikayesi olmadığını da gördük sayenizde.

tamamen vakit kaybıydı diyemem ama altını çizecek, benim için kıymetli olabilecek tek bir cümle bulamadım.
devamını gör...
ayfer tunç'un kapak kızı, yeşil peri gecesi serisinin son kitabı osman. bazı arkadaşlarım önce osman'ı okudular, hikaye başlamadan bitti tabii. ama ben seriyi bozmadım, okuyacak olanlara da tavsiyem en baştan ilerlemeleri. osman'ı okudum vee daha yeni bitti. rahatça yazabilirim.
kapak kızını yazar söylediğine göre daha gençken yazmış. hatta pek düzeltilmeden -hatırladığım kadarıyla - gazetede/dergide yayımlanmış. sonra yazar düzenlemiş ve kitap olarak yayımlamış. kapak kızını biraz sıkıcı buldum diyebilirim ya da daha doğru bir ifadeyle ayfer tunç'un diğer kitaplarındaki tadı pek alamadım. yine de seriye başlangıç olarak şebnem'i çok merak ettirdi.
yeşil peri gecesi ise kapak kızının tam aksine resmen gümbür gümbür geldi. kaba tabirle biraz insanı tokatlıyor.
şebnem'in ağzından hikayesini okuyoruz. şebnem'in neden şebnem olduğunu, neden pimi çekilmiş bomba gibi dolaştığını, babasından gidemeyişini,...
şebnem hikayesinde sürekli şiir okuduğunu anlatıyor çoğu kez kendi içinde konuşurken şiirle cevap vermesiyle de destekliyor tabii bundan dolayı kitap pek şiir okumayan okurlara da bir nevi fırsat sunuyor. kitabın sonunda zaten bahsedilen tüm şiirler var.

yeşil peri gecesini okurken en çok osman'a kızıyorsunuz ve en çok onu merak ediyorsunuz. sonra da osman başlıyor anlatmaya. bu kez osman anlatıyor çocukluğundan başlıyor. başlıyor dediysem yanlış anlaşılmasın. kitabın başında osman'ın ölümüyle allak bullak olarak başlıyoruz. kitap osman'ın günlüklerinden ve hikayeye etki eden ve osman'ın hayatı ile yolu kesişmiş kişilerle yapılan röportajlardan oluşuyor. bir roman olarak farklı kurgulanmış. bir de aynı olayları şebnemle osman'ın nasıl gördüğünü okuyoruz.
ayfer tunç son zamanlarda okuduğum çoook iyi bir yazar. söyleşilerini ve katıldığı programları dinlerken de çok keyif alıyorum. bazı şeyleri öyle güzel anlatıyor ki insanın içine içine işliyor. yaptığı her işinde duygu hep ön planda oluyor. gerçekten okurken mest oluyorum.
iyi ki var...

osman'dan bir alıntı ile sonlandırayım;

"sonra başka bir ambulans geldi, cesedi alıp götürdüler. gene sessizlik oldu. çok tuhafıma gitti. bir adam öldü ya... bir adamın beyni patladı. ne bileyim... insan kıyamet kopacak falan sanıyor. abimde de kopmamıştı, ağrına gidiyor insanın. "


bir de bir alıntı var nedense bu beni biraz duygulandırdı sanırım annemden dolayı;

"bizde anneler statükocu olur, korumacıdırlar, düzen bozulmasın isterler. ama birey olmuş, kendi ayaklarının üstünde durmayı başarmış kadınlara bir bakın, hemen hepsinin arkasında bir anne bulursunuz."
ayfer tunç öyle güzel anlatmış ki burdan da şunu diyeyim
canım annem iyi ki varsın iyi ki !
devamını gör...
ayfer tunç'un son okuduğum romanı. aynı zamanda üçlemesinin de son kitabı.

öncelikle sözlerime, boyun devrilsin osman, kamyon altında kalasın diye başlamak istiyorum. kaldı.

bu osman karakterinde benim bir erkekte nefret ettiğim ne varsa vücut bulmuş gibi. bu yüzden muhtemelen kitap elimde 2 ay süründü. öyle böyle bitirdim. üçlemenin diğer kitaplarından kinlendiğim şu osman'a azıcık da olsa merhamet duyar, biraz da olsa acır mıyım dedim ama sinirlerim iyice tepeme çıktı. resmen kitabı halk tv izleyip akp'ye küfreden annem gibi okudum. söylene söylene...

bu gereksiz empatikliği aşmam lazım, benim de bug'ım bu. üzerinde çalışmam gerekiyor. bunu bir kez daha gördüm. osman sanki bana etti ettiklerini, benim hayatıma zararı ziyanı dokunanlar osman'da birleşti sanki. hatta babam biraz osmandı, hayatıma zamanına girenler bayağı osmandı...
neyse, sözün özü: ben şebnemciyim. net.
devamını gör...
yazılmasa da olurmuş. osman'ın şebnem'e yapılanlara niye göz yumduğunun belki bir açıklaması vardır bu kitapta diye düşünüyordum. yeşil peri gecesi'nde anlatılanlardan başka bir sebep yokmuş. aynı şekilde osman'ın çocukluğunu da o kitaptan biliyorduk. daha büyük travmalar da öğrenmedik. kapak kızı'nı okuduktan sonra bir sonraki kitapta şok olmuştum mesela. bu kitapta hiç böyle bir şey yaşamadım. bildiklerimizin tekrarı gibiydi kitap. ben osman'ın ne kadar rahat para harcadığını zaten biliyordum. beceriksizin teki olduğunu bu kitabı okumadan önce de zaten öğrenmiştim. şebnem'e bu kadar aşık bir adamken nasıl bu kadar şerefsiz bir adama dönüştüğünü okumak da etkilemedi beni. daha çok sinirlendirdi. insan para için bu kadar küçülür mü diye düşündüm. demek ki oluyormuş. evet osman acılar çekmiş olabilir. ama hiçbir şey yaptıklarını affettirmiyor. kötülükler görmezden gelinince yok olmuyorlar osman. senin için üzülmek isterdim ama kusura bakma.


kitaba olmasa da olur dedim ama bu yazarın anlatım gücünün muhteşemliğini etkilemiyor. yine çok iyi yazılmış bir kitaptı. günde 200 sayfa okuyup yine kör olma tehlikesi ile karşı karşıya kaldım. yine de dilinin güzelliği konuların kötülüğünün önüne geçemedi. olmadı ayfer tunç.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"osman (kitap)" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim