psikoterapi

i need some actually.

modern astrologluktur. evet.

öznel yöntemlerin kullanıldığı, psikolojik sıkıntıya neyin sebep olduğunu çözmek için psikoterapistin kendi görüşlerini karşıdakine aktarıp onu şekillendirmesi çünkü bir davranış bir psikoloğa ya da psikiyatriste göre normalse diğerine göre anormal ya da birisi diyor iyi davranış diğeri kötü diyor. sabit birşeyi yok yani

tarafı olduğunuzda hakkındaki yorumlarınızın mutlaka değiştiği şey.
terapi almadan mucize yaratacağına inanıyorsanız, öyle olmadığını anlarsınız.
terapi almadan önce, birinin karşısına geçip 1 saat konuşup para verip çıkmak olduğunu düşünüyorsanız, öyle olmadığını anlarsınız.
terapistin bir otorite olup size doğrudan dikte edip durumu değiştireceğini sanıyorsanız, öyle olmadığını anlarsınız.
terapistin sadece çocukluğunuza ineceğini zannediyorsanız, yanıldığınızı fark edersiniz.
terapistin komşunuz gibi sen de ne çektin be, çekip vursan en haklı sensin gibi sürekli size hak verip, öfkelendiğiniz insanları yerin dibine sokacağını sanıyorsanız, hiç öyle olmadığı ile yüzleşirsiniz.
terapinin "ay ben ne çekmişim, herkes kötü bir ben iyiyim" fikri ile bitip sizi sonsuz huzura kavuşturacağını umuyorsanız, hayal kırıklığına uğrarsınız.
terapi alınca ilaç ihtiyacı olmadığını düşünüyorsanız, yanılırsınız.
terapide konuşamayacağınızı, zaten konuşayan bir insan olduğunuzu düşünüyorsanız, kendinize inanamazsınız.

bütün bunların olabilmesi için terapiyi denemek gerek, o koltuğa oturmak gerek, bazen karmakarşık, bazen ferahlayarak, bazen allak bullak, bazen suçlu, bazen pişman ama mutlaka her seferinde "yoğun ve yorgun" terapi odasından çıkmanın ne demek olduğunu tecrübe etmek gerekir.

demem o ki, terapiye gitmeden önceki psikoterapi yorumlarımız, çöptür.

#3839270 bence sorun sağlık değilse gitmek amaçsız her türlü işe yaramıyor çünkü

insanın içinde yaşadığı tüm olaylar yalnızca kendi hisleriyle ilgili mi değil mi? anlamaya çalıştığı evrede, bu alanda uzmanlaşmış bir psikolog veya psikiyatr yardımıyla çözmek amacıyla başvurulan tedavi girişimidir. kısacası deliriyor muyum yoksa normal miyim? sorusuyla yola çıkılan içsel ve kişisel bir keşif yolculuğudur.

ben bir kere gittim fakat drvam edebilmem için o kuruma yeterli güveni duyamadım. sanırım o sırada bir tık da paranoyalar yaşıyordum. hayatımda ilk defa o kadar deli hissetmiştim. ya da en yakınlarım tarafından hissettirildim bilmiyorum. ama eğer fırsat bulursam başlamayı düşünüyorum. çünkü o bir seans bile bazı şeyleri düşünmeme yol açmıştı. bilmediğim yönlerimi ortaya çıkarmıştı. tavsiye edilir. kimisi de etmez ayrıca kişiden kişiye değişebilen bir yöntemdir.

psikoterapi; karanlık bir odada kara bir kedi aramak gibidir. üstelik kedi yoktur ve siz 'buldum!' diye bağırırsınız.

hiçbir silkime yaramayan, kandırıkçı, ticari eylem.

artık psikologların çalışma stillerini de çözdüm. sana sorular sorup, o güne denk fark etmediklerini farkettirip “aaa oha” illüzyonunu yaratıyor ve parayı cebe atıyorlar. evet arkadaşım farkettim. daha evvel bakmadığım çerçevelerden baktım. baktım da eeeee??? sonuç???

bırakın allasen ya. bana beni anlatıp, egomu okşuyor olmanızı artık yemiyorum. “zagora hanım, içsel farkındalığınız çok yüksek, bu muazzam bir şey.” bana çözümle gel çözümle. yok abi, bu işler lafla sözle düzelecek işler değil. boşa para vermeyin rica ediyorum. illa iyi bir şeyler duymak, farkındalık kazanmak istiyorsanız bana verin o parayı. aynısı ben de pekala yapabilirim.

beyninde doğru çalışmayan nöron, frekans bilmem ne var. var ki bunları hissediyorsun. bu da ancak medikal destekle düzelebilir. düşünce şeklinin somut bir şeyler üzerinde etkisi yok. telekinezi üstadıysanız orası ayrı. ama lütfen kendinizi kandırmayın.

ilaçsa ilaç. doğru yol bu.

geçmişte 5 sene aralıklarla almıştım 1,5 sene herşey iyi süper gidiyordu 1,5 seneden sonra psikologum seansları şöyle geçiriyordu öncelikle sonra gireceğim girmeyeceğim sana olan sorularla başlamak istiyorum eğitim hayatını detay vere vere anlat diyordu sonra iş hayatını detay vere vere anlat yüzeysel anlatma diyordu sonra hikaye anlatıcısı gibi saçma sapan alakasız şeyler anlatıyordu böylece 35 dk gidiyordu 5dk kala evet sıkıntın neydi diyordu ama süre bitti diyordu bunu 2-3 defa yapınca gittiğim yükle geri dönüyordum ben de kendisine böyle yapmamasını söyledim hakaret küfür değil kendi kendine atarlı giderli konuşmaya başladı senle uğraşamam vs ben de psikolog değiştirdim diğeri de 3-5 dk terimsel konuştu 45 dk yüzüme baktı sonra ben psikiyatriste gittim çağdışı saçma sapan tavsiyeler verip+ilaç yazıyordu üçünü de bırakmıştım

psikoterapi alan kişinin ruh hali yerindeyse dünyevi beşeri sorunlar için psikoterapi alıyorsa psikoterapistin algı operasyonu yaparak geçiştirmesi muhtemeldir. ama ruh hastalıklarında psikiyatri psikolog uyumlu çalışıyor ki burda işe yarıyor.

çöp.

ben şunu saçma buluyorum terapistlerle olan röportajlarda diyorlar ki illa ki ruh hastası olan kişiler değil ruh sağlığı düzgün olan insanlar da sosyal sorunlar için psikoterapi alabilirler deniyor ama nedense sosyal sorunlar seansta ister psikolog olsun ister psikoterapist olsun kestirilip atılıyor ya da bu tarz sosyal sorunlar için verimsiz kalıyorlar ki bu da bana şöyle geldi müşteri çekmek için pazarlama stratejisi yapıyorlar. ama diyelim harbiden ruh hastası biri gitse yine çoğu zaman terapi işe yarıyor orası olumlu taraf. ama başka branşlar kalkıp demiyorlar ki canı isteyen kulak burun boğaza ya da kardiyologa gelir diye ki terapistlerin gönderi başında yazdığım sözleri de azıcık komik

sonu -terapi ile biten birşeyle düzelmek mümkün değil. fizyoterapi sakat bırakır, kemoterapi kanserden öldürür.

olaysız dağılalım, yücedağın başı dumanlı olur, biraz gam kasavet iyidir.

harbi hastalık dışında psikoterapi almak sözkonusu olunca kişi psikoloğa bel bağladığı zaman kişiyi rahatsız eden çevresel sorunlar hastalık olmasa da terapistler onu bir hastalığa uyarlayıp öyle bakıyorlar ona göre tedavi uygulamaya çalışıyorlar ki bu da terapisti ve danışanı çıkmaza sokuyor ve bir ilerleme olmuyor ve yanlış yaklaşım. iki tane örnek vereyim: 1- bir kişi gerçekten sevmediği kişi tarafından taciz ediliyor rahatsız ediliyor ve bu durumdan rahatsız gidip terapistine durumu anlatsa terapist halüsinasyon,çarpıtma,takıntı diyerek onu gerçeklikten alıkoyuyor diyor takma git kitap oku vs diyor ama psikiyatr ne yapıyor o da psikoloğun yaptığının aynısını yapıyor ama ilaç yazıyor ama ilaç ya ters etki yapıyor ya da etki etmiyor 2-genelde bir kişinin birşey istemesi ve istememesi sonucu üzülmesine bipolar diyorlar bipolar başka birşey aslında bipolar ilacı yazıyorlar ya da psikolog da öyle diyor