1.
" sen uzaklaşıp giderken gün ortasıydı. "
1861/ 1941 yılları arasında yaşayan ve nobel edebiyat ödülü sahibi hint şair, yazar rabindranath tagore imzalı yaklaşık 150 sayfalık eser; türkçe'ye birden fazla isim tarafından çevrilmiş, 2006 yılında yayınlanmıştır.
aşkı aşkın farklı farklı hâlleriyle yansıtıyor, aşık olmayı da aşkı yitirmiş olmanın sonsuz kederini de derinden hissettiriyor rabindranath tagore; başlarda aşkın mutluluk kaynağı olan yanını esas alır iken ilerleyen sayfalarda ise aşkın yitimine odaklanıyor.
âşık olduğu kişiye teslim olduğunu, ondan gelecek her şeye râzı olduğunu, dünyasının merkezine onu koyduğunu, onu yitirmekten korktuğunu vurgular nitelikte yazıyor, daha sonra ise aşkının ellerinden kayıp gittiğini, yalnızlığı, kimsesiz olmayı, aşkın bitiminde duyulan derin acıyı yansıtıyor.
severek okuduğum bir kitaptı, aşk tanımını, aşka bakış açısını, yalnızlığını, hüznünü ve kederini şiirselleştirme biçimi bence iyiydi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
en can alıcı dizesi ise bence;
geri ver beni - her şey senin olsun dizesi oldu, bir şarkı sözünü hatırlatır nitelikteydi.
aşk üzerine düşündüren, okunulası bir eserdi.
öğlenler oluyor - kalabalıktayım
akşam oluyor - umudum sensin.
uyurken seni yitirmekten korkuyorum.
gitme, aşkım benim, bana sormadan.
bir yaz gibiydin - sendin
sona ermiş gibi mevsimlerden.
sen benimdin..
sen uzaklaşıp giderken gün ortasıydı.
acılar kaldı bana artık
yalnızca ve yalnızca.
sonra ayrılacağız başka başka yollara.
gözlerim yaş içinde yüzüne bakıyorum.
hoşnut kalasın
ben kendim yitiyorum.
seninle birlikte özenle baktım hayata.
kalbimi açtım ona ama çabam boşuna.
yalnızca gelip geçici bir ışıktı gözlerindeki.
bulamam sana ulaşmanın yolunu.
bu gezgin yüreğimin merkezinde
yoktu senden başka bir kişi.
sen de terk edip gittin beni.
ve artık kimse duymuyor kalbimin sesini.
duymaz hiç kimse seslerini
yalnızca benim yüreğim duyar.
savrulurken rüzgarda
bilirim saçının her şeklini.
çünkü görmüşüm hep rüyalarımda..
1861/ 1941 yılları arasında yaşayan ve nobel edebiyat ödülü sahibi hint şair, yazar rabindranath tagore imzalı yaklaşık 150 sayfalık eser; türkçe'ye birden fazla isim tarafından çevrilmiş, 2006 yılında yayınlanmıştır.
aşkı aşkın farklı farklı hâlleriyle yansıtıyor, aşık olmayı da aşkı yitirmiş olmanın sonsuz kederini de derinden hissettiriyor rabindranath tagore; başlarda aşkın mutluluk kaynağı olan yanını esas alır iken ilerleyen sayfalarda ise aşkın yitimine odaklanıyor.
âşık olduğu kişiye teslim olduğunu, ondan gelecek her şeye râzı olduğunu, dünyasının merkezine onu koyduğunu, onu yitirmekten korktuğunu vurgular nitelikte yazıyor, daha sonra ise aşkının ellerinden kayıp gittiğini, yalnızlığı, kimsesiz olmayı, aşkın bitiminde duyulan derin acıyı yansıtıyor.
severek okuduğum bir kitaptı, aşk tanımını, aşka bakış açısını, yalnızlığını, hüznünü ve kederini şiirselleştirme biçimi bence iyiydi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
en can alıcı dizesi ise bence;
geri ver beni - her şey senin olsun dizesi oldu, bir şarkı sözünü hatırlatır nitelikteydi.
aşk üzerine düşündüren, okunulası bir eserdi.
öğlenler oluyor - kalabalıktayım
akşam oluyor - umudum sensin.
uyurken seni yitirmekten korkuyorum.
gitme, aşkım benim, bana sormadan.
bir yaz gibiydin - sendin
sona ermiş gibi mevsimlerden.
sen benimdin..
sen uzaklaşıp giderken gün ortasıydı.
acılar kaldı bana artık
yalnızca ve yalnızca.
sonra ayrılacağız başka başka yollara.
gözlerim yaş içinde yüzüne bakıyorum.
hoşnut kalasın
ben kendim yitiyorum.
seninle birlikte özenle baktım hayata.
kalbimi açtım ona ama çabam boşuna.
yalnızca gelip geçici bir ışıktı gözlerindeki.
bulamam sana ulaşmanın yolunu.
bu gezgin yüreğimin merkezinde
yoktu senden başka bir kişi.
sen de terk edip gittin beni.
ve artık kimse duymuyor kalbimin sesini.
duymaz hiç kimse seslerini
yalnızca benim yüreğim duyar.
savrulurken rüzgarda
bilirim saçının her şeklini.
çünkü görmüşüm hep rüyalarımda..
devamını gör...