1.
kur'an'ın ulaşılmaz üstünlüğünü kanıtlamayı hedef alan teori. çok eski bir teoridir. tabi bazı kaynaklarda farklı isimler olsa da çoğu kaynağa göre teoriyi ilk ortaya koyan kişi nazzâm'dır. ki kendisi m.s. 775/777 doğumludur.
sarfe teorisi de içerisinde farklı bölümlere ayrılmıştır, görüş ayrılıklarından dolayı. bunları söyleyip sonra kritiklerine bakalım;
birinci sarfe:
nazzâm bu görüşü savunur. bu görüşe göre, inkârcı arap yazarları aslında kur'an'ın benzeri bir kitap ortaya koyabilirlerdi, ama bunu gerçekleştirecek iradelerini allah yok etmiştir.
kritiği:
böyle bir şey olsa, allah, "haydi bir benzerini getirin" diye buyurarak, onları, kur'an'ın benzerini getirmeye devam etmez. çünkü haşa bu durumda bu boş bir söz olur. çünkü allah hem davet etmiş, hem de iradelerini yok etmiş olur.
ikinci sarfe:
şii alimi olan ibn sinan el-hafaci bu görüşü savunur. bu görüşe göre, arap yazarlarının, kur'an'a benzer bir metin yazmayı düşündükleri ve bunu gerçekleştirmeye çalıştıkları halde, amaçlarına ulaşmalarını sağlayacak bilgi birikimini kendilerinde bulamadıklarını şaşkınlıkla görmüşlerdir.
aslında ikinci sarfe teorisinin yanlış olduğu pek söylenemez. sonuçta yazma girişimleri bulunuyor ama bu bilgi birikimini kendilerinde bulmuyorlar. ikincisi bana göre savunulabilir. tabi ilerde görüşümü değiştirirsem editlerim.
sarfe teorisi de içerisinde farklı bölümlere ayrılmıştır, görüş ayrılıklarından dolayı. bunları söyleyip sonra kritiklerine bakalım;
birinci sarfe:
nazzâm bu görüşü savunur. bu görüşe göre, inkârcı arap yazarları aslında kur'an'ın benzeri bir kitap ortaya koyabilirlerdi, ama bunu gerçekleştirecek iradelerini allah yok etmiştir.
kritiği:
böyle bir şey olsa, allah, "haydi bir benzerini getirin" diye buyurarak, onları, kur'an'ın benzerini getirmeye devam etmez. çünkü haşa bu durumda bu boş bir söz olur. çünkü allah hem davet etmiş, hem de iradelerini yok etmiş olur.
ikinci sarfe:
şii alimi olan ibn sinan el-hafaci bu görüşü savunur. bu görüşe göre, arap yazarlarının, kur'an'a benzer bir metin yazmayı düşündükleri ve bunu gerçekleştirmeye çalıştıkları halde, amaçlarına ulaşmalarını sağlayacak bilgi birikimini kendilerinde bulamadıklarını şaşkınlıkla görmüşlerdir.
aslında ikinci sarfe teorisinin yanlış olduğu pek söylenemez. sonuçta yazma girişimleri bulunuyor ama bu bilgi birikimini kendilerinde bulmuyorlar. ikincisi bana göre savunulabilir. tabi ilerde görüşümü değiştirirsem editlerim.
devamını gör...