sıfır atık

kendi çapımda olsa da yapmaya çalışıyorum .. güzel bir gelecek için bu sorumluluğu her bireyin edinmesi gerekiyor ..

plastik torbaları kullanmak yerine file ya da bez çantaları tercih edilebilir.

kişisel bakım ve hijyen konusunda ise kağıt peçete ve mendil yerine bez kullanılabilir,

faturalar, kredi kartı ekstreleri gibi kağıt israfı materyalleri mail yoluyla alabilir,

defter, kalem gibi kırtasiye ürünlerinde ise geri dönüştürülmüş materyallerden üretilenleri tercih edilebilir,

bütün bu küçük önlemlerle doğayı korumak ve sıfır atık sağlamak için bir adım atabiliriz.

ayrıntı bilgi için

up +1
pardon o başka sitede yapılıyordu sanırım. şiddetle hunharca desteklediğim projelerden biridir. sıfır atık gelecek nesil için önemlidir. benim yiyebildiğim balıkları gelecek nesillerinde yemeye hakkı var. doğayı kirletmeye insanoğlunun hakkı yok bence. ayrıca ekonomik açıdan da bireylerin ekonomisine yararlıdır.

ülkemizde uygulanması oldukça geç kalınmış bir yönetim sistemidir.

deniz kuşları ve kaplumbağalarının %44’ünün midesinde plastik atık parçaları var.
2050 yılında bu hızla kirletmeye devam edersek atıkların kütlesi denizlerdeki tüm balıkların kütlesine eşit olacak.

- dakikada 2 milyon çöp poşeti çöpe atılıyor.
- dakikada bin adet pet şişe çöpe atılıyor.
- dakikada 10 bin adet plastik pipet çöpe atılıyor.

çevre neden kirleniyor? hızlı nüfus artışı, plansız kentleşme ve endüstrileşme, ormanların yok olması, su kaynaklarının kirletilmesi ve atıkların doğru yönetilememesi…

üzerinde yaşadığımız toprak parçasının yaklaşık %45’i mineral, %25’i hava, %25’i su ve %5’i de organik maddelerden oluşuyor.
kalın bir toprağın meydana gelebilmesi için binlerce yıl süren bir zamanın geçmesi gerekir. örneğin kula civarında 300 bin yıl önce oluşmuş eski volkan konileri üzerinde yer yer 50 cm kalınlığında toprak oluşmuş iken yaklaşık 12 bin yıl önce oluşan volkan konileri ve bazaltlar üzerinde çok daha ince bir toprak örtüsü bulunmaktadır.

şimdi çevre ve şehircilik bakanlığı’nın 12 temmuz 2019’da yayınladığı sıfır atık yönetmeliği'ndeki tanıma bakalım.

çevre ve şehircilik bakanlığından:
sıfır atık yönetmeliği

birinci bölüm
amaç, kapsam, dayanak ve tanımlar
amaç

madde 1 – (1) bu yönetmeliğin amacı, hammadde ve doğal kaynakların etkin yönetimi ile sürdürülebilir kalkınma ilkeleri doğrultusunda atık yönetimi süreçlerinde çevre ve insan sağlığının ve tüm kaynakların korunmasını hedefleyen sıfır atık yönetim sisteminin kurulmasına, yaygınlaştırılmasına, geliştirilmesine, izlenmesine, finansmanına, kayıt altına alınarak belgelendirilmesine ilişkin genel ilke ve esasların belirlenmesidir.

tamamını okumak isteyenler için link: www.resmigazete.gov.tr/eski...


“sıfır atık”, israfın önlenmesini, kaynakların daha verimli kullanılmasını, oluşan atığın miktarının azaltılmasını, etkin toplama sisteminin kurulmasını, atıkların geri dönüştürülmesini kapsayan atık önleme yaklaşımı olarak tanımlanan bir hedeftir.

atıkların geri dönüşüm ve geri kazanım süreci içinde değerlendirilmeden bertarafı hem maddesel hem de enerji olarak ciddi kaynak kayıpları yaşanmasına neden olmaktadır.

son yıllarda tüm dünyada bireysel, kurumsal ya da belediye genelinde sıfır atık uygulama çalışmaları yaygınlaşmaktadır.
sürdürülebilir kalkınma ilkeleri çerçevesinde atıklarımızı kontrol altına almak, gelecek nesillere temiz, gelişmiş bir ülke ve yaşanabilir bir dünya bırakmak için sıfır atık prensibi hedef alınmalı ve entegre bir yaklaşımla atıkların yönetimi sağlanmalıdır.

1 ton atık kağıdın geri kazanımı ile;
• 17 ağacın kesilmesi önlenir,
• 12400 m³ kadar sera gazı önlenir,
2,4 m³ atık depolama alanından tasarruf sağlanır.

geri dönüştürülen her 1 ton cam için yaklaşık 100 litre petrolden tasarruf edilebilir.

lütfen ‘’bir çöpten ne çıkar’’ demeyelim, öncelikle atıklarımızı doğru ayrıştırıp sonrasında atık miktarımızı azaltmak için alışkanlıklarımızı değiştirmeye çalışalım.

çöp alan bir ülke için anlamlı değildir

oldukça manıklı olan ama geç kalınmış bir projedir. ayrıca asıl amacı bana göre atıkları geri dönüştürmek değil de seçim kampanyası yapmaktır.

''çöp'' olarak nitelendirilen plastik, kağıt, karton, cam gibi atıklaın aslında ''çöp'' olmadığını bilmemiz gerekiyor.

siyasetin projesinden çıkıp her insanın hayat normali haline getirmesi gerektiğini düşündüğüm yaşam stilidir. amaç doğaya zararı olan atıkları minimuma indirerek çevreye verilen zararı azaltıp daha yaşanabilir bir dünya oluşturmaktır. bilinçlenme konusunda geç kalınan bir durum malesef. ben kendi hayatımda şu adımları uygulamaya çalışıyorum, belki faydası olur başlamak isteyenlere de:

-tek kullanımlık plastikleri hayatımdan mümkün olduğunca çıkardım: kafelerde plastik pipet kullanmak yerine ya cam şişede ürün istiyorum teneke içecek gelirse de bardak istiyorum garsondan. plastik çatal, kaşık kullanmıyorum, almıyorum. plastik poşet yerine sebzeler için filem var. market için de kumaş çantam. pet şişe su almıyorum.

-giysilerimin %100 pamuk içermesine dikkat ediyorum. bir giysi iyice eskiyene kadar hiyerarşide gerileme yaşıyor: dışarı giderken giymeden başlayıp, ev giysisine oradan gece yatarken giymeye ordan da toz bezi oluyor. hemen atmıyorum ki mümkün olduğunca daha az atık çıksın evimden.

-temizlik ürünlerinde azaltmam şu şekilde oldu. sünger yerine kabak lifi kullanıyorum. çamaşır suyu, kireç çözücü, camsil vs yerine bir sürü ambalaj atığı çıkaracak farklı temizlik ürünleri ve kimyasallar yerine beyaz sirke+karbonat ikilisi her türlü temizlikte yeterli oluyor.

-plastik mutfak gereçleri ve kaplar yerine metal, tahta gereçler ve cam kaplar -kullanıyorum.

-saçlarım ve vücudum sabuna alışmadığı için malesef şampuan ve duş jeli kullanımına devam ediyorum.

-diş fırçamı bambu fırçalardan kullanıyorum.
-streç film yerine kapaklı kap kullanıyorum ya da tabağın üstüne başka bir tabak örterek ürünü saklıyorum.

-cilt bakımında tek kullanımlık kağıt maskeleri bıraktım.

-yemekten artan yağları, bir kavanozda biriktiriyorum.

-bakliyatları baharatları gidip yerel satıcıdan bez torba götürerek satın alıyorum.

-cam şişe süt ya da sütçüden tencereye koyarak süt alıyorum.

-peyniri de her zaman olmasa da mümkün olduğunca peynir yapan teyzelerden kendi götürdüğüm kaba koydurarak almaya çalışıyorum.

bizde genel olarak çöp kültürü yok ki adam yanındaki çöp kutusuna elindeki artığı atmak yerine yere bırakıyor.

dünyanın içine sıçan kapitalistlerin kerizlere servis olayı.
yer gök siyah-renkli-baskılı poşet dolmuş aaaaa sıfır atık poşeti çok iyi beeeeeeeeeaaaa ...

kapitalizm öldürür ,sosyalizm güldürür..

böyle "sıfır atık" lafını duyunca on yıl kadar önce insanlara su şişesi kapağı toplatmaları geldi aklıma. bir milyon kapak toplayıp teslim edince tekerlekli iskemle vereceklerini söylüyorlardı. kampanyayı yapan şirkete telefon açıp sormuştum, "sularınızın vitamini kapaklarında mı" diye. telefona çıkan kızcağız sorum karşısında şaşırmış, sonra da bana çevreciliğin mühimmiyeti hakkında vaaz vermişti. (o günden beri çevreciyim)
aynı şirket şimdi it maması işine girmiş. ya üretiyor, ya ithal edip sokaklardaki kangal kırmalarının sayısını artırarak çevreye yardımda bulunuyor. sokaklar it bokundan yürünmüyor ama çevreciyiz.

hayatımın her anında uygulamaya çalıştığım durum. tek kullanımlık plastik tüketmemeye çalışsam da bazı işletmeler bu şekilde soğuk içecek servis etmeye devam ediyor. her yere sırt çantamla gittiğim için bunları masada bırakmayıp çantama koyuyorum. ardından okulumdaki atık toplama kutularına atıyorum. yiyeceklerimin arta kalanlarını kompostluyorum, soğan kabuğunu bile değerlendirebiliyorum. şu hâle gelebilmek yaklaşık 4 senemi aldı. hastalıklı gibi görünüyorum bazen dışarıdan ama en büyük isteğim bunu ömür boyu sürdürebilmek, sıfır atık konseptli sürdürülebilir bir işletme açmak ve öğretmen olduğum süre zarfında çocuklara bunu yaşatabilmek. öğretebilmek değil, yaşatabilmek. denizlere mavi bayrak veren türçev vakfından okulumuza yeşil bayrak aldırdım. daha yapacak çok işim olduğunu biliyorum fakat her başlangıç güzeldir.

enteresan bir şekilde bir "proje" olarak emine erdoğan'a mal edilmeye çalışılsa da bu pr'ı ancak ülkemizdeki cahiller yer çünkü uzun bir süredir dünya kovalıyor zaten bunu.

özellikle plastik kirliliği çokça arttığı ve küresel iklim değişikliği ile ilişkilendirildiği için bir süredir dünya bunun peşinde.

adından da anlaşılacağı gibi, atık miktarını azaltmaya yönelik bir hareket.
geri dönüşüm denen şey palavra bu arada, inanmayın. o yüzden adı sıfır atık zaten, sonsuz dönüşüm falan değil. amaç dönüştürmekten çok atık çıkarmayı önlemek / çıkan atık miktarını azaltmak. (yanılmıyorsam, yanılıyor olabilirim, geri dönüştürüldüğü iddia edilen maddelerin dönüşüm oranı %5 idi. yani dönüştürüldüğü iddia edilen plastiğin %95'i hala atık demek bu.)

tabii büyük resmi gören zırtapozlar "uçakların yakıtı ve dubaiye giden kişisel jetler" diye zırvalasa da bireylerin tüketim miktarına ve çıkardığı atık miktarına dikkat etmesi önemli. evet fabrika atıkları ile kıyaslanmayacak kadar küçük atıklar çıkarıyoruz ama toplayınca biz de 8 milyar insan yapıyoruz. herkesin nereden tutabiliyorsa oradan el vermesi gerekiyor böyle şeylere.

edit: arkadaşlar yine son derece saçmasınız gördüğüm kadarıyla. tabii ki hepimizi ilgilendiren bir konuyla alakalı bir sorun için hepimiz elimizden geleni yapacağız. üretimi durdursunlar dediğiniz kim mesela? üretimi kolektif (ve ütopik) bir hamleyle biz (yani toplum) durdurmazsa kim durduracak? cebini doldurup duran üreticiler mi? :d çok naif düşünceler bunlar, harika gerçekten.

kastedilen et yemeyin, şampuan kullanmayın, hiçbir şey almayın ve bambu kemirin değil tabii ki. kastedilen şu, her dışarı çıktığında 1 pet şişe su alacağına evinden termosunda su al yanına. kastedilen 96 pembe rujun varken aynı tonda 97. pembe ruju alma :d senden zaten kimse kendini bi yerlere zincirlemeni beklemiyor. ortalama insan olarak neye ne kadar hayrın olacak sanıyorsun?

önemli olan dünyayı ne kadar etkilediğin değil çevresel / toplumsal bir sorumluluğu hissedip hissetmeyişin.

sanayi devriminden önce dünyada atık diye bişey mi vardı? atığı insan falan üretmiyo, yaklaşık 250-300 yıldır sanayici kapitalistler üretiyo.. sorunun kaynağı üretici, tüketici değil.. herkes bi el atsın diye sosyoloji mi var inşaata amele mi topluyoruz..

kapitalizm dünyanın anasını belledikten sonra suçu geniş halk kitlelerine yükleme sloganı. 150gramlık patates kızartmasını koca alüminyum kaplı polipropilen torbaya koy, öyle sat, sonra sıfır atık diye çenile. no plastic diye kahve pipetlerini kağıttan yap, sonra newyork'tan california'ya özel jetle uç. bir televizyon paketlemesinde çeşitli türlerde 1.5 kg plastik kullan, bunun %70'i geri dönüştürülemez strafor olsun, sonra sıfır atık.
her torbanın üstünde "daha yeşil bir çevre için 50 kuruş sökülün" yazıyor. (2025 yılı itibariyle).
biz de sökülüp çevreyi koruyoruz.
kısaca haasssss... diyorum. önce palm yağı üreteceğim diye binlerce yıllık ormanları yok etmeyin. sayenizde orangutanlar yok olma noktasına geldi.

benim atık üretecek kadar param yok zaten. sıfır atık işini 200 tane topuklu ayakkabısı olan zenginler uygulasın. ya da 20 tane lüks arabası olan zengin bişleri. *

ben her yere dolmuşla gidiyorum. bir pantolonu 10 sene giyiyorum. çok bile bunlara.

ağartılmamış incecik tuvalet kağıdı işlem görmüş beyazlatılmış 3 katlı tuvalet kağıdından pahalı.

gerçekten isteniyor mu şimdi sıfır atık.

modern cagda, algi operasyonlarinin nasil cereyan ettigine dair emsal teskil eden yapim.

atık olmaması gereken şeyler üretilmeye devam ettikçe kişisel çabanın aşırı mantıksız geldiği proje..

yiyorsa önce üretimden başla.. yiyor mu yemez.