sofra bezi çırpmak

yurdum insanının vazgeçilmez aktivitesidir. müstakil evlerde sorun yaratmasa da apartmanlarda kavga sebebidir.

saygısız ve toplu yaşamayı beceremeyen, ne olduğundan bihaber insanlar tarafından, içindeki zeytin çekirdeği, ekmek kırıntısı ve başka şeylerle birlikte yapılan eylemdir.

vakti zamanında öğrenciyken üst katımda (6. katta) oturan diğer öğrenci kızlar, içinde zeytin çekirdeği de olan sofra bezini balkondaki çamaşırlarımın üzerinde silkelemişlerdi, bir avuç zeytin çekirdeğini toplayıp geri balkonlarına atmıştım. üstüne bir de kavga ettim tabii.

bir komşumuz da balkonun bu eylemi yapmak için ve halı silkelemek için varolduğunu iddia etmişti. bir de “istanbul’dan geldim” ben diyordu. istanbul’un neresiyse artık orası sıkıntı çıkarmayan. nereli olduğunu da yazmak istemiyorum.

içinde yüzüğünüz, bileziğiniz varken çırpmayın da sonra başınız ağrımasın.

bazen çok canım çekiyor.
sonra katımı ve komşularımı hatırlayıp vazgeçiyorum. küvete silkeliyorum.
bu iş için sabahın köründe kalkıp, evde ne var ne yok pencereden silkeleyenler var.

insanların içinde yaşayan görgüsüzün dışarıya çıkış biçimlerinden biridir.

balkonda yapmayın. aşırı cehalet.

sofra bezi derken masa örtüsü demek istenmiyorsa iyice köylülük belirtisidir.

sofra bezi çırpılmaz. yumurta mı ulan bu sabah sabah güldürüyorsun beni?
sofra bezi silkelenir.
bir çırpma işi.

bu ve büyük sini yıkamak var en nefret ettiğim yaaaa

stadyumlardaki meksika dalgasının çıkış noktası olan, kadim anadolu coğrafyasının dünyayı etkilediği eylemlerden yalnızca bir tanesi.

saygısızlık etmeden silkeleyin bazıları bir silkeliyor kırıntılar zeytin kabukları vs vs.