sözlük okumak

çok fazla yapmadığım şeydir. ne la psikopat gibi onu mu okuyacağım? kitap okurum daha iyi.

bazen sıkıntılı olabiliyor. misal sevgiliyi dövmek başlığını canlandırdı biri, etkileşim yakaladı. akışta görünce elim ayağım titriyor sinirden. bazen sinir hastası yapar bu sözlük şu ara pek tavsiye etmiyorum açıkçası.

küfür de edemiyoruz içimizde kalıyor nasıl iş anlamadım anasını satıyım ya…

bazen bunalıma sokuyor.

geçen bir yazar keşfettim biraz okuyum dedim, valla öyle şeyler yazmış ki sevgilisini ben bile özledim. en sonunda ister istemez sevgilisine boyun devrilsin senin diyerek profilini terkettim.

açıkçası okumaktansa hemen yazıp çıkmayı tercih ediyorum, çoğu zaman başlığın tanımını bile tam okumam. arada sırada bazı yazarlar ilgimi çeker profillerinde gezinirim, zaten haberleri de olur.

yazılanları okuyunca bildiğimi de unutuyorum. o yüzden pek okumuyorum. yazıyorum ve hemen çıkış yapıp çilekli sütümü içip yatıyorum.

severek yaptığımdır.

bazen bir yazar kestiriyorum gözüme. sözlüğe çaktırmadan giriyorum online sekmesinden kayboluyorum, madalyalı tanımlarına sağlı sollu girişiyorum. hımm güzelmiş, hımm bilgilendim şekli takılıp defolup gidiyorum.

herkesin yapmasını tavsiye ederim. yaparken artı oy ve favori kullanmasını da tavsiye ederim.

bir cümle hindi füme beyinli ketonun zırvalarına göz gezdirmektir. hayat sözlük okuyacak kadar uzun değil maalesef.

dilin kelimelerini ve tanımlarını içeren eser okumak.

çok severim, uzun müddet çok kez okudum ve faydasının da gördüm. insanın hiç duymadığı kelimeleri orada görmesi ve anlamlarına hayran olmaması namümkün olabiliyor. kelime dağarcığını geliştirmesi bir yana hızlı, sürükleyici bir okunuşa sahip.

bir hobi olarak, zaman geçirme metodu olarak üye bile olmadan sözlük okumaktır. tabi diyeceksiniz ki ulan bu devirde hangi işsiz böyle bir zırvalık yapar? okuyan kimse yoktur, sözlüklerin devri bitti vs.

şu anı bilmem de üniversite zamanında ev arkadaşlarımdan biriydi bu kişi. adam her akşam odasına kapanıp çılgınlar gibi ekşi sözlük okuyordu. bazen odasına girip nabıyon lan falan diye sorunca cevap asla sekmezdi: "hiç sözlüğe bakıyorum öyle." oğlum bari üye ol da yaz. öyle kuru kuru okunur mu? sözlük okumaya bu kadar zaman ayrılır mı? bu ne pasif bir hobidir? desek de bu tutkusundan asla vazgeçmiyordu. kimi zaman vehim dolu sessiz gecelerde odasından gelen şen kahkahalarını işitip diğer arkadaşlarla birbirimize endişeyle bakardık. felaketimiz olurdu, ağlardık...

bir başka tanımda da geceleri gizlice mezdeke dinleyen diğer ev arkadaşımdan bahsedeceğim. (bu nasıl bir ortam)

tam olarak şu anda bu entariyi okuyarak yaptığınız şeydir..

yazılı bir söyleşi, bilgilenme platformu, farklı bir sosyalleşme aracıdır.

sözlük okumak, dilin mutfağına girmektir. yemek yemekten (kitap okumaktan) ziyade, o yemeğin içindeki baharatın hangi dağdan toplandığını öğrenmenin verdiği o tuhaf tatmindir. şener şen'in "vejetaryenlik" üzerine çektiği nutuklar gibi, bir kelime üzerine saatlerce konuşabilecek kıvama gelmektir.
​hele ki o sözlük kamûs-ı türkî veya kubbealtı lugatı ise, sayfalar arasında kaybolurken "medeniyet dediğin aslında kelimelerden ibaretmiş" aydınlanmasını yaşatır.
​gerçekten zevkli bir uğraş, adeta zihinsel bir meditasyon gibi.