sözlük yazarlarının dedelerinin en güzel sözleri

ya florya’dan arsa alacaktık ya da buzdolabı karısını mutlu etmek için buzdolabı almış ve ekledi toprağa yatırım yapın evlatlarım.

dedem genelde bir şey alacaksa en pahalısından alırmış yani yemek falan değil. üst-baş ya da sürekli kullanılacak eşyalar bakımından. yani eğer bir şemsiye alınacaksa ucuz-orta-pahalı noktasında gidip en pahalısını alıyormuş. anneannem de rahatsız oluyormuş her şeyin pahalı olanından alması konusunda, bir gün demiş ki "yahu sen ne diye çok paramız varmış gibi bir şey alacağın zaman gidip en pahalısını buluyorsun, al sana şunun ucuz olanını".

dedem de demiş ki "iyi de ben en ucuzunu alacak kadar zengin değilim ki"

bunu da ben anneannemden şu vesile ile duydum. üniversite zamanında yolda yağmura yakalanmıştım ama nasıl yağıyor hem esiyor hem yağıyor, dedim ki bu böyle olmayacak yol üstünde hemen bir yerden şemsiye alayım. girdim bir yere işte 3 çeşit şemsiye var. ben de * gittim en ucuzunu aldım. dışarı çıktım, şemsiyeyi açtım belki 30 saniye geçti geçmedi çat etti ters döndü şemsiye. başımdan aşağı kaynar sular döküldü o soğuk yağmurun altında. sinirden yüzüm kıpkırmızı olmuştur eminim. öylecenek gittim ıslana ıslana o gün. sonra ben bu hikayeyi anlattığımda da anneannem de bana bu konuyu anlattı. o gün ders edindim. bundan sonra ne alırsam alayım eğer cebimde onu verebilecek kadar param varsa ve beni dara düşürmüyorsa gider en pahalısını (kalitelisini) alırım, ikinci kez para verecek hale düşüp kendimi daha da zarara sokmam.

yemekteyken masadan kalkıp dolaşılmaz.

"tilkiye kümeste bekçi durur musun" demişler, "adamın gülesini getirme" demiş.

önce akıl görecek.

sen araba direksiyonu musun, başkası seni idare etsin?

yaşlılığı kapıdan içeri alma, bana da niye aldın diye sorma. aniden geldi.

sürekli aynı şeylerden sözedenler için kullanırdı:
"boz ayının on türküsü varmış, dokuzu armut üstüne.."