tabure

alafranga tarz bir mobilya türü olan tabure, türdeşlerinin en küçüğüdür: tabure-sandalye-koltuk-kanepe
tabure; aslında sırt ve kol dayayacak yeri olmayan, her tarafı açık iskemledir.

dünyanın en köylü ama samimi oturağı.

ben şirince'ye ilk gittiğim sene camideki tabureyi kırmıştım. çok mahcubolmişidim. not yazdım üstüne para bıraktım. yeni tabure alsınlar diye.

tabure plastikti kardeşim. belli ki kavlamış artık, bize patladı. ama sırtımı çizmişti epey.

sonra ne zaman gitsem cami kapalıydı veya hocayı göremedim.
dediler ki, hoca cuma gelir bir de vefat olursa....

karşılaşacağız ama.

kürsü olarak da tabir edilen bir oturak. anadolu'da her sokakta bir tane bulunan kahvelerde domino oynayan yaşlıların altına bakın görürsünüz.

oturamıyorum. bar sandalyesine oturup rahat olan var mı ya?
kıçım ağrıdı.

yuvarlak olanlardan her eve lazım aslında.

anladığım kadarıyla tabureyi daşlayacağız gibi de, husumet için ben kendimi ikna edemedim. ağzı var dili yok, kullanışlı bir nesne.. (artık kimin tavuğuna kış dediyse :)

ben taburede bile bağdaş kurabilirim. istisnasız her yerde bağdaş kurabilirim. övünmek gibi olmasın ama en köylü özelliğim budur.