1.
bazı ağaç türlerinin tepe kısmındaki dallarının birbirine dokunmaktan kaçınması durumudur. ilk olarak 1920'li yıllarda keşfedilen bu doğa olayının tam neden kaynaklandığı bilinemiyor olsa da ağaçları zararlı böcek ve şiddetli rüzgarların olumsuz etkilerinden koruduğu düşünülüyormuş. ayrıca bu durum ağaçların güneş ışığını daha verimli kullanmasını sağlıyor. ağaçlar bile mahremiyete önem veriyorken bazı insanların ''mahremiyet'' kavramından bihaber olması üzücü.
devamını gör...
2.
eyy dallar, yapraklar! sizi bir noktada durduran neydi acaba?
devamını gör...
3.
ağaçların gökyüzünde birbirine dokunmadan, aralarında adeta birer nehir gibi boşluklar bırakarak büyümesine taç utangaçlığı deniyor. bilim insanları, ağaçların neden bu kadar "kibar" davrandığını üç ana sebeple açıklıyor:
fiziksel temastan kaçınma (rüzgar faktörü)
ağaçlar aslında kendilerini koruyorlar. sert rüzgarlarda dallar birbirine çarptığında uçtaki hassas tomurcuklar zarar görebiliyor. ağaçlar, bu aşınmayı ve büyümelerinin durmasını engellemek için komşularıyla aralarına güvenli bir mesafe koyuyor.
ışık rekabeti ve verimlilik
bitkiler için ışık hayattır. ağaçlar, güneşten en yüksek verimi alabilmek için dallarını birbirinin üzerine gölge yapmayacak şekilde konumlandırıyor. bu sayede hem kendileri maksimum fotosentez yapıyor hem de orman tabanındaki diğer canlıların ışıksız kalmasını önlüyorlar.
kimyasal iletişim ve savunma
ağaçlar sandığımızdan çok daha "sosyal" canlılar. havaya saldıkları terpenoid gibi kimyasallarla veya yer altındaki mantar ağları (mikorizal ağlar) aracılığıyla birbirlerine sinyaller gönderiyorlar. bu iletişim sayesinde: birbirlerine "buraya kadar büyü" diyerek sınır çiziyorlar. zararlı böcek veya hastalık istilası olduğunda birbirlerini uyararak savunma mekanizmalarını devreye sokuyorlar.
devamını gör...