tahammülsüzlük

gerek yok olm buna. șu sözlükte bile "en güzel șehir antalya" yazsan sülalene küfredecek noktaya geliyor millet.

sizden götürür karșıdan değil.

tahammülsüzlük, anadolu insanına avrupadan ithal tek ''hassa''* dır.

diğer tüm ithal hassalarımız ortadoğu/arabik dir. bir tek bu ''tahammülsüzlük'' ile arap kültüründen ayrışırız. çünkü ortadoğu insanlarında egemen duygulanım ''boşvermişlik/aldırmazlık/sallabaşıcılık'' tır.

elbet yıpratıcı bir haldir ama kuralsızlığa, ilkesizliğe, gevşekliğe karşı da birebir tepki dir. etkin bir toplumsal terbiye aracıdır.

yukarıda tanıım girenleri bir de bu açıdan bakmaya davet ediyorum. ettim gittim.

aptallara bir de tahammül mü edecektik?

tahammül seviyem sevdiklerim ile sınırlı. başkasına/başka şeylere kalmadı, yapacak bir şey yok. kendisi sevgi ile doğru orantılı benim için.

fazlasıyla barındırdığım duygu durumu. hem yorgunum , hem hasta üstüne harıl harıl çalışıp her şeye yetişmem gerekiyor. şımarıklık yapabileceğim hiçbir yerim yok ama milletin şımarıklıklarıyla uğraşıyorum.

(bkz: bu kadar uzun kelime mi olur yaa)

tahammül mülkünü yıktın hülâgû han mısın kâfir
aman dünyayı yaktın ateş-i suzan mısın kâfir

nedim'in o müthiş gazelinden bir beyit. yüzyıllar öncesinden tahammülsüzlük tarifi.