türkiye'de zombi istilası olsa yaşanacaklar

gider bende zombi olurum.
duyguların yok, ölüm korkun yok, şeker , tansiyon kolesterol, kalp, bel fıtığı derdin yok,
daha ne olsun, oh ye iç öl anasına satayım ne güzel.

zombiye inanmayanlar çıkar gösteri yaparlar.
bir kesim de cehape yaptı der.
bir de şey, biz türk'üz bize bir şey olmazcılar var.

millet zombilerle fotoğraf çekip instagrama koymak için sıraya girerdi.
zombişimle kahve keyfisi
(bkz: doğayı sev zombiyi koru)

üniversite zamanlarında günde 5 6 bölüm the walking dead izlediğim dönemde hayalini kurarak uyuduğum durumdur. hazırlıklı sayılırım sığınaklar depolar tuzaklar kafada hepsi hazır. gelecekleri varsa görecekleri de var

bazen gittiğim avm, hastane veya toplu alanlarda aklıma gelen hadise. şurdan zombiler çıksa, şurda kaçanlar olsa, yüksek bir yerler bulmak lazım vs diye aklımdan geçer. geçen sene pandemi de sokağa çıkma yasaklarında, ufuk çizgisine bakardım balkondan. gelecekler şuradan biliyorum hissi.

insanımız beleş olan herşeye sardırıyor, zombi de insanı beleşe bulduguna göre acaba bizim insanımız şuan zombi olabilir mi? kısaca olancaklar zaten olmakta mıdır?

hükümet ıban paylaşıp para ister.

reis bunlaar camileri ahırlara çevirdiler diyecek ve kılışdar için biliyorsunuz zombi diyecektir.

ne pahasına olursa olsun zombilerle kavga edilir. kavga sonrası hararetin alınması için zombilere çay ikram edilir. her biri zorla yedirilir, içirilir. 'bir deri bir kemik olmuşsunuz, ölümü gör' sözleriyle zombilere illallah ettirilir. hazır kalabalık başı boş ortalıkta gezerken halı saha maçları organize edilir. zombilerle halaylar çekilir, sloganlar atılır sonra tekrar tekrar kavgalara girilir. onlar tıslarken bizimkiler küfür kıyamet ardı ardına bağırarak korkunç sözler dizdirir.

biz onlardan korkmayız lakin onlar bizden korkabilir. hem sevilirler hem dövülürler. hem severler bizi hem tırsarlar bizden canlarım. geldikleri gibi de gidirler sanırım. neye uğradıklarını şaşırırlar yavrucaklarım.

dikerler...

en yakın markete gidip alabildigim kadar makarne ve tuvalet kağıdı alırım. noldu? her olayda böyle yapmıyor muyuz

onlar din kardeşimiz diye vatandaşlık verirler ve yardımlar bağlarlar . sonra avrupaya salmakla tehdit ederek avrupadan para koparmaya çalışırlar.

yapar bunlar beklenir.

50 yaş üstü akpliler zaten zombiden farksız. yaşanacakları yaşıyoruz zaten.

düşünsenize okulda en sevmediğiniz derstesiniz...
"resim dersindeydik. bir anda içeri kanlar içinde, parmakları ve gözleri morarmış olan müdür yardımcımız girdi. ve forma giymeyenlere kızmaya başladı. onları yedi. bizde hemen arkadaşlarımızla saklandık. o sırada okulda çıkan salgın tüm şehre yayılmaya başladı. annem bizi merak etmiş olacak ki tam temizlik yaparken evden çıktı ve vileda ile zombilere vurmaya başladı... " şaka maka benim annem cidden öyle yapardı.

kendi adıma 6 aylık erzak ve su bulurum.ve beklerim.

zira bir ceset 6 ayda çurur zombilerin ceset olduğunu varsayarsak gerisini siz düşünün.

the last of us oynayanlar tecrübelidir ölmez. diğerleri mort.
şahsi olarak kendimi öldürürüm

karadeniz de silahlı saldırıya uğrayıp geri dönerler.

zihnimde şu sahneyi canlandıran başlık.
valla kusura bakmayın da ırkçılık son yıllarda iyice zıvanadan çıktı. aynısını yaşamazsak gelin yüzüme tükürün.

devletin mühimmat deposu olan herhangi bir kışlasının yakınlarında bir yerde gizlenir, belli bir süre sonra gizlice kışlaya girmeye çalışırdım. her şey vardır orada.

türk insanı gerçekte nasıl bir karaktere sahiptir bunu görme imkanını buluruz. bireysel olarak yapacağım çok bir şey yok zira amerikada olduğu gibi elimin altında her saniye uzanabileceğim tabancasından tüfeğine geniş bir ateşli silah cephaneliğim yok.

kaza yapmış polis aracı veya polis karakolunda belki silah ve mühimmat vardır ama onları tedarik etmeye çalışırken diğerleri ile rekabete girip öldürülmek istemem.

bence en mantıklı yaklaşım evde oturmak. su olduktan sonra insan açlığa dayanır ama bu virüs umuyorum sadece insana bulaşıyordur zira kedimin zombi olduğunu görmektense kafa sıkarım daha iyi.