orijinal adı: a man without a country
yazar: kurt vonnegut
yayım yılı: 2005
amerikalı yazar kurt vonnegut ölmeden önce yazdığı bu son eserinde, kapitalizmden edebiyata, insanlığın doğayı getirdiği son noktadan siyasete ve daha birçok konuya esprili bir dille değiniyor ve görüşlerini aktarıyor.
yazar: kurt vonnegut
yayım yılı: 2005
amerikalı yazar kurt vonnegut ölmeden önce yazdığı bu son eserinde, kapitalizmden edebiyata, insanlığın doğayı getirdiği son noktadan siyasete ve daha birçok konuya esprili bir dille değiniyor ve görüşlerini aktarıyor.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "scaremongering" tarafından 26.04.2023 23:59 tarihinde açılmıştır.
1.
bu kez bu hayatta en sevdiğim yazarlardan birinin, kurt vonnegut'un april yayınevi'nden çıkan, çevirisini de algan sezgintüredi'nin yaptığı nefis kitabıyla geldim.
vonnegut 15-16 yaşlarında mavi sakal ile hayatıma girdi. ve bir şeyi on seneyi aşkın bir süredir merak etmeme neden oluyor: böyle biri olduğum için mi kitaplarını bu kadar sevdim, yoksa kitapları mı beni böyle biri yaptı? tavuk mu yumurtadan, yumurta mı tavuktan kavgasını bir yana bırakırsak, günün sonunda daha iyi biri olmaya çalıştığım her anda vonnegutun parmağı var.
bu da ölümünden önce yazdığı son kitap. anlatı mı deneme mi, ne diyeceksek bilmiyorum. dünyayla, savaşla, çevreyle, insanla, sanatla alakalı fikirleri var. bana kalırsa amerikan edebiyatını sağa sola çarpan herkese inat vonnegut'ran öğrenecek çok şey de var. sadece şu sözü bile kendisine hayran olmam için yeterli olurdu:
"tanıdığım diğer tüm yazarlar dümeni tuttuklarını hissediyorlar ve ben, hissetmiyorum. yok bende öyle kontrol. oluyorum sadece."
ne var ki kitabı yazarın kalemiyle ve dünyasıyla tanışmamış kimseye önermem. çok havada kalacağını düşünüyorum. hayatınızın bir evresinde yolunuzu vonnegut ile kesiştirdiyseniz veya kesiştirecekseniz, böyle bir kitabın varlığını haber veriyorum. zaten muhtemelen koşa koşa alacaksınız.
vonnegut 15-16 yaşlarında mavi sakal ile hayatıma girdi. ve bir şeyi on seneyi aşkın bir süredir merak etmeme neden oluyor: böyle biri olduğum için mi kitaplarını bu kadar sevdim, yoksa kitapları mı beni böyle biri yaptı? tavuk mu yumurtadan, yumurta mı tavuktan kavgasını bir yana bırakırsak, günün sonunda daha iyi biri olmaya çalıştığım her anda vonnegutun parmağı var.
bu da ölümünden önce yazdığı son kitap. anlatı mı deneme mi, ne diyeceksek bilmiyorum. dünyayla, savaşla, çevreyle, insanla, sanatla alakalı fikirleri var. bana kalırsa amerikan edebiyatını sağa sola çarpan herkese inat vonnegut'ran öğrenecek çok şey de var. sadece şu sözü bile kendisine hayran olmam için yeterli olurdu:
"tanıdığım diğer tüm yazarlar dümeni tuttuklarını hissediyorlar ve ben, hissetmiyorum. yok bende öyle kontrol. oluyorum sadece."
ne var ki kitabı yazarın kalemiyle ve dünyasıyla tanışmamış kimseye önermem. çok havada kalacağını düşünüyorum. hayatınızın bir evresinde yolunuzu vonnegut ile kesiştirdiyseniz veya kesiştirecekseniz, böyle bir kitabın varlığını haber veriyorum. zaten muhtemelen koşa koşa alacaksınız.
devamını gör...
