unutamadığımız bazı şeyler

genellikle uç anlardır.yani ya çok güzel ya da çok kötü yaşanılan zamanlardır.aradakiler normal olduğu için hatıra gelecek,hatırı sayılır şeyler olmaz.bu kadar şey kelimesi kullandıktan sonra örnek verecek olursak; urfa'nın cehennem fragmanı sıcaklarında kpss ye girmiştim.babetimin yapıştırıcısı ayaklarıma bulaşmıştı.o anda anlayamamıştım.beynim sıcaktan buharlaşmış olmalıydı.eve gelince iki saat temizlemek için uğraşmıştım.aklıma o anda sıcaktan bayılıp çevredekilerin toplaşmasından sonra:"açılın da allah ne halde olduğumu görsün. gibisinden sitem eden dayı geldi.haklı mı dersiniz? haklı dersem ayakkabılarımın parası verilecekse haklı bence.

yaşayamadığımız ne varsa.

+ 6 sene öncesinde bir dersanedeydim. o zamanlar yoğun geliyordu okuldan sonra dersaneye gitmek. hoca etüte bıraktığı zaman uyuyakalmışım. sınıfta hoca yoktu. öğrenciler bir şeyler söylüyorlardı hadi bir şey yapalım falan diye. ben de kalkıp isim şehir oynayalım hadi demiştim. kafamı kaldırınca hocanın şaşkın şaşkın bakışları arkadaşlarımın anlam veremeyip gülmeye başlaması. çocukluk işte.

5. sınıfa gidiyorum yılbaşı çekilişinde bir hanımefendi çıktı bana, hediye alacağız birbirimize, neyse benim içimde bir heyecan acaba nasıl bir hediye alacağım diye, aradan birkaç gün geçti sınıftayız yine herkes hediyelerini almış ben de annem ile beraber hediyeyi paketlemişiz vee içine de parfüm koymuşuz, hediyeler dağıtılıyor benim ki de paket içinde, verdi herkes birbirine ve açmaya başladı herkes paketleri herkes çok mutlu ben de açmaya başladım ama nasıl heyecanlıyım ve hayatımda unutamadığım bir an olarak kalacak bir olay yaşandı, hanımefendi bana kızma birader almış, neyse o zamanlar da düşünceli insandım hoşnut olmadığımı belli etmedim* ve bir daha bir kadından hediye de almadım zaten, bu kadardı.

bazı şarkılar, bazı anılar, bazı sözler, bazı insanlar, bazı ölüler, bazı replikler, bazı rüyalar, bazı dejavular, bazı yaralar, bazı izler,

bazı şeyler...

www.youtube.com/shorts/T5b3...

kuzu ciğer.

bir ara yemeye gideceğim.

bir kelime, derinlere dokunan, acıtan ve bir süre iyi olmayı engelleyen bir kelime…

geçmişin bizzat kendisi.belki de pek çoğumuz bu hususta birleşiyoruz.

erik ağacı. küçükken evin karşısında vardı, arada dalar erik toplardım başka çocukları görünce gidip kavga ederdim. benim ağacımdı lan o.
erkek dediğin alanını korumalı bi kere, yıllar geçti ağaç hastalanmış kesmişler, şimdi yenisini ektim. ileride çocuğumda o ağacı korumak için cenk edecek inşallah.

yapılan ihanetler

kelle paça. kaynar halde, yanında salçalı ekmekle. sirkeli. oturuyorum kendi halimde, taaakkk kafamda ziller çalmaya başlıyor. kelle paça atağı geldi. koş dükkana sonra nefes almadan iç çorbayı. üstüne kabak tatlısı. ne nimetler var.

mezuniyetimde ailemin yetim gibi bıraktığı beni hocamın alıp arkadaşlarımın ailesinin yanına götürmesi ve beni mutlu etmek için çok uğraşması. sizi asla unutmayacağım canım hocam

anılar. o tatlar.

yediğim engeller. hadi eyv.

4-5 yaşlarımdayken bir düğünde tanımadığım bir çocuğu yanağından ısırmıştım sonra çocuğun yüzünde günlerce izi kalmış. hala birinin yanağında iz görünce aklıma gelir vicdan azabı çekerim. özür dilerim çocuk iz kalmamıştır inşallah.

ölüm. ölünce yok olacağız. saniye farkı aradan kalkacak. biz olmayacağız. anlayın şunu artık ve artistlik-kezbanlık yapmayı bırakın etrafa karşı.

nedense güzel günler anılar zor hatırlanırda, kötü ne kadar şey varsa akıldan çıkmaz.
bizim gibi fil hafızalı insanlar için bu daha büyük bir dram.

1-üstesinden gelinmeyen,kötülerin yanına kar kalan kötülükler 2-zaafımıza edilen hakaretler

ayrımcılık.ilkokulda neler gördüm bir ben bilirim. insanları dış kıyafetine göre kategorize eden tiplerden nefret ederim. zaten ülkenin başına ne geliyorsa bundan geliyor da neyse.