insan kalmanın, insan olmaktan daha zor olduğunun bilincine varmakla başlar. herkes bir noktada insan olabilir çünkü. 2 dakika insan ol! dersin. sana taklit yapar yine de olur. ama insan kalmak, kalabilmek sadece acı ile olur. ''ben bu dünyada varım ve bunun bilincindeyim. etrafımdaki olayların, yaşanmışlığın, geçmişin, hatıraların bilincindeyim. yaşadığım ortamın farkındayım ve bir farkındalık yaratmayı gönülden istiyorum'' demektir acı. bunu idrak edebildiğiniz an, acınız olgunlaşmıştır artık.
devamını gör...
hepimizin bir şekilde çekmekte olduğu acıdır. kimimiz her daim hissederiz, kimimiz unutmak için olmayacak işlerle uğraşırız. fakat ne yaparsak yapalım kurtulamayız.
devamını gör...
varoluştan mustarip olmaktır.
hem var olmak istemez, hem yok olmak istemez insan dediğin.
devamını gör...
hayat ölüme verilen bir moladir. insan doğmadan önce de ölüdür. keyfini çıkarın.
devamını gör...
her acı gibi farklıdır can yakar ama tarifi yoktur.
düşünenler ömürleri boyunca bu acıya bir çözüm aramışlar düşünmüşler analiz etmişler.
sevdiğim bir şair friedrich hölderlin e bir soru sorar.
hölderlin hangi taş ezdi seni tadın böyle güzelleşmiş der.
bazen acı o kadar eşsizdir ki insanın tadını güzelleştirir. acı çeken insanlar ortaya derin eserler bırakırlar sonra acı çeker kaybolurlar.
bizde onları okuyup iyice acı çekeriz.
devamını gör...
her gece düşünüyorum yatmadan önce, nasıl bir insan olduğumu, bu hale nasıl geldiğimi ve ilerisinde nasıl bir insana dönüşeceğimi. istemeden var olduğum bu dünyada her günümü düşünmekle geçiriyorum gece nasıl uyuyacağımı. sürekli bir şeyler hissediyorum içimde ama en ağırı varoluşun verdiği bu eşsiz acıdır sanırım. öyle acıdır ki tadı, ne uyumanıza izin verir, ne de uykunuzda peşinizi bırakır bu nerden geldiğini bilmediğiniz varoluşsal krizler. sonra zaten entel feridun gibi yatakta takla atmaya başlarsınız.
devamını gör...
bu dünyaya gülerek gelmedik hiçbirimiz. yaşarken ağlamayacağımızı da kimse söylemedi.
devamını gör...
yok oluşumuza doğru adım adım ilerlerken farkında olmadan ya da farkında değilmiş gibi yaparak çektiğimiz o muhteşem acıdır.

bir türlü neden bu yalnız ve güçsüz gezegen üzerinde amaçsızca dolaştığımıza anlam vermeye çalışırken bir yandan da aslında hiçbir ulvi amaca hizmet etmeyen ruhsuz varlıklar olduğumuzu fark edip mana peşinde koşmaya başlamamızla katmerlenen acıdır.

neden hala ölmediğimize, içimizde sağa sola savrulan cesetlerle ne yapacağımıza, darağacında sallanan bedenleri nasıl ordan indireceğimize, katil ile maktulü bir türlü birbirinden ayırmayı beceremediğimizde, artık mezarlık yapacak bir karış toprak bulamadığımızda katlanan acıdır.

insan olmak için çaba harcarken insan olmanın o kadar matah bir şey olmadığını anladığımızda, insanın insana zulmünü görüp tanıdığımızda, parçalanan bedenleri ekranlarda sayı olarak görüp umursamadığımızda, savaşlarda taraf tutmaya başladığımızda kendi boyunu aşan acıdır.

sonra da aşık oluruz işte. acı kendi varoluşunda kaybolur.
devamını gör...
irade kavramıyla savaşmaktır çoğu zaman. bu savaşı her tarafta vermek, sancıyı,acıyı yarattığı olumsuz duyguyu ansızın tetikler. cephe savaşı değil bu beynin muhasebesi. beynin her konuya bir eleştiri getirir. ondan kaçamazsın. seni her yerde yakalar, düşünmeden duramazsın. sanırsın bu sızı bir tek sende var. çünkü herkes olması gerektiği gibi sanki proglanmış bir robot. çevrende basit ama olması gerektiği gibi bir gülümseme takınan ya da duygusuz ifadeye bürünmüş varlıklar. hep aynı soruları soran, bilmediğini anlamaya çalışmayan, kendi çatışmana fırsat vermeyenler bunlar. onlara gülemezsinde hem onlara hem kendine acırsın. onların yerinede acı çekersin.

bireysel, toplumsal- yerli beki de yersiz etraflıca düşünmeni gerektirecek bu muhasebe yeteneği sanma sana huzur verecek?
eşsiz olan şey kendinle yapman gereken çatışmalar gerektirecek. sana karmaşık bir duygu, yanılgı, vesvese getirecek. tadı acı çünkü kaybolmayı ve korkmayı getirecek. tüm yansıma ve yanılsamalarına toptan bir ah çekip öfke nöbetine sürükleyecek. bu ve buna benzer bir sürü şey. bilmem tarif edebildim mi?

buraya gelmişken bir sancı bırakayım:
dünya mümkün dünyaların en iyisi, hayat insana hediye ise ıstırap ve acı niye vardır o zaman?

her şey anlaşıldı, nasıl yaşanacağını anlamak dışında.

devamını gör...
"ivan ne para ne de rahat peşindedir. belki de acı arıyor o..."

belki de varoluş acısını en iyi yaşayan karakterdi ivan. acının büyüklüğüne pek de aldırmadan bir roman karakterinin cebine saklanıp hakikat! diye haykırmanın en eşsiz yoluydu onunla yolculuk.

belki de varoluş acısının en eşsiz yanı acıya olan bir çeşit bağımlılıktı. neden sorusu hiç bu kadar anlamlı olmamıştı belki de.

"onun ruhu fırtınalı bir ruhtur. yalnız zincire vurulmuş, yüksek ama çözüm yolu bulunmamış düşünceleri var. o milyonlara değil, düşüncelerine bir çözüm yolu bulmaya çalışan insanlardan."
devamını gör...
acılardan zevk alamayan insanlar zamanla pelteye dönüşür, pelteleşir. acılar sayesinde hayatta kalırız. vücudumuzun savunma mekanizmalarını harekete geçiren bir duygudur acı. eğer hiç acı hissetmiyorsanız bir doktora başvurun, ölmüş olabilirsiniz.
devamını gör...
günlük tutacak kadar kimsesiz olduğum zamanlar da (ki hala o kadar kimsesiz hissediyor ama günlüklerin ifşa olması ile çıkan kriz sonrasında yazmayı bıraktım) kendini tekrar eden cümledir varoluşun verdiği eşsiz acı. şimdi karşımda başka biri tarafından açılmış bir başlık olarak görmem beni şok etti.
kendimi bu anlamsız acıdan bir türlü kurtaramadım ve kimseye kendimi anlatamadım. zamanla bu içimi kaplayan koca bir çaresizlik oldu.
tüm hayatımı insanlara bu acıyı belli etmemek için çabalarken harcıyorum.
sanmayın bir ergenlik krizi anında peydahlandı. aklımı kullanma çabasına girdiğim ilk zamanlar fark ettiğim ilk his buydu. benimle büyüdü ve tüm bedenimi kaplar oldu. zaman zaman hayatın akışında unutur gibi olsam hemen ilk yalnız anımı yakalar ve yanındayım der.
bazen o kadar çok hissederim ki fiziksel bir acıya dönüşür arka arkaya içtiğim ağrı kesiciler işe yaramaz. hatta ölmek için karıştırdığım bol ilaçlı kokteyller oldu.
neyin eksik olduğunu ya da daha kısa pantolon giyen çocukta bu derece büyük bir acı nasıl varlık gösterdi bilmiyorum.
devamını gör...
Bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

"varoluşun verdiği eşsiz acı" ile benzer başlıklar

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
radyo & dergi renk modu sözlük kütüphanesi online yazarlar kulüpler yazarak kitap kazan yardım başlıkları puan tablosu sıkça sorulan sorular istatistikler iletişim