yazarların en saçma lise anıları

karlı havada okula zar zor gittim on beş dakika geç kalmıştım . ders hocamdan özür dileyerek derse girdim ve yerime oturmadan valilik okulları tatil etti . giderken çok üşümüştüm eve dönerken de çok üşüdüm .

lisenin asenası madonna'nın bir parçasını söylüyor. o öyle söylenmez böyle söylenir diyerek çığırdığım için neredeyse dayak yiyecek olmam. üzerime yürümüştü koca kız.

10. sınıftayım bir gün almanca dersimiz var herkesin de kitabının olması lazım. öğretmenizde bir sıra da iki kişi de kitap varsa olmayan kişiye verin diye buyurdu. ben de efenim hemen hoşlandığım ama açılamadığım kıza verdim kitabımı. ders bitti falan ben kitabı almaya yanına gittim ama kızın yüzü kıpkırmızı falan neyse aldım kitabımı ve yerine geçtim. aradan bir süre geçti , yumurta kapıya dayanmış vaziyette almanca çalışıyorum , sayfanın birinde gulliver* ece yazıyor efenim . karınca duası gibi . ben bunu yeni görüyorum tabii ki. neyse sınavlar bitiyor aynı sınıftayız zaten ben de böyle gudik gudik sırıtıp , tebessüm falan ediyorum neyse efenim daha sonra kendisi yanıma doğru gelip kulağıma doğru bir şey söylemek için hamle yaptı , ben de heyecandan kıpkırmızı olmuşum. ben de ohh yee artık oldu bu iş falan diye düşünürken sadece şöyle dedi "arkadaşım yazmış." kulakları düşen pikaçu gibi oldum tabii. garibime gitmişti. ilk hayal kırıklığı olsa da , daha sonrasında yaşadığım hep hoş olmasa da güzel bir aşk hikayelerinden birisi böyle olmuştu. gerçi 15-16 yaşında ne kadar tutarlı bir aşık olabilir ya da o aşk mı emin değilim.

11. sınıftayken felsefe dersinde leonardo da vinci 'nin lafı açılın ca bende dedim ki bende resim çiziyorum leonardo da vinci yi de seviyorum
hoca nü çizmek haramdır demişti hoca kadındı nü nerden çıktı anlamadı şok oldum bir insan hem ahlaksız hem cahil böyle olur

edebiyat dersindeyiz.ılk derste yazarlar eserler falan baktık. teneffüsten sonra 2.derse girdik. hoca, metni okumam için bana söz verdi. "gide gide" yazan kısmı "cide cide" diye okudum. aklımda andre gide kalmış. millet iyi gülmüştü. hatta laz esprilerine maruz kaldım

cocugun biri altına sıçmıştı. tuvalete gitmiş, pantolonu tam sıyırmamış galiba. abi herif öyle gezdi lan akşama kadar. evine de gitmedi, sınıflar, koridorlar havalandırıldı sürekli.

allah'ım çok var. hangisini anlatsam?. . bi aşk anısı da ben anlatayım ama merkezde ben yokum. gerçi varım da, yokum. neyse,
bizim kızlar* daha lise birden bi çocuğa taktılar ayrı dönemlerdeyiz ama bayağı bayağı beğeniyorlar çocuğu. okula erken gitmeler, görmeye çalışmalar, sınıfından birini bulup hayatına dair şeyleri öğrenmeye çalışmalar.
çocuğu da 50 kere göstermeye çalıştılar bana, ben göremedim. ilk yıl bitti. dönemler aynılaştı. biz aynı döneme düştük çocukla. bizim kızlar hala manyak buna. ben de o dönem, her zamanki gibi daha okulun ilk günü gördüğüm birinden hoşlanıyorum.* biz de aynı döneme düştük diye mutluyum birazcık. neyse efenm. kantine gidiyoruz çocuk hemen yer açıyor, okulun herhangi noktasında bi problem çıkacaksa önlüyor falan. bayağı bayağı abi gibi. bunlar da, sana niye böyle davranıyor? diye bi kıskançlık geliştirdiler. ben de anlayamıyorum. ama abim gibi görüyorum çocuğu ki yaşça bizden büyük zaten.
gel zaman git zaman, son sene müdür odasından sınıf defterini çalmaya kalktılar. haydaaa. ben de yanlarındayım elbette. çaldılar baktık ki soyadına, ne göreyim? ayy babamın arkadaşının oğlu. soyadını biliyorum ama çocukla hiç tanışmamışız. hiç ses etmedim sessizce mezun oldum.
....
geçenlerde lafı oldu konuşuyoruz babamlarla ayy dedim, o beni ne zorladı lisede, ne zorladı. bizim kızlar ona takıktı. bu da mavi boncuk dağıtırdı. meğer senin arkadaşının oğluymuş dedim babama. o da diyor ki yok yaa yapmamıştır. çok efendi çocuktur. bana bi yanlışı olmadı, allah var abiliğini çok gördüm. meğer o beni tanırmış, ben sonra öğrendim dedim. iyi bi gülüştük.
hala muhataplığımız vardır. eşi de çocukları da harika insanlardır. ama arkadaşlarıma üzücü haberi vermeliyim ki o beğendikleri kölesi oldukları, yeşil gözlü sarışın oğlan gitti, kel aile babası geldi. hala o iyi halinde.

okuldan, öğrencilerden ve öğretmenlerden nefret etmem .
son sınıfta kafayı yiyip maalesef intihara meyilli hâle gelmem. buradan gençlere sesleniyorum azıcık sabredin herşey geçiyor.

erkek lisesinde yatılı okuyunca garip ve komik anılar çok oluyor.
yatma zamanı gelmiş herkes yatağında uykuya dalmak üzereyken şimdilerde polislik yapan bir arkadaşımız seslendi.
sercan: beyler size bir sorum var. şuan aklıma geldi ve çok merak ediyorum.
biz: ya bi s.g gece gece saçma sapan şeyler çıkarma (daha önceki vukuatlarından alışkın olduğumuz için)
sercan: yok lan saçma değil.
biz: iyi söyle
sercan: osurmadan s.ıçabilir misiniz?
biz: (birkaç saniye olayı idrak ettikten sonra) puhahahahaha
gürültülere yurt sorumlusu gelir ve neye güldüğümüzü sorar. biz geçiştirmeye çalışırız ama adam yemez tabi. sonunda birisi sercandan kaynaklandığını söyler ve olayı anlatır. o sert ve nemrut yurt müdürünün yüzündeki kaslar sabit kalmak için çok zorlanırlar. surat kızarır ve arkasını dönerek çıkar. tabi sercana tokat atıp bize de fırça çektikten sonra.

bir keresinde lise 1 de arkadaşlarla su fondipi yapmıştık. hiç unutmam.

lisede dövüş ve fitness ile ilgilenen bir şahıs vardı bizim sınıfta bir gün edebiyat sınavında kelebek sistemde aynı sınıftaydı benimle yanıma geldi duvara döndü kendi sırasına yumruk vurdu ve şu sözü bana mırıltılı şekilde söyledi duvara bakarak “kardeşim kopya vereceksin” ben de kime söylediğini anlamadım ve kurallara uyan birisiydim yasak olan davranışları yapmazdım neyse sınav bitti sınıfıma geçtim sınıfı inletti bana bağırarak “sen bitttin,seni yok edecem,seni mahvedecem,düşmanlarınla işbirliği yapacam konuşma benimle” vb gibi şeyler söyledi sonra ben de hemen ailemi bilgilendirmek için dışarıya çıktım durumu bilgilendirdim sonra yan sınıftan 3 kişi ismimi çağırarak bağırdı bana gel dedi “o seni dövecek sen iyi yapmışsın senin emeğin kopya vermemişsin çalışsaymış seni döveceği için çıkışta bizden ayrılma seni biz götürebileceğimiz kadar götürecez” ben bu söze güvenmeyerek ailemin okula gelmesini istedim çünkü belki de beni paket edip önüne atacaklardı neyse son dersti rehberlik idi boştu uğultu olan ders herkes konuşır birbiriyle ben sınıftan çıktım bana uçan yumruk atacakken ailemi gördü frene bastı yönünü değiştirdi sonra bana şu mesajı attı “kardeşim dediğim adamlara dalmıyorum,benden uzak dur yeter” sonraki ay yanıma gelip hal hatır sordu ve beni şaşırttı oldu mu bir kötülüğüm dedi dedim evet dedi unut onu canını sıkanların listesini yap bana ver halledeyim ben de şaşırdım tamam dedim hahahahhahshahahahs ama bu bahsettiğim liseden bu tarz olayların sık olması yüzünden erken ayrıldım zaten kavgaları sevmem

lise 1'de bir kış günü, kar yağmıştı ama bir şekilde okula gitmiştim. arkadaşımla 'bu karda kışta okul mu olur' diye okulu kıralım dedik ve 2-3 derse girip kaçtık. biz kaçtıktan sonra okullar öğleden sonra tatil olmuştu. ben bir daha lise hayatım boyunca öyle 'öğleden sonra tatil' görmedim, sadece o güne denk gelmişti. *

şahit olduğum ve hiç unutamadığım bir anım şuydu: okulumuz çok disiplinli idi. bir sabah saçları jöleli gelen sınıf arkadaşımızın saçlarını bahçedeki hortum ve fırçayla yıkamıştı okul müdürümüz.

inanılmaz bir kadromuz vardı. sınıfça, 30 kişi okuldan kaçıp, sınıf defterini de yanımızda götürürdük.
bölüm hocalarımız baş edemeyince sınıfları karıştırdılar.
biz de dağıldığımız sınıftaki elemanları da kafalayıp 90 kişi kaçmıştık okuldan.*
ertesi gün güzel dayak yedik ama.*

sınıfça sınavdan kaçmıştık. lise 2'deydik sanırım. okulun çalışkan çocuklarının çoğunlukta olduğu bir sınıfız. birkaç tane mal var. geri kalanlar da zeki ama çalışmıyor tayfası. bu zeki ama çalışmıyor tayfasından birileri sanırım, "biz bu sınavdan sıçacağız, hep beraber kaçarsak bi şey yapamazlar" dedi. gerçekten hiçkimse çalışmamış. derste de goygoy yapılmış. olur mu lan falan denmeye başladı. bir iki ders içinde herkes ikna edildi.

biz sınavın olduğu ders okulu terk ettik sınıfça. götüm üç buçuk atıyordu. ertesi gün gideceğiz, içimizden geçecekler diye düşünüyorum. benim gibi üç buçuk atan birkaç insan daha var. ertesi gün gittik, size şöyle yapacağız, bunun cezası var, disipline vericez falanlar havada uçuştu. hiçbir bok yapmadılar. bizimle aynı gün diğer şubenin sınavı vardı. onlar sınavı olmuşlardı. biz de onlardan soruları almıştık. hoca soruları değiştirmeye tenezzül etmemiş. aynı sorularla sınava da girdik o gün. tek parça bir şey bilmediğim dersten 70 ya da 85 almıştım.

daha saçma bir şey yaşamadım. efendi efendi oturup, goygoyuma bakan taraftaydım ben. memur kafası. sonra çok bozdum. lost bile bu kadar bozmadı.*

kafamın bambaşka alemlerde olduğu bir an tuvalette sigara içmeye karar verdim. tamamen can sıkıntısından. ama o an mimari bilgilerim tam oturmadığından herhalde tuvaletin öğretmenler kamelyasının hemen üstünde olduğunu düşünemedim. tuvalet penceresinden tütmüş soba gibi duman çıkarken aşağıdaki hocalar nöbetçi hocaya haber vermişler. sigaranın bitmesiyle basılmam bir oldu. hocayla tek bir diyaloğa girmeden paketi verdim, müdürün odasına gidip tutanağı imzaladım. neyse ki hocalarla aram iyi olduğu için disiplinlik olmadım. ama mezun olana kadar sevdiğim o tüm hocalarım dalga geçti ya.

1 mayısta dersi boykot ettiğimiz iddiasıyla disipline gittik. 1 mayısta bazı hocalar gelmedi diye bizde okuldan kaçmıştık, olay siyasiye döndü anlamadığımız şekilde, oysaki bilardo salonuna gittik. her zamanki gibi ortak bir yalan uydurup yırtarcağız. ama bu sefer işler öyle olmadı.

tek tek sırayla müdürün odasına girip ifade veriyoruz. müdürün odasına ifade vermek için girenlerden birisi müdürün kaşesini çalmış, bir başkası da müdürün kapısına isimlerimizi kazıyıp altına disiplin hatırası yazıp tarih atmış.

kaşeyi çalan ifadeden çıkar çıkmaz sahte izin kağıtları düzenleyip altına kaşe vurup imza atıyor milleti evine yolluyor. duvara falan vurmuş kaşeyi, bir sınıfın kapısına vurup sınıf karantinaya alındı girmek yasak yazmış.

biz habersiz ifadelerimizi verip sınıfa geçtik. dersteyken sınıfa bütün idare baskın yaptı. kimse evine gitmiyor gerekirse adli tıp buraya gelecek bu iş çözülecek denildi.

disipline gidenleri tekrar disipline çağırdılar. disiplindeyken disipline giden ilk sınıf bizmişiz. kapıya kazınan isimlerimiz gösterildi bunu yazan itiraf etsin denildi ve kaşeyi kim aldı diye soruldu.

hepsine itiraz ettik yeminler ettik, el yazılarımız alındı karşılaştırmalar yapıldı ve failler bulunamadı. bunu bizim düşmanlarımız yaptı bizi zor durumda bırakmak için yaptılar diye ifade verdik.

kaşeyi alan beraber disipline gittiğimiz akın, kapıya isimlerimizi kazıyan da kerimmiş. biri makina mühendisi oldu diğeri samsung da yönetici. yakalansalardı okuldan atılacaklardı.

lise 11’e geçtiğimde sessiz sakin az öz konuşan asosyal biriydim bizim sınıfta da mafya tarzı bir zorba vardı hiç alakam yok olmaz zaten sohbetim bile yok.diğer arkadaşlarla da aram yok. bir gün çantama kopya kağıdı koymuştu ben de dedektif gibi araştırdım ve o olduğunu anlayınca da ortak bir tanıdığıma “ne yaptım bilmiyorum suçum ne ki böyle yapıyor” diye sordum o da “bana zarar verse de adamın dibi derim” deyince kulağına haber gidince şöyle dedi saçmalayarak “sen benim has adamımdın,ben seni çok sevdim güvendim sen itaatsizmişsin bilmem ne” böyle olunca okulda gitmediğim yer kalmadı müdür hariç tüm hocalar beni destekledi müdür önce tarafsız kaldı sonra biyoloji dersinde biyoloji hocamız meseleyi anlatın dedi ve benim haklı olduğumu söyledi bu mafyatik şahısa neden böyle birşey yaptığını söyledi o da “ben zarar versem de iyi niyetimdir bana itaat etmedi” dedi biyoloji hocası onun yüzüne söyledi dedi sen haksızsın ama müdür birşeyi umursamıyor. neyse birkaç kez bu zorbaladı ben müdüre gittim müdür nedense bana da kızıyor topsuz alanda faul ama kart gösteriyor bana da nedense. en son dedi ki birdaha ikiniz arasında birşey olursa ikiniz atılacaksınız deyince benim elim kolum bağlandı işte neyse 1 sene. bu şahıs benden uzak durdu neyse 1 sene sonra onun gibileri sınıfa gelince onlara beni itaatsiz olarak tanıttı ve başladılar bana görev vermeye ben itaat etmedim ana avrat küfür ediyorlar bana ben ses çıkaramıyom korkudan değil bu okul disiplini yüzünden ikiniz atılacaksınız falan 12.sınıf da böyle geçti işte bu esnada tabi ben başka hocalara da derdimi anlattım ama müdür ve yardımcısı bana sataşıyor diyor bunların alehyine konuşma alehyine iş yapma yoksa atarı m seni dedi. neyse ben de 12.sınıfın bitmesini bekledim bitince gittim hepsine tek tek küfür ettim hiçbişe de olmadı ki bu da=1940 almanların fransaya 1.dünya savaşı yüzünden saldırması ve almanalrın geçişinde ağlayan fransız adam hahahaahahahahajja

okuldan kaçıp lahmacun yemeye gidiyorduk vizyona bakar mısınız…

dur bende güzel bir tane var.

w124 kasa mercedes'leri bilirsiniz, 90'ların efsane e serisi..

osman'ın babası bir tane almış ama nasssssıl. yanıyor araba..

osman'ın babasının g.tü arabada cırrtt sesleri çıkarabilsin diye bir yerlerde çıplak iki dana fısıldayarak beddua ediyor falan.. vilnex değil koltuklar, ahşaplar maun vesaire..

neyse.. osman arabayı kaçırıp stakkk diye takla atıyor. aileye haber geliyor, osman'ın kardeşi palan pandaras amcasıyla babasına koşuyor.. osman'ın amcası babasına,
- abi osman takla atmış
diyor.. babsı g.tünü yırtıp kendini yerden yere vuruyor,
- osman'ııııım
diye ağlıyor.. amca,
- yok abi, osman'da bir şey yok allah'a şükür ama araba lokuma dönmüş,
diyor.. osman'ın babası baş ve işaret parmağıyla gözünün yaşını silerken,
- osman şimdi s.ktim ananı
diyor..
hastaneye koşuyorlar falan, osman yatakta, babasını görünce (yediği b.ku da bilerek)
- baba merak etme, ben iyiyim
diyor.. baba hiçbir şey söylemeden osman'a öyle güzel dalıyor ki, osman kazada alması gerekenden fazla hasarı oracıkta alıyor. kardeşi okula gelip bunu anlattığında kendi dahil hepimiz yarılmıştık.

aynı osman pisuarda işini gören ata'ya gırgır olsun diye arkadan tam kaburga bitimine parmaklarını gömdü (el hareketi yaptı işte, tam canlandıramadım), ata panikle olduğu gibi arkasına dönüp tuvalet işinin kalanını osman'ın üzerinde bitirdi.. biz "lan naaaptın" çığlığıyla tuvalete koşup yine yerlere yattık..

osman salağının bir iki anısı daha var da artık onlar kalsın.. bir de bu mal fabrikatör oldu ya..

aslında bir de, kurutulmuş dana penisiyle dayak yemekten son anda kurtulan matematik olimpiyat şampiyonu kerim var ama osman'ı özlemişim demek ki..