yazarların kendilerini 10 yıl sonra nerede gördükleri sorunsalı

izmir karaburun. oltayla balık tutarken torunlara bir yandanda gözüm kulağım sirinyerde olacak.

ulan bu da sor mu? tabi ki de kendimi 10 yıl sonrasında görüyorum ihihih gibisinden bir şaka yapıyorum.

hayatın ne getireceğini bilemedim hiç o yüzden anı görmeye çalışıyorum elimden geldiğince.
haa dolu dolu yaşamak zorunda da değilim.
daha demin tuzlu leblebi ve kuru üzümü birlikte yedim, bazılarınız için "ıyy ne biçim zevk bu" diyebilir ama ben yerken eğlendim. hiç beklemediğiniz şeyler güzellik katabiliyor hayata ve hiç beklemediğiniz şeyler hayatınıza kara delik gibi karanlığa çekiyor.

anı yaşayın reyizlerim o yüzden.
hissetmeyi arzu ettiğiniz şey ne bilmiyorum ama önce huzur olsun.

akademisyen ya da klinik sahibi.

(bkz: bilemiyorum altan bilemiyorum)

o sırada 10 dk sonrasını bile göremeyen ben. *

yani inş bir eyt daha çıkarsa, gencecik yaşta emekli olup sığacık marinada teknede göresim var*

belli olmaz 10 yil sonra yazarim bu basliga.