yazarların kendilerini 10 yıl sonra nerede gördükleri sorunsalı

akıllara nbc'nin kasaba filminde dedemizin "ama işte ölmek de istemiyorum. allah izin verirse en az 20 yıl daha yaşamak istiyorum" sözünü getiren başlık.
hep merak etmişimdir, dedecim niye 20 yıl, kiran amortize mi oluyor bitcoin'de paran mı vardı deyü.

o sırada 10 dk sonrasını bile göremeyen biz. *

uludağ sözlükte 'ipne' pazarlarken

10 seneye çıkmam ben. siz düşünün nerede olacağınızı.

gözlüklerimi getirin de bakayım.

madagaskar.

ölmez ve sağlıkta olursam inşallah kendi sevdiğim bir işi kurmuş ya da çalışıyor olurum. aklımda asgari düzey mutluluk şartları var, onlar sağlanırsa mutlu olurum ben, o kadar büyük şartlarda değil.
kendi memleketimde istediğim tarzda dizayn edilmiş ya edilebilir müstakil bir tahta ev.(havuzlu)
finansal kaygı olmayacak kadar para (günümüz dünyasında türkiye için aylık 5000 dolar beni gayet mutlu eder)
serbest ve esnek mekandan bağımsız ya da sevdiğim mekanlarda çalışma ortamı
ailemin ve benim sağlığım
sağlıklı bir ilişki

burada olacağım. tek başıma sabah yataktan kalktığım gibi denize atlayıp canım sıkılana kadar yüzeceğim. bol bol güneşlenip akşamüstü arka taraftaki ormanlığa doğru hafif tempolu yürüyüşler falan yapacağım. ayyy resmen mük bir hayatım olacak.

kedi sayısında artış olacağına eminim ama konumu ben de kestiremiyorum.

mezarda.

muhtemelen kabirde, ("min riyaz'el cenne" -kabir bazıları için "cennet bahçelerinden bir bahçedir" inşaallah). çünkü 63. yaşından fazla yaşamayı "edepsizlik" sayarız?

başlığı hortlatan yazara teşekkür ettiğim konudur.

bundan 5 sene önce sorulsaydı çok daha başka yanıt vereceğim anket başlık.
başka bir ülkede görüyorum kendimi 10 sene sonra. mısır falan uyar bana mesela, bi süre. *

eğer hayatta ve sağlıklı olursam, şu anda olduğum yer.

dün kızlarla oturuyoz. ortam çok chill. muhabbet derinleşti.

şaka şaka. bu kadar da derinleşmedi be.

5 yıl önce hiç aklımıza gelmezdi yine böyle bi araya gelceğimiz dedi biri. çok çok farklı yerlere dağılmıştık, yüz yüze görüşmeyeli yıllar yıllar olmuştu sahiden.

dedim kimbilir 5 sene sonra nerde olcaz.

öteki, onu bilmiyorum ama 10 sene sonra yine burda olabiliriz dedi.

garip hissettirdi, hepimiz sessizleştik.

ümid ediyorum ki mezarda. hayırlı bir ölüm ve rahatsızlık duymayacağım bir kabirde olmak güzel olurdu.

tam olarak oturduğum şu koltukta, yanımda bugün kim varsa ve eğer daha iyisi çıkmadıysa beylerbeyi 3 ile görüyorum. umarım. dileğim bu. daha fazla hiç bir şeye ihtiyacım yok.

"tanrıyı güldürmek istiyorsan ona planlarından bahset." diye bir söz var. kimisi buna murphy kanunu der, kimisi de kişi planlarından bahsedince beyin onu yapmış gibi algılayıp kişiyi rehavete sürükler der. yani amaçlarınızdan çok detaylı ve sık sık bahsetmeyin.

mesela ben yıllardır istediğim şeylere hiç kavuşamadım. öyle zengin olmak gibi ahım şahım şeyler de değil, orta direk olmaya razıydım. ama sanırım orta direkten fazlasını elde edeyim diye hırslı olmayınca olmuyor galiba. hani derler ya dersten 80'le geçmek istiyorsan 100 almayı hedefle diye, biraz da onun gibi. yani artık yaptığım en uzun dönemli planlar hep haftalık. mesela dağın başına diktiğim fidanı hafta sonu sulamaya gitmek, böylece belki 10 yıl sonra gölgesinde oturabilirim.