zamanla sevmek vs ilk görüşte aşk

ilk görüşte titretmeyenden hayır gelmez
zamanla sevmek nedir ya
ucu sonu belli değil
me kadar zaman yani??

2 veyahut 3. görüşte aşk fark etmiyor.

zaman fetöcü işi, siz bugün sevin. dur o da fetöcü işi.
kalpten gelen sızıntıyla sevin, haydaaa.

siz en iyisi sevmeyin, çare sarıgül.

zaten ilk görüşte olan aşktır. 2. ve 3. görüşten sonrası alışkanlıktır.

bana göre her ikiside yalan dolandır. aşk ne ulan! aşk arıyorsan elini cebine at, ne kadar mangır varsa, o kadar aşkın vardır işte. geçti artık o eski aşk zamanları. geçti geçti. kimse kendisini kandırmasın. ben temiz duygular hisseden insanlar yoktur demiyorum, elbette var, ama binde 1 çıkar bu zamanda. o yüzden dostum, her kimsen ve bu tanımımı okuyorsan, elini cebine at ve kaç tane dostun varmış, bir muhasebe et bakalım kendince. hadi canımın içi, yap dediğimi. gerçeğe odaklanın bence her zaman.

bir insanı zamanla sevebilirsiniz.
alışırsınız önce. varlığına, sesine, huyuna suyuna.
sevgi yavaş yavaş yerleşir içinize; bir koltuk gibi, önce serttir belki ama zamanla tam bedeninize göre sekillenir.
ama ilk görüşte aşk öyle değildir.o, alışarak değil; çarparak gelir.insanın benliğini yerinden oynatir, mantıgını kısa devreye sokar. “dur bir tanıyayım” demez, direkt kalbe yerleşir.öncesi ve sonrasi diye ikiye böler hayatı.
bunu sözlüğe uyarlasam şöyle bir başlık açardım:
“bir yazarı zamanla sevmek vs bir yazarın entrylerine ilk anda aşık olmak”
zamanla sevmek; yazdıkça ısındığın, her entry’sinde biraz daha “tamam ya bu iyi yazıyor” dediğin yazardır.birikir, sindirilir, alışılır.
ama ilk anda aşık olmak.daha nickini yeni görmüşsündür, bir entry’sini okursun ve biter.
devamını ararsın. eski entry’lerine inersin. saat kaç olmuş anlamazsın.takip butonuna basarken “bu neydi şimdi?” diye kendine sorarsın.
birinde sevgi yavaş yavaş kök salar.diğerinde ise kalp, “ biz bunu seçtik” der ve mantık toplantiyı terk eder.işte mesele tam olarak budur.