ölümden ve hatta arttırıyorum ; öldürmekten de döndüğüm an diye arttırdığım hede.
--
frene bastım mı, yoksa çarpıp mı durdum hatırlamıyorum.

gözlerimi açtım, karşımda az önceki karanlık asfalt değil bir benzin istasyonunun market kısmının parlak ışıkları var. biri geliyor yanıma, "abi naptın?" diyor korku dolu sesle, "tamam lan, öldürdüm ben kesin birilerini, hem onların hem kendi hayatımı ***tim" diye düşünüyorum, adam benim kapımı zor bela açıyor, dışarı kusuyorum.

arabadan indiriyorlar beni, konuşmak istiyorum, kime ne yaptım öğrenmek istiyorum, sesim çıkmıyor, göğsümde direksiyonun ağrısı, kaburgalar kırılmış sonradan öğreniyorum ama o an farkında bile değilim doğru düzgün.

telefonumu uzatıyorum adamlara, son aramalarda en son hatunun adı var, kavga etmişiz, o yüzden bok var gibi içmişim, o yüzden gecenin bir körü urla iskele yoluna girmişim. "kimi arayalım, polis ara lan, ambulans da lazım" sesleri geliyor kulağıma. yerde oturuyorum, az ötemde kusmuğum. "nizam" diyorum zor bela, nizam dostım, nizam kardeşim.
sonra yine karanlık.

sabah, daha önce hiç uyanmadığım bir yatakta uyanıyorum, nizam benzin istasyonundaki yaptığım hasarı karşılamış, yaralı ölü olmadığı için olay polise ulaşmadan arabayı ve beni oradan kaçırmış. hastane filan yasak bize o aralar, "bizden" bir doktora götürmüş, pansuman, ağrı kesici filan yapılmış benim haberim yok. yine kusuyorum, sese nizam geliyor.

"napıyon lan öküz, kendini öldürmeye mi yoksa güzelbahçe'yi havaya uçurmaya mı çalışıyorsun?" diyor. bişi diyemiyorum. çay veriyor, onu bile içemiyorum.

o günden sonra da alkol ve direksiyonu bir daha asla yanyana getirmiyorum, tek yeminim oluyor, o utanç, o tuhaf his, o vicdan azabı da bir daha üstümden silinmiyor.

ben yayınlarımda insanların içine düştükleri çaresizliği, intiharı , psikolojik bunalımları ve neler yapılabileceğini anlatırken bana saçma salak mesajlar atan bok böceklerini göremiyorum bu başlıkta ?
tanım: bize ulaşması gereken yazar arkadaş. çözümsüz problem asla yoktur. her şey bir şekilde hallolur.

yine ezik olduk oturduğumuz yerden.
(bkz: kafa'nın trollerinin biraz şey olması)

kendimce önemli bulduğum yazarlar arasındadır.

başarısız olacağını düşündüğüm platformdur. zaten hali hazırda birçok insan, çeşitli platformlara ücretli mukabilinde abone olmuşken; en iddialı içeriği tolgshow olan, (ki son dönemleri sadece kırbaç ve erotik shop esprileriye geçen program oldu maalesef) bir platformun ayakta kalması zor gibi. konuşanlar çok tuttu evet ama bunlar gelip geçici etkiler gibi geliyor. ali biçim ve mesutcan ve enes'i izlemem için üstüne para almam lazım. ya da aleyna tilki'nin başrolde olduğu bir diziyi izlemek için. bir ülkede hiç mi düzgün bir yenilik, bir haber, bir proje olmaz arkadaşım, hep saçma sapan, anlamsız, bomboş projeler. vasat bile değil.

residence da oturuyorum ve buraya her ay 250 lira aidat ödüyorum siz de benim her türlü kahrımı çekeceksiniz minvalindeki tiplerle uğraşmak. canı sıkıldıkça telefondan kameraları ve dolayısıyla bizi izleyip her şeyimize karışan patron sürüsünü saymıyorum bile.

edit: bunun dışında biri binadan atlar, hırsızlık olur, yangın çıkar... biri ölür, yaralanır, ya da dairenin birinden imdat çığlığı gelir falan başım gözüm üstüne. bunlar zaten işim gereği müdahale etmem gereken şeyler. gocunmam. gocunmadım da hiç.

beni seyrederken uyudu ya.

kizimi daha guzel sartlarda buyutmek icin sahip oldugumuz herseyi birakip ulkeyi terketme kararimin ne kadar dogru oldugunu gosteren bir organizma. bunu bu sekilde yetirstiren anasina babasina sovmek lazim da, su kizin babasi olsam bu cocugu once guzel bi dover sonra da bu kista komple soyup ciril ciplak sokak ortasinda tasma takip gezdirirdim.

yazdığı karalamadaki imgeleri karıştıran yazardan hallicedir.
tabii ki burada özel imgelerden bahsetmiyorum.
ama bazen işler karışabiliyor.
affedin imgecikler! *

annesinin gazabına uğrayacağından habersiz ve oldukça masum duygularla günlüğe bütün hayat hikayesi yazılır. bir de kilit varsa her yazımdan sonra banka kasası kilitliyormuş hissiyle o defter kapatılır. gün gelir, anne açar ve adeta 10 sezonluk diziyi 1 gecede bitirmişçesine her şeyi okur. masum yazarımız ise her şeyden habersiz ve musmutlu hayatına devam eder.

güzelliği ve ötüşüyle bilinen ötücü kuş.

mehmet akif ersoy’un bülbül şiirinden bir bölümü aşağıya iliştiriyorum.

sosyalizm ve komünizm'in simgesi kabul edilen beş köşeli kırmızı yıldızdır. arkasında kgb ve rusya devlet büyüklerinin bulunduğu * * * işbu sözlükte hala başlığının açılmamamış olması bana garip gelmiştir.

ingiltere çıkışlı, matt bellamy adında falsetto solistiyle dinlenmeye değer “üst” rock grubu.
en özgün parçalarından birisi kaos teorisini anlatan butterflies and hurricanes’dir.

yılmaz güney,yaşar kemal,orhan kemal,şalgam,kebap,bici bici.

buradan

bu haciz olayı ilk olduğu gün de, cuma namazı vaktinde diye manşet atarak duyurmuşlardı. görseli bulursam eklerim.
görsel
din sömürüsünün ekmeğini yemeye devam etme peşindeler yani. islam dile gelse, beni bırakın diye yalvaracak bunlara. bunlar hala iki üç din tabiri ile döndürüp döndürüp haberimsi şeyler yapma derdinde.
edit: görseli içeren twit eklendi.