zaman tüneli

bu sefer yorumsuz bırakayım, olur mu? senelerdir hep aynı şarkı. hep.

çok seviyordu. kendim değil onun için dinliyorum.

ılk once hobi nedir onu bilelim çünkü hobi ille bir el sanati yapmak değildir. fotograf cekmek ,yürüyüş yapmak;yuzmek,koleksiyon yapmak (eski para,cakmak,pul,yaprak,deniz kabugu gibi) ve ayrica pahali el sanatlari emeklilierin yöneldiği uzun bos vakitlerini degerlendirmek istedikleri el sanatları.

hobiler nelerdir

yani demem o ki.kasmayin kendinizi. dunyada hobisi olmayan insan yok.yeterki kelimenin ne oldugunu ve içeriği ne öğrenelim, anlayalim..

bir kalpte tutuklu kaldıysak, bir şarkıda da takılı kalırız değil mi?
tamam gitmedi ok ama sonuçta bitti işte. ne fark eder önce yokluk sonra da yoksunluk oluştuysa o gitmiş bu bırakmış.

hani sorusu yerine sorunsalı diye başlık açıyorduk?

siz siz olun siz olmayın.

gay değilim. ama kadın olsam şokgüselll derdim galiba. adamın hasıdır jesse be.


ve de, hay vereceğiniz tavsiyenin ya.

kimseye etmem şikayet,
ağlarım ben halime.

avrupalılar'ın gariban ortadoğulular için işte hukuk devleti şovlarından bir tanesi. yıllardır arada bir eropa'da bir bakan ya da başbakan yargılanır; bizim ortadoğulular da görüyon mu hukuk devletini diye mastürbasyon yapar; sonra bu yargılanan kişi ya beraat alır, ya 2 yıl ceza alıp cezası ertelenir veya paraya çevrilir, bizimkilerde neticeye değil haticeye bakarak mastürbasyonuna devam eder. akıllı adamlar vesselam.

bayramda elimi öpmeye gelse en yüksek bahşişi kapar yani o kadar sevdiğimdir.

nasıl bir şanstır ki neredeyse bütün eski sevgililerime ayrıldıktan bir süre sonra rastladım ve evet yalnız değillerdi yeni sevgilileriyle beraberlerdi.

kolpaçino serisi itmenden sonra sonlanmalıydı

"cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim"

ben gavat demiştim.

ben çocukken alt katımızdaki polis çift bağır çağır, eşya fırlatmalı, sinir krizi geçirmeli kavga ederlerdi. kadın her kavgada mutlaka adama "gavat" diye bağırırdı. bir de böyle gavaaaaattttt şeklinde. herhalde bu yüzden ben bu adamın adı gavat sanıyorum. bu sırada da mahalledeki anaokuluna gidiyorum, annem de aynı okulda öğretmen. polis haftası mıydı, meslek tanıtımı mıydı gerçekten hatırlamıyorum polisler geldi bir tanesi de gavat amca. ben çok heyecanlandım, özel de hissettim. bizim komşumuz ya, ünlü gibi geldi bir an. arkadaşlarıma döndüm, komşumuzu parmakla gösterek "bu bizim komşumuz gavat amcaaaaaaa!" diye bağırdım. anaokulu öğretmenimin, ülkü öğretmen çok tatlı bir insandı, benim yanıma bir ışınlanışı vardı koşmakla uçmak arasında bir hızla. bana kızım ne diyorsun sen dedi, öğretmenim bu amca gavat amca hep karısı ona gavat diyor bizim komşumuz dedim. sessizlik. adam yok benim adım sinan falan diyor bana, ama artık iş işten geçmiş. 3 tane polis, ben birini gösterip gavat amca demişim. küçücük çocuğum g*tümden uyduracak halim de yok bu durumu, kimse bir şey de diyemiyor. annem geldi, onu çağırmış öğretmenlerden biri, o durumu toparlamaya çalışıyor. bana kızım amcanın adı gavat değil, sinan. sinan amca o, sen yanlış duydun herhalde diyor. ben de hala yooo karısı gavat demiyor mu biz evde duyuyoruz diyorum. neyse ki yaşım 4.5-5 olduğu için devlet memruna hakaretten içeri atılmıyorum.

yıllar sonra boşandılar. eski karısı hala beni mahallede görünce ağzına sağlık diyor.

henüz yarım saat önce bana ters olan bir şeyi kabul ettim; çünkü mutlu ve huzurluyum, umarım sonunda üzülmem.

ekip buymuş

teşvikiye camiinden karacaahmet mezarlığına nakledilirken cesetleri çalıp film çekmişler herhalde. şurdaki adamların devri türk lirasından 6 sıfır atılırken kapandı.

yalnız bir yandan da tam kolpaçino takımı. kumarbazı da var mafyası da. lafta adam olup icraatte kalıbının adamı olamayan ekip. ibo ganyotçunun mermiye kafa atan dayı çocuğu rolünü oynayacak herhalde. serdar'da iki zara yüz binlik olur. tamam işte.

üç büyüklerin gönderdiği topçulardan kadro kuran başakşehir gibi olmuş şafak sezer. şu adamlar yan yana ne alaka yani. kümede kalmaya oynar bu film gişede.

kaderim.

maalesef durmuyor işte. keşke durdurabilsem...

"takip edilmek!"

her dak. her saniye;
uyudun, kalktın, yemek yedin, tuvalete girdin, duşa girdin, ev halkı ile sohpet ettin, oturup arkadaşınla yan yana ağladın, otobüse bindin, diş doktoruna göründün, konsere gittin, şehir değiştirdin, eve geldin müzik açtın, sinirlendin ve yine müzik açtın, kalem sesini dinlettin, (yazı harf sesi) , iki boyutlu ekrana tipografi saçmalığını yazdın, nefes aldın, nabzın yükseldi ve hâla yaşıyor sun, ölmedin.

türk dizi tarihindeki en karizma sahibi, belki de canlandırılmış en iyi karakter olan laz ziya nin kızı meral in ölüm emrini verdiğindeki son sözü.