zaman tüneli

(bkz: rüyalar gerçek olsa)

ben hiç keşke demedim
keşke tanımasaydım
iyi'ki tanımışım
beni ben yaptıkları için
beni bu hale getirdikleri için
iyi'ki insanları tanımama ve emin adımlar atmama sebebiyet verdikleri için
önceliğin onların değil de kendimin olmasını öğrettikleri için
aslında bana o kadar şey öğrettiler ki
iyi'ki varlar
iyi'ki gelmiş geçmişler...
sizi tanıdığım için memnunum

başa geldiğinde o başı alıp sert kayalara vurma isteği yaratan olay. ne o yüz gerçektir ne o tuttuğunuz el. ama o kısacık an birkaç saniye size bir ömür gibi gelir. gerçek dünyada aşkı bulamayan bizim gibi garibanlara bilinçaltı matrixte aşkın demosunu vermiş tam sürümü oynatmamıştır bu şekilde.

ben ilkokul sonrası girdiğim anadolu lisesinde kesintisiz 7 sene okudum. o dönemi sevmem de özlemem de ama üniversite yıllarımı severdim.

mekan da önemli. ben istanbul üniversitesi beyazıt kampüsünde okuduğum için okulda olmak bir nevi müzeye gitmek gibiydi.

aşmıyoruz, insanlara güvenmemek en doğal hakkımız.

güvensiz olma sebebini ortadan kaldırarak. bir insanın kendine güven duymasının önündeki engeller genel olarak eksik olduğunu düşündüğü alanlarla ilgilidir.

bu eksikliği gidermek mümkünse eksiklik ortadan kalktığında güvensizlik de gider.

ben mesela topluluk önünde konuşma konusunda güvensizim. hiç bilmediğim bir konuda bile 5-10 dakika konuşabilirim ama sınıfın önüne çıkınca ağzımdan çıkanlara değil görüntüme odaklanıyorum.

uzun boylu yakışıklı kaslı fit görünümlü bir bakanın dönüp bir daha baktığı ya da bakarken çukura düştüğü direğe tosladığı biri olsam neden görüntüme odaklanayım.

nijmegen, kasım 2023

bugünlük sözlük yeter, bütün yazarlara iyi geceler.

nana yatar.

en sevdiği şeyi ve neden en sevdiği şey olduğunu sorabilirsiniz. eğer en sevdiğim şey tabiki para derse bence net salaktır.

süleyman çakır'ın azdan az çoktan gider cümlesini hatırlatır zira bir lokma bir hırka felsefesiyle yaşayan adamın mı yoksa ipek gibi az bulunan değerli bir mal ile yüklü kervanı olanın mı kaybedecek daha fazla şeyi vardır bu hayatta.

tdk:

burada şu esnada olan şey. gerçi öğleden sonra bunun olacağını okumuştum bir yerde. şu anda davutlar/kuşadası'nda inanılmaz bir yağış var. şimşek ve gök gürültülü hem de.

bunu anlamanın ilk şartı gözleyen kişinin salak olmaması. yani önce kendimizin salak olup olmadığını şöyle bir teyitlemeye çalışalım.

sevgiler,
levi.

aşamıyorum.

o çocuklar için okul, evin kaosundan, babanın dayağından, ananın azarından birkaç saatliğine kurtulmak anlamına gelebilir. bu çocuk için insan gibi muamele görmek, bir ihtimal akranlarından sevgi görmek, öğretmenin desteğini görmek cennetteymiş gibi hissettirebilir.

babasının parasıyla ego kasmasından bu en büyük yeterli sebep.
ilk aklıma gelen bu oldu.

üniversitedeyken caramio isimli karamelli çikolatadan çok yerdim. onda bana tuz var gibi gelirdi ve çok iyiydi tadı. senelerdir yemedim çünkü zamanında her gün falan yediğimden bi anda tamamen canım istememeye başladı. haha.

ciddi ciddi varmış, ilginç bir dünyada yaşıyoruz gerçekten.

şu hayatta çocukluğumdan beri çok garipsediğim tiptir. bazen birileriyle sohbet esnasında "ben okulu çok severdim" gibi cümleler işitirim. bir insan okulu nasıl sevebilir ya? her şeyden önce seni oraya mecbur kıldılar. bir çeşit toplama kampına atıldın. isyan edeceğin yerde bir de seviyorsun. yoksa hala akletmeyenlerden mi olacaksın?

çatıya vuran yağmur sesi çok romantik bir gece
ve ben
aşk doluyum bu kasvetli gecede
uğrarsa dinginiyet ahvali vücudumu
uykuya yatıracağım sükunetle
(ilham)