zaman tüneli

şarkı değil de opera olsaydı olurdu. orada olaylar olaylar olduğu için opera olmalı diyorum.

şu saatlerde sözlükte herhalde 10 kişi falanız, gırgır şamata

benim şiirimi murathan mungan bey yazmış.
adını da kırılgan koymuş.
buyrunuz o halde.

kırılgan bir çocuğum ben
yüreğim cam kırığı
bütün duygulardan önce
öğrendim ayrılığı
saldırgan diyorlar bana
oysa kırılganım ben
gözyaşlarım mücevher
saklıyorum herkesten
ürküyorlar gözümdeki ateşten
ürküyorlar dilimdeki zehirden
ürküyorlar o dur durak bilmeyen
gözükara cesaretimden
diyorlar: bir yanı sarp bir uçurum,
bir yanı çılgın dağ doruğu.
oysa böyle yapmasam ben
nasıl korurum içimdeki çocuğu?
bir yanım çılgın nar ağacı
bir yanım buz sarayı.

lacivert.

bazı günler kafamız çok dolu olur ve okuduğumuzu tekrar okuma gereği duyarız ya da o sayfada yazılanların tadı damağımızda kalır başa döner tekrarlarız.

canım böyle istedi çünkü

çocukluğuma inmek lazım ama toptancı bir yaklaşımla özetlersem bir cümle ile müşkülpesent olmam.

tek şarkı neyi anlatır, ne kadar sembolize eder. senfoni falan olsa belki.

iki kelime ile gafletin tanımlanması nah bu başlıkta bulunmaktadır

defkhan - ölüm var (nokta)

markanın kendi melodisi. bir de yaşama sevincimiz yok diyorsunuz ya, ayıp ayıp.

kızım mal mısın düşüncesi nükseder

(bkz: cahille sohbeti kesme nedenleri)

bu tarz şovlara gerek yok aslında durup düşününce

yoo düşünüyorum ama sadece düşünüyorum

sadece odaklanma probleminin işareti

büyük konuşmak istemiyorum ama umarım yanılırım.
arkadaşlar, düzelmez be.

yalnız olmayan birin aşırı derecede sosyal medyada zaman geçireceğini düşünmüyorum.

sosyal medya kullanımı arttıkça yüzyüze ilişki ihtiyacı azalıyorsa başlıkta verilen önerme doğru olabilir ama bence milyon takipçisi olan bir insan da yüzyüze ilişkileri yeğler.

otobüste kitap okumak. metroda öyle hissetmiyorum misal. otobüsün farklı bir etkisi var herhal