zaman tüneli

1950 lerde kağıthane..

kavuşmak ve ayrılmak gibi iki zıt durumda aynı potada birleşmektir.

onurunu kaybetmek.

ben kendimi bile disliyorum zaten.

ateist, deist vb. olsanız bile kültürün size kazandırmış olduğu hassasiyetler bakımından benzeştiğiniz muhafazakar bir hanımla tanışıp sevgili olup sonrasında da evlenmektir...

kulağa çok hoş gelmektedir. zira bilirsiniz ki çocuklarınız da anneleri gibi ahlaklı, edepli olur. ve bu sizi son derece rahatlatır.

ölümün var olduğunu bilip ..
ölüm hiç yokmuş gibi yaşamak .

aldatmak doğru değil tabi ki ama kadın denilen canlıyı anlamak çok zor. düğüne, derneğe gezmeğe giderken süslenen kadın kocası eve gelince neden bakımlı görünmek istemez anlamış değilim.
aman bana ne evli olanlar düşünsün.

özlemek ve bunun çaresini olmayışı

kendin olup kimseye benzemediğinde yalnız bırakılmaktır.

canimi acitan bir soru bende. cevabini bilmedigim, bir turlu aciga kavusturamadigim, nasil diye diye kafayi yedigim bir soru…
sozluk sana sorayim, nasil oluyor? insan birinin; hadi biri olmasin bir canlinin canini bile isteye, ustelik karsi koyacak savunmasi da yokken nasil acitabilir? nasil,
cidden nasil? tamam hadi yapti da nasil uyur, nasil yediginden tat alabilir, nasil gunu gecirir ? ya da nasil kalir insan? hic mi vicdani irkitmez? bilerek kotuluk hakikaten nasil yapilir? tekrar sorayim mi? insan nasil kotuluk yapar? bile isteye ya? yani hic tereddut etmeden, hic irkilmeden, hic umusamadan, rahatca… nasil?

özlemek

el oğluna dert olan kadın.
bi salın şu kadınları ya. bi de üzülmeyin, eskidendi bunlar. şimdinin kadınları söylüyebiliyorlar bunu rahatlıkla.

söyleyince ne değişiyor söylemeyince ne, bilemedim. açıkçası sandığınız gibi utanmazdı o nesil kadınları bu durumdan. kendi aralarında inanılmaz espirilerini yaparladı. hayat karma olunca ve kelimeler tıbbi olunca baya sıkıcı. bunu kız okulunda okumuş biri olarak söylüyorum.

açıkçası, ben eski nesilim ve biraz eski kafalıyım. alışamadım bu sözlere ne yalan diyeyim. hayatın çoğu alanına adapte oldum ama işte bir bu kelimeye, birde sokak ortasında ruj sürmeye adapte olamadım.

kendi çapımda muhafazakarım yapacak bir şey yok. böyle geldim böyle gideceğim.

trabzon 1908

ergenlerin sıkça kullandığı buraya cuk diye oturacak bir cümle var: "bahane yükleniyor." (bkz: z kuşağı dili ve edebiyatı)

kedim bay pipet'in anca gırlaması.

ya istiyorum ki en azından kalkıp bir bardak su verebilsin, nerdeee.

anca kum kabını temizletsin bana ibibik.

#2773351 at benden daha yakışıklı lan.

dualarımın kalbimi yorması gerçekleşmemesi.

gidenler dönmez insanlar değişmez (buna hala şüpheliyim umudum var) gidenlerin yeri dolmaz