zaman tüneli

atama saygıyla selam olsun. 12 kasımda yanındayım.

ulu önder atatürk'ü ölümünün 85. yılında saygıyla anıyoruz.

normaldir. o gün berbat geçmiştir, psikolojisi bozuktur, hastadır falan.
kafası dolu adamın canı hiçbir şey istemez.

askerlik. akreple yelkovanı çivilemişler sanki farklı bir zaman akışı var orada.

(bkz: raporlu mu raporsuz mu)

ilk adımı atmak. halbuki anlık bir şey ama sanki dağları aşmaya çalışmak gibi geliyor.

bu yazdığım şeyi yalnızca sosyal anksiyetesi olanlar anlayacak;

evden dışarı çıkmak.

sosyal fobiniz yoksa dünyanın en kolay işi, fakat anksiyeteniz varsa evinizin sokağında kaybolmanın düşüncesi bile zor.

bir geri dönüş olur mu ikinci yarı pek ihtimal dahilinde değil gibi ama belli de olmaz.

tam anlamıyla bir hukuk skandalıdır. son kale diye aym'ye falan güvenenler , iyi yürekli siyasal köle olarak burjuvaziden hürmet bekleyenler , hukuk yoksa her şeyi unutun. köprüden önce son çıkışı çoktan kaçırdık....

filmin adında geçen jura meğer dinazorların göründüğü coğrafi dönemin adıymış. o dönemde türkiye okyanus olduğu için hiç dinazor yokmuş bizde.

bizde körüklü var caiz midir.

sıcak bir yaz gecesi bile insanı korkudan tir tir titreten acımasız kadınların işlendiği belgesellerdir.

ilginç ve korkunç intikam teknikleri var. bazıları da sadece saplantılı oldukları için acımasız birer canavara dönüşüyorlar.

testere dişli katil köpek balığı belgeselleri bile bu kadar korkutmuyor.
rabbım iyi insanlarla karşılaştırsın hepimizi.

her ikisi de üniversiteye gidememektir süsleyince gerçekler değişmiyor.

ben astrolojiyle kafayı yemiş olanlar gibi tarihlere, günlere falan anlam yüklemem ama yılın en sevmediğim günü.

dünya tarihi boyunca birileri birileriyle savaşmış. ülkelerin isimleri, savaşların tarihleri, sebepleri, sonuçları, gidişatı değiştiren olayları, önemli kişileri, tarihe etkileri falan olmuştur. ben bu tarihin belki çeyreğini bile bilmem. hepsini okuması, ezberlemesi zor hatta belki de imkansız.

ben bir atatürk'ü bilirim. onca çaresizliğin içinde bir an bile hedefinden şaşmayan. ne olursa olsun ümidini yitirmeyen, bahanelere sığınmayan, halkına daima güç verip yol gösterici olan.

ülkenin başındaki herifler ülkeyi kurşun sıkmadan peşkeş çekerken, kendileri düşman gemileriyle yurtdışına kaçarken, karşı koymadıkları yetmezmiş gibi karşı koyan adamın hakkında idam fermanı çıkartırken bir an olsun vazgeçmemiş, korkmamış, küsmemiş, kaçmamış.

düzgün ordusu yok, silahı yok, şimdiki gibi teknolojik imkanı yok, konforlu bir hayat yok. askere verecek yiyeceği yok!

ama tüm bunlara rağmen o askerlerin güvendiği bir adam var. tüm bu karanlığın kasvetin içindeki gördükleri bir ışık. bir halkın tüm özgürlük umutları. öyle ki bu hengamede yurtdışına eğitime giden bir avuç öğrenciden bile bihaber, onları bile unutmuyor.

cumhuriyet ilan edildiğinde bile mücadelesi bitmiyor. cumhuriyetin yıldönümü kutlamalarında doktorlar hastasın dinlen dediklerinde bile halkın yanında olmalıyım diyerek kalkıp gidiyor canı pahasına.

bir ülkeye, bir millete adanmış bir hayat. işte bu adamı bizden bedenen alan gündür 10 kasım. kalbimizden asla sökemedi. birileri senelerdir organize bir şekilde tarih kitaplarından, eğitim müfredatından sökmeye çalışmasına rağmen.

eğer ileride bir evladım olursa ona hiçbir şey öğretemesem hiçbir şey bırakamasam da; aslında en büyük şeyi bırakacağım atam. son nefesime kadar seni anlatacağım. bu kahpe düzen devam edip seni silmeye çalışsalar da, gerekirse evde, hatta bu yolda tek başıma kalsam da koca ülkede.

sonsuz kez minnet ve şükran ile türk'ün bozkurtu..

kadınların başım ağrıyor demesi kadar normal bir tavır içinde olan erkek.

galiba kadının geleneksel bakış açısı ile revize edilmemiş hali.

benim ki 10 yıllık. açılırken kendi kendime espri yaparım. hooppp uçak kalkıyorrrr! welcome to hel airlines!!

yüksek puan alan için söz konusu ayrım yoksa kazanamadım de geç. seneye yine deneyeceğim demekle bir şey olmaz.