zaman tüneli

yükseltir.

yaşlandırır.

bu gün hamburg'taydı.tiyatro festivali açılışı için. şık, zarif ve minyon biri. harika ıngilizcesi var. bir konuşma yaptı ki sanki türkçe konusuyor gibiydi kürsüde. rahattı sıcacıktı söyledikleri. kendimi tutamadım ağladım hatta.
devir' kitabını aşırı severim imzalatmak istedim ama türkiye'de kalmış. türkçesi yoktu almancasını satın alıp imzalattım. göçmen olmak tam da bu aslında harika seyler oluyor hayat güzel ama hep bir sey eksik. sorsan eve temekkuran'a kitap imzalattım.yersen.
sen burda yeni misin dedi bana imzalarken kitabi.7senedir burdayım dedim.sok. alışamadıysam eksikliklere...
adımı sordu bitişik mi ayrı mi diye. kibar da bi insan.
tanıştığıma memnun oldum kendi adıma:)

iddialı bir seçim. herkese yakışmıyor zira. süren her kişi kendini o an afrodit zannetse bile bazısına yakışmıyor işte.

yalnızlıktan korkmaz. yalnızlığı sever bile hatta.

masa başı çalışanlarda meslek hastalığı kategorisine girer mi acaba? bütün gün ekran ışığına bakmaktan gözlerimden önce alnım bozuldu.

bazı evlerde seni seviyorum denmez bıçağın ucuyla soyulmuş elma uzatılır.

x fiyatlarının kimseyi çıldırtmıyor oluşu'na tepki olarak doğmuş.

dolu kadehi ters tut -anlamı yok
şarkısını aklıma getirdi. sözlerini seviyorum ama müziğine bayılıyorum.
bu saatte felsefik anlamlara bulaşmak istemiyorum. zaten aklım leonardo da vinci'nin "nasıl mutlu bir gün iyi bir uykuyu getiriyorsa mutlu bir yaşam da mutlu bir ölümü getirir." sözünde kaldı. bunu sorgularken uykulu beynim soru seline kapılıp, çelişkilerde sıkışıp kaldı. bunu bitirip sonra burayla oyalanmak için gelirim, bu başlığı yukarılarda tutunuz...

(bkz: the lord of the rings)

geçmiş bir tozdur. üfle gitsin! * )

seyirci olarak mı yoksa karakter yerine mi? tam açık olmayan sorulardan nefret ediyorum ve böyle olunca işime gelene göre cevaplama hakkımı kullanıyorum.
karaktere göre içine girmek istediğim tek kitap oldu: yaban gülü
incitmeden seven/sevilen, mutlu sonlu, yorucu olmayan, bekleyişi var ama acısı (ihanet açısından) yok vs.
kitap dünyasında mutlu sonlu ve ihanet olmadan yaşanmış sevgileri bulma zorluğu beni şaşkına çevirmişti. (bu soru herhalde tek sizin aklınıza gelmedi.) ihanet etmeden, yormadan vs. niye bu kadar zor ki?..
ama baştan sona yaşamak istediğim hikayeler birkaç tane. birkaç tane olması beni mutlu etti. çünkü 300-400'den fazla okumuşumdur. eğer tek veya hiç bulamamış olsaydım sanırım kendimi cidden sorunlu veya anormal ilan ederdim. bu beni hem kitaplara hem de insanlara çok pis küstürürdü. tam barışıkta değilim ama öbür türlüsü ağır, başa çıkılamaz ve katlanılmaz olurdu. o yüzden o tek kitabın benim için anlamını ve değerini bilemezsiniz.

savage garden - to the moon & back

terabithia köprüsü, ah...

düğün geberiği kadınlarla, ham düşkünü barzoların zoraki evliliklerinden dolayı yürümüyor. biri gösterişini yapmış, diğeri de you know... sıkılınca vuruyorlar birbirlerine tekmeyi.

yolda'nın şarkısını akıllara getirir.
"yeniden, yeniden olmaz derken,
kırıldı kalbimin kabuğu erken,
ısıttı gönlümü yaz gibi gülümsemen.
eskiden çok tez canlıydım ben.
kuruttu kalbimi kara kış derken,
ısıttı gönlümü yaz gibi gülümsemen..."

insanın giderek tembelleşmesi,araştırma ve sorgulama yetisini rafa kaldırması,aklına ve iradesine yeterince güvenmemesi, korkuyla beklediği finalde yaptığı hatalara kılıf ararken "ben yapmadım,benim suçum yok,ama o böyle söylemişti" diyerek parmağını doğrultabileceği ve sorumluluğunu devredebilecek lider ve seçilmiş üstün akıl (!) vasfındaki bir kişiye kendince bir ihtiyaç yaratması ve iplerini halihazırda tarikatlara sunan bu insanların yarattığı ihtiyaçların tatminine yönelik oluşagelmiş tarikatların, bu durumdan fazlasıyla faydalanarak durumu simbiyotik bir ilişkiye dönüştürmeleri.

aşkınızın ilahi bir yanı olduğuna delalet eder. *

grinin elli tonu

nerelerde aradığını da yaz da arayanlar o taraflara gitmesin.