zaman tüneli

şu ana kadar amazon prime'da 2. sezon 4. bölüme kadar yayınlandı. hiçbir shonende, hatta shonen'lerle dalga geçtiğini, onların tabularını yıktığını düşünen one punch man ya da mob pyscho 100 gibi animelerde olmayan karanlık bir gerçekçiliğe sahip dizi. kan, gözyaşı, parçalanan organlar, yok olan binlerce sivil ve masum insan/uzaylı... politik doğruculuğun şerrinden uzakta kalmış gerçek bir başyapıt.

delillendirebilirsin ama kanitlayamazsın. bütün peygamberler gelse yine kanitlayamaz. kanıt yanlış bir kelime, insanlar istiyor ki mutlak bir kanıt bulsun bilim de kabul edelim ya da kesinlikle yok desin. diyelim ki buldu, ne olacak sonra? cidden ne olacak sonra? aha bitti her şey, o zaman da bilim genel geçer diyecen. demezsen namertsin.iman eden insan kanıtla niye uğraşsın, onun gönlü daha farklı çalışır. (gönül ,akıl ve kalp aynasıdır, bütündür) açık görüşlü olmak lazım, hayatın anlamının cilvesi de bu zaten, aramak. her olasılığa olabilir gözüyle bakabilmek, şans vermek. farklı görüş ve fikirler iyi ki varlar, iyi ki herkes aynı düşünmüyor, iyi ki herkes her görüşe aptalca bakmıyor, iyi ki felsefe ,bilim, din var. yoksa çekilir mi bu hayat be! farklılıklar geliştirir kabul etmek lazım, sistemin tek tip insanı olmak köleliktir.

klasik müzik,caz,piyano üçlüsünden izler tasir bnim spotify listeleri.araya sting,george michael,celine dion,phil collins vd. de serpistirdim.ara ara dinliorum.

(bkz: sülün osman)

bir kaç üstteki yazarla aynı sıfat ile tanımlanmışım.
#2790992
bir an spotify benim dört göz olduğumu hissetti sandıydım.
bir üsteki tanımı görene kadar spotify beni özellikle inceledi sandıydım.
vay be ...
neyse yapacak bir şey yok.
bilin bakim, en çok kimi dinlemişim.

şimdiden mutlu yıllar.

bazen basketbolda da olduğunu hayal ediyorum...
anadolu efes: 5 fenerbahçe: 3 maç sonucu....

kin, enteresan ve acayip bir şekilde dışa vuran bir duygu durumu. böyle çok yüksek manevi duygularla uçmuş, kaçmış, arınmış , ermiş falan olup da insanın iç organlarını bile gören sırf enerji yığını biri olmaya da gerek yok.

kin, nefret, intikam gayet doğal duygular ve her insanda da olur ama bunu sürekli sürdüren ve besleyen insanların suratı da bunu yavaş yavaş çekiyor ve suratından muşmulamsı bir nursuzluk akmaya başlıyor.

bunu görünce dedim ki "ne alaka?"



sonra bunlardan başka şarkı dinlemediğimi fark ettim.

beyin sürekli rasyonaliteyi kaldırmaz .

bilgi dediğimiz çoğu şey de bilgi değil zaten. sadece malumatfuruş ya da kanaat. herkes herhangi bir konuyu iki tık tıkla gogıllasa zaten herbokolog oluyor iki dakkada. sanal alem bu kadar malumat yığınıyla doluyken ne gereği var su böreği varken kıymalı böreğe.

bir film tür ve biçimi.

sonunun anlaşılmasını ya da anlaşılmamasını bilmem ama film komplö anlaşılmamışsa en az 8-9 ödül almıştır kesin.

dur bu freekickti la. hatlar karıştı.

şiiri sevmeyen insan değildir denemez ama şiir sevmeyen , bilmeyen mimarın mühendisin yaptığı ev de aha böyle tok gibi bir şey oluyor. şiir , şuur demektir çünkü , şuurunu kaybetmiş mimardan, doktordan, avukattan , entelektüelden,bilim adamından da ne bekleyebilirsin ki?

akışta dershane başlığını görünce aklıma gelen bir şey. yazmak istedim.
ilkokul 5. sınıfa gidiyorum o zamanlar. okul müdür yardımcısı bir dersaneye anlaşmış, komisyon karşılığı öğrenci yolluyor. neredeyse tüm okul, onun anlaştığı dershaneye gidiyor. gitmeyen bir avuç kişi var, birisi benim. o zaman da abim lise sonda üniversite sınavına hazırlanıyor, bir dershaneye gidiyor. ablam aynı okulda, lise sınavına hazırlanıyor. o öğretmen demeye dilim varmayan kişiliksizin anlaştığı dershaneden eğitimi daha iyi olan, ücreti daha pahalı olan ama araya da tanıdık soktuğumuz, güzel bir indirimle çok daha uygun fiyata bir başka dershaneye gitti. benim önümde bir sınav yoktu, daha 5. sınıftayım. zaten abim ve ablam gidiyor, onların ücreti var, ilçedeyiz dershaneler merkezde. her gün otobüs parası da var. gitmeme gerek yoktu, zaten babam bunların masrafını zor karşılıyor. bir gün son ders bitmek üzere, dediler dershaneye gitmeyenler çıkışta müdür yardımcısının odasına gidecek. sınıftan 4 kişi, birisi benim. hepimizi odasına aldı. ailelerini arayıp ikna etmeye çalışıyor, yapıyor da. bu şekilde 2 kişiyi daha ikna etti odada iki kişi kaldık. diğer arkadaşımın durumu yok, babası işsiz. babam işsiz, gidemem dediğini net hatırlıyorum. sonra bunu tekme tokat dövdü, yolladı. tek kaldım. benim de ailemi aradı, telefona çıkan yok. bağırdı çağırdı, o dershaneye gideceksin dedi. gidemem, babamın durumu yok beni de yollamaya dedim. masadaki bir şeyi duvara fırlatıp senin kafanı kırarım, ablan pahalı dershanelere gidiyor nasıl durumun yok, sen neden gitmiyorsun dedi, bağırdı. ablamın da oraya gitmesinin tek sebebi daha uygun fiyatlı olmasıydı. rahmetli dedemin yeğeni okul müdürü olduğu için beni dövemedi. sadece bağırıp çağırdı. ben bu olaydan sonra okuldan soğudum, sonraki okul hayatım genellikle başarısız geçti. bu adam yüzünden kaç kişi liseye dahi devam etmedi, kaç kişinin geleceğini yaktı, şu an net hatırladığım 6 kişi var.
daha da üzücü olan, bu adam daha geçen yıl yaşadığım ilde yılın en iyi okul müdürü seçildi. öğretmen sıfatını 1 dk bile taşımaması gerekirken gidip ödül verdiler. hayat hiç adil değil.

bende bakayım bir dedim...
bu sene hiç girmemişsin ki yaprağım...yazdı.

"the stock market is a ponzi scheme." - warren buffet

birde bu var...