zaman tüneli

ekspertize götürün. var böyle bir oluşum. uluslararası çıkma roket moturu ekspertize ofisi. arkadaşım orada muhasebeci. varsa ihtiyacı olan dm pliz.

çok etkileyici ve abartılınca abartı sayılmayacak bir film.
film süresi uzun ve siyah beyaz ama sıkıcı değildi. konuya bakınca oradada ya siyah ya da beyaz oluyorsunuz zaten. (renkli kısa bir yeri var sadece. ama bu sizi sevindirmeyecek.)
filmi çok sevmemin nedeni gerçek bir insanlığı gösteriyor oluşu. savaş veya ayrımcılık zamanlarında insan kalmayı başarabilen birinin varlığını göstermesi benim için çok ve çok anlamlı.
çünkü yanlışı kendilerinden biri yapsa da doğru yerine yanlış sayan biri var. ve "uff elimden bir şey gelmez." ya da "bana ne onlar bizden değil ki." aptallığına tamamen girmiyor. ve o insanlara çektirilenleri görünce o az umursamaz hâlinden sıyrılmaya başlıyor.
son sahnelerini pek unutamıyorum. filmde kendinizi tutmuşsanız sonlarına doğru büyük ihtimalle bırakırsınız.
düşmanımıza/sevmediğimiz birine olan insanlık miktarımız bizim gerçek insanlığımızdaki turnusol olabilir. çünkü insanlık ortama veya kişiye bağlı olmaktan çok bize bağlı. tıpkı başrol adamın yaptığı gibi.
düşman olmayı bile bilmeyen insanlar. ya da düşman olmayı adilik ve kalleşlik sanan insanlar?
insanlığın doğasında düşmana bile bu iğrençlikler olmaz. düşman bile sırtından vurulmaz normalde ama kendi içimizdeki canavarı veya karaktersizliği nasıl normalleştirebiliriz değil mi? (: veya nasıl gizleyebiliriz?
düşmanın bile karakterlisi, insanı, ahlaklısı, dürüstü ve adil olanı tercihim. ama ben çoğu zaman düşmanımda aradığım özellikleri normal insanlarda göremiyorum. evet insanlık bu kadar yerlerde hatta ayıp olmazsa ölmek üzere, şu aralar can çekişiyor diyebilir miyim?..
tarihte olan türkler ve günümüz türkler, sanırım atalarımızda can çekişiyor. sebebi de düşmana gerek kalmadan kendi kendimize hallediyoruz da?

not; türk derken "ne mutlu türk'üm diyene." olayıyla bahsediyorum. dışarıda (başka ülkelerde) anıldığımız gibi. o yüzden "türk değilim." deyip işten sıyrılmak yok. (:
biz bir ve bütünken çok güzeliz...

bizim memleketin bir kaç müşhur şeyi var onların hiçbiri de bana yar olmuyor be baklava ne lahmavun ne de tava. tatlı yesem dokunur acı yesem dokunur nasıl bir bünye bu ben de anlamadım.

bu gözler, bu kulaklar neler duydu. yapıldı bu. şaka ama gerçek. bir gecede değişen imar kanunlarına istinaden, elde edilen kat adedinin artmasıyla kat çıkılır.

yağ sızdırmamasına dikkat edin, daha önce hararetten kılcal çatlak olmuş olabilir, hava kanallarında paslanmaya dikkat edin.

güzel fikirler ile gece gece aydınlanıyoruz.
bir de çakma xenon farla nitro taktırdık mı, uzayda kimse geçemez bizi. uzaylı hatunlar düşürürüz. peeeh*

prezervatif. zaten ülkede kullanımı çok yaygın değilken bir de üstüne para istersen hiç rağbet olmuyor. sonra cehaletin de etkisiyle nüfus patlaması oluyor. ayrıca elli liralık prezervatiften kaçarken bulaşıcı hastalıklar yüzünden kat kat fazlası çıkabiliyor devletin cebinden. gerçi sağlık bakanlığı yazan ücretsiz prezervatifler görmüştüm bir ara ama sağlık ocakları mı veriyor hepsi veriyor mu bilmiyorum.

(bkz: çıkma roket motoru almak)

ben yorumlara yazıyorum, duba yok bi yaprağım yok gelmiş buraya... renkli maslahım yok diye siz beni civata sandınız. bakacaaaz.

burada g.tunuz ferah tabii, çek çek bunu da çek benjamin!!!

başlıktaki her tanımı tek tek okudum ve geneli haklı.

modern köleye dönüşmüş, hayatta kalabilme telaşıyla meşgul insanlarız. ayrıca okumaya, dinlemeye, araştırmaya meraklı insanlar da değiliz. birkaç üstte bir yazar iki üç kişinin adını yazmış mesela, ilk defa ondan duydum. çünkü bizim gündemimiz magazindir, futboldur. bu insanlar televizyona da çıksa kimse açıp da felsefeciyi, profesörü dinlemez. bakın deprem ülkesiyiz, ne depremler atlattık ve hâlâ büyük deprem bekleniyor. peki kaç kişi kaç deprem profesörü tanıyor, kaç kişi bu insanları dinliyor, kaç kişi ne yapacağını biliyor?

bir kere bu ülkede din her alanda hakimdir. nasıl ki deprem için allah bilir, allah korusun gibi çözümler ve çıkarımlar var; bu felsefede de böyle olur. felsefecinin söyleyeceği her şey bir dindar tarafından dinle çürütülüp yok edilir. bu ülkede farklı olmak zordur. denildiği gibi ezberci eğitim sistemi bile farklı düşünmeye izin vermez. o verse din ve toplum vermez. başımıza icat çıkarma olayı sonuna kadar haklı. giden sistemi bozmamak gerekir bu ülkede. sen giden bir sistem yok ki desen de daha sistemin gitmediğini kabul ettiremediğin adama fikrini nasıl ettireceksin.

sonra sözü kimin söylediği de çok önemlidir bu ülkede. herhangi bir konuda senle farklılığı varsa o adam bitmiştir, ne dese boş. çünkü biz insanların çeşitli farklılıkları olabileceğini kabul edebilen bireyler değiliz. mesela milletin çoğunun ters düştüğü işçi partisi hiç mi doğru birşey söylemez. ama o adamların bir görüşünü paylaşıp bu konuda haklılar dedim mi bırak şu pkklıyı denilip konu kapatılır. hayatı boyunca kusursuz gitmiş insan var mı. bir insan bir konuda yanlış düşünüyorsa her konuda hep yanlış mı düşünüyordur.

mesela bu ülkeden celal şengör gibi bir adam çıkmış ama o adamın söylediği neyi söylersem söyliyim bırak şu herifi kendi b.kunu yemiş atayiz denilip adamın itibarını alaşağı etmeye çalışan tanıdıklarım var. bu insanlar sadece benim çevremdeki üç beş kişi değil ki. ülkede dolu. o yüzden bu adamlar burda canlı yayına katıldığında survivor kadar izlenmiyor ama adamları konuşması için avrupa'da seminerlere davet ediyorlar.

bizi bağlamaz felsefe, bilim falan. kim kimi nerde düdüklüyor bize ondan haber ver sen.

ayrıca bizim herhalde delirmemek, intihar etmemek için beynimizin geliştirdiği bir mekanizma olarak alaycılığımız çok yaygınlaştı. hakikaten ciddi olamıyoruz. ne olursa olsun espri yapıp geçiyoruz. ben de bu uzun yazıyı ti'ye alarak bitireyim. nasıl filozofumuz yok, şenol güneş öldü mü?

özel hayatlarınızdan nefret ediyorum!

ağaçlara fısıldayan erdinç abi. alt tarafı ağacı budayacak dersin ama öyle değil kızanım ciddi iş bu!

aşk ne la? olsa olsa aşk acısı olur. o da budur...

"benim biletim bizınıs olsun lütfen" olabilir.

şansı güler belki. fazla üstüne gitmemek gerek.

uçulanlara bakmak lazım en son ne yazmışlar diye.

özgürlük; 'bir durumdan diğerine sorunsuz geçebilmektir'*

(bkz: milletvekili)

tostçular.