zaman tüneli

çoğunluğu ömrünün son demlerini yaşamaktadır. en eğitimsiz dediğiniz kişinin bile, elinde telefonu var ve bir şekilde sosyal medya üzerinden haber alıyorlar. aldıkları haberlerin içeriği tartışılabilir ama kesinlikle bu kitleye dahil değiller.

haberler de çok umurumdaydı anasını satayım.. yorgunuz. uğraşamayız.

ben kesemem, kurban izlerim, yardımda ederim ama herhangi bir canlıyı böcek hariç öldürmem. gel gelelim ikiside can, ama insanlar benim gibi söz konusu koyun, inek vs olunca hemen vicdana geliyor. çünkü evrimsel açıdan ahlakı bu şekilde yapılandırmamız faydamıza gelmiş, bu nedenle fazla kurcalamamak lazım. kesebilen karakterdeki insanlarıda yargılamamak lazım, her insanın mizacı farklıdır, et kesen adam vicdansızın teki olacak diye bir kaide yok. sonuçta zevkine kesmiyor hayvanı yiyecek/yiyeceğiz. ayrıca hayvansal protein almasaydık, evrimsel açıdan bu kadar zeki ve gelişmiş olur muyduk emin değilim, gidin bakın zeki gelişmiş canlılara et yiyor mu yemiyor mu?

sabahtan akşama sadece kendi desteklediği düşünceleri savunan haberleri dinleyenler.

a haber ya da halk tv açıktır. gidiniz bakınız görünüz.

yanlış bilgi. seviyorlar ama 35'lerinden sonra. o zamana kadar it kopukla takılmaya, "ay ben arıza erkek seviyorum yhaa" demeye devam...

hayvanlar iyiyi kötüyü tanıyor sanırım. şerefli at cihan yıllar önce ne güzel sırtından atmıştı.

o yüzden tayyip kendine boynuz takma ihtimali olan bir hediyenin yanına yaklaşmaz bence. tıpkı atatürkçü askerlerden korktuğu gibi hayvanlar da onda bir travma yaratmış olabilir.

ikisini de atıyorum, size lazım olanı alın.

erkek olması... iyyy hemcinslerimden tiksiniyorum.

manzarası olmayan bir evde katiyen, asla, hiçbir koşulda oturmam. iyot kokusu her şeye iyi geliyor.

bi' perşembe günüydü, öğle saatleri.
böyle baharın en zamanları.
bir video geldi ondan, kısa bişi.
tam anlamıyla çarşaf gibi bir deniz, arkada da kısık bir sesle aftos o anthropos çalıyor.

o an, o anların, yeniliğin, yeniye açlığımızın o inceden mideyi bile burkan heyecanı içinde seyrettim, teşekkür ettim, şaşırdım ama fazla da üstünde durmadım açıkçası.
sonradan ayıldım kadının bana yolladığı şeyin önemi ve güzelliğine, deniz, o adam şarkısı, ve ben.
orda dedim bir kez daha, "dur mezzo" dedim, "dur, dinle ve elini bırakma onun". çünkü o en bana elini uzatmanın en saf, en temiz, en içten halini bulmuştu.
maviye aynı renkte elini uzatmış, arkasına ortak dilde bir şarkı koymuş ve beni benle vurmuştu.
işte o an bir kez daha anladım ki devran yine döndü, dionysos bir kez daha bana güldü, onu bana yolladı.

şimdi şarkılar biz kıvamında, yemekler, evler, tezgahlar, günlük konular, bin yıllık ortak hayaller, bugün, yarın ne varsa hepsi bizlik artık.

o adam o gün, o perşembe günü eşini bulmuştu.
dua edin de, onlar çıksın kerevetine.
sonra bütün elmalar sizlerin olsun.

/ bi'de deniz dünyanın ondan sonraki en güzel şeyi ya, tartışma bile kabul etmez. /

alnından öpülmesi gereken erkektir.

olm kaç milletten kız tanıdınız? altlı üstlü patladım yazılanlara. polonya'lı bir sevgilim vardı, patricia, kulakları çınlasın, kendisini hiçbir zaman iyi anmıyorum. sanki anneleriniz başka milletten. cidden sinir tepeme bindi. nasıl bayık bir muhabbet bu ya?

trakyalıysa çok güzel oynuyorlar. evde terapi amaçlı oynadığımız çoktur. favorimiz 2.5,5,7.5,10,içkici bunlar, kumarcı bunlar. enişteeeee....

“hayat, sevgi ile yapılan bir tavrı asla bırakmaz.

davranışlarını başkalarına karşı ölçme.
sahip olduğunun en iyisini vermeye çalış.

her iyilik, önce kendine yaptığın iyiliktir.

her gün suladığın içindeki baharının tohumu…
iyi bir insan olduğun için asla pişman olma.

iyi olmak, her şeyi kabul etmek ya da başkalarına hizmet etmek için yaşamak demek değildir.

iyi olmak, kalbinin istediğini yapmaktır;
aynı zamanda hayır demeyi, sınır koymayı, kendine saygı duymayı, hatta gerekirse çıkıp gitmeyi bilmektir.

ama asla başkalarının taşıdığı geçici gölgeler karşısında ışığının sönmesine izin verme! bazı insanlar görmeyecek veya zamanı geldiğinde aynı desteği geri vermesini bilemeyecek.

ve her şey yine de yolunda!

başkalarının tutumları, kim oldukları hakkında konuşur.

hayat, hepimizin birbirine ihtiyacı olan büyük bir ağdır.
her zaman yardım ettiklerimizden yardım almayız; çoğu zaman bizim de karşılığını ödeyemediğimiz veya hiç fırsat bulamadığımız insanlardan gelir.

ancak hayat, her zaman dünyaya kattığımız iyiliği bize geri vermenin bir yolunu bulur.”

(bkz: asu mansur)