zaman tüneli

içimde bitmek bilmeyen bir sinir var... nedensiz herkese herşeye karşı. bunu atamamak çok sıkıntı yaratıyor. çoğu zaman kendimi yolma noktasına geliyorum. ama dışarıdakilerin görebileceği en büyük tepki ise gözyaşlarım olur. bu yüzden beni duygusal sanıyorlar ama bir bilseler içimdekini.

annemin dönüyor olması... her ne kadar onu çok sevsem de, babamla annemsiz birkaç gün geçirmek gerçekten beni geriyor. her şeye gereğinden fazla titizleniyor, gereksiz tepkiler veriyor. ayrıca sürekli evde olduğu için tüttüremiyorum da. oh neyse ki anam yolda. canım benim <3

bu aralar çok çalışasım yok... geçen ingilizce deneme kontrolü vardı. çoğu soruyu sallamama rağmen doğru çıktı. hocayla kontrol ederken doğru çıkan sayısına ben mi yoksa hoca mı daha çok hayret etti bilemiyorum. lan yoksa uyur-çözer falan mıyım ?

yine köyde gezerken....

güney koreli flasic senfoni orkestrası tarafından

2:40’tan başlıyor

ebeveyn olduğunda rutinlerin arasına giren eylem. hayatında hiç kusmuk temizlememiş, hatta tiksinenler için bile normalleşmeye başlıyor.
başka birininki hala düşünülemez. *

şu sene artık bitebilir mi?
yeni yılın da çok matah geçeceğini düşünmüyorum ama en azından 2025 bitsin, sayfayı kapatıp, kitabı mühürleyelim.

ne çektim be! evet ben bir abartı insanıyım. duygularımı uçlarda yaşarım vs. ama cidden bakıyorum da çok acıklı şeyler yaşamışım. otur ağla yani. asla hatırlamak istemiyorum bu seneyi. içimden geçti tam anlamıyla. insanoğlu işte 1 ocak sabahı her şey düzelmiş olarak uyanırım umudu taşıyor. düzelmesine düzelmeyecek ama bi bit.

fiziksel ve mental anlamda bu kadar zorlandığım başka bir yıl daha hatırlamıyorum. 32 yaşında girdiğim seneden 50 yaşında çıktım. görünüşüm bile değişti. her şey negatif anlamda değişti. dibe vurmalara doymadım. yeter. ya da yeto. git artık bit.

mutlu yıllar dilerim. *

eğer gördüysem, istemesem de hemen cevap vermek gibi takıntılarım var zaten. ama bazen o kadar yoğun oluyor ki insan, murphy sayesinde o gün de mesaj gelmeyecek kişilerin bile mesaj atası geliyor ve doğal olarak çok geç dönülüyor.

hayatın olağan akışında istemeden yapmaya başlayınca olabiliyormuş dedirtiyor insana. aynı anda on kişi ile mesajlaşınca sıra karışıyor.

sorry.

tüm hayallerinin gerçekleştiği güzel bir yıl dilerim..

bazılarının mesaj attıktan sonra telefonu aynı böyle fırlattığını düşünmeye başladım.

kişinin, kendi kapasitesi ile beklentileri arasındaki farkla yüzleşmesini sağlayan tekniktir.

daha büyük bir hedef, yeni bir eğitim, yurt dışı planı ya da kariyerde sıçrama isteği güçlüdür; fakat aynı anda hayat, tempoyu düşürmeyi öğretir. “her şeye aynı anda yetişme” çabasının yarattığı gerilim fark edilir. mesaj nettir; hedef yanlış değildir, yöntem gözden geçirilmelidir. ölçü, denge ve zamanlama ayarlandığında, bu görünüm kişiyi hayal kırıklığına değil, daha sağlam ve kalıcı başarıya taşır.

vazgeçmek gerekmiyor, küçülmek de gerekmiyor. sadece ayarlamak gerekiyor. daha az yükle, daha net bir rota çizerek ilerlemek. abartıdan değil, bilinçli büyümeden yana olmak.

çünkü bu alem, “her şeyi istiyorum” diyenleri değil, “doğru olanı, doğru zamanda istiyorum” diyebilenleri ödüllendirir.

gerekçesi ne olursa olsun, üzmüş olur.

muğlak bilgi candır. çok fazla detay mide bulandırır.

nedim şener’in yeni videosu ortalığı karıştıracak.
:
nedim şener "imamoğlu davası" hakkında cnn türk'e konuştu! "girne üniversitesi o dönem dershaneydi". diyor.

tilki gelmesin diye dükkânı yakanların köy şubesi vardı benim çocukluğumda. elma ağaçlarını kesen bir tanıdık, neymiş çobanlar zarar veriyormuş ağaçlara, çok küçük olmama rağmen, bu duruma çok şaşırdığımı hatırlıyorum.
sonuç:
doğa kaybetti, elma kaybetti,
ama adam hâlâ kazandığını sanıyor.

topu karşı tarafa atmaktansa, topun sizde olmasının daha kıymetli olduğunu çözmüş insan bunu yapar. aferimdir.

yanlışlıkla engellemiş olabilirim.

değişim ve gelişmeler baz alındığında;
çince,
japonca,
korece.