zaman tüneli

karma puanlarımın hepsini hediye edebilirim, takipçilerimi görmek için birazını harcadım, geri kalan puanımı harcayabileceğim yer yok. alın hepsi sizin olsun.

insanın önce kendisini gözetmesi gerekiyor. bunu yapmayı öğrenememiş veya öğrenemeyen herkesin hayat yolculuğu hırpalayıcı olur çünkü çoğu insan zaten kendisini gözeterek hayat yaşıyor. bazıları o kadar abartılı boyutta ki kişilik bozukluğu olan "narsist" tanımına sahipler.

kendinizi korumayı, kendinizi güvende tutmayı öğrenemediğiniz sürece, suistimale açık hale gelirsiniz ve sadece sizi kullanmak için size yanaşmaya çalışırlar. çıkarcı- riyakar- sadakatsiz ve en önemlisi patolojik biçimde kişilik bozukluğu olan insanların favori insan tipidir kendisini koruyamayan herkes.

hiç bir insan sizden değerli değil. sevdiğiniz için hiç bir kötülüğü tolere etmeyin.

önce siz.

tarih hatırlama konusunda sicilim, itiraf ediyorum pek parlak değil.. (en azından eşim beni buna ikna etti. :))

deli olmasaydın buraya yatmazdın:

buuu bilgi yarışması hasebiyle sözlük uygulamasını indirdim. bir baktım şans çarkı diyor. çevirdim, karma verdi. çevirdim, karma verdi. bir daha çevirdim, apolet verdi.

yoldaş bize kara toprak bilgeliğiyle yaklaşıyor. kazmaynan girişiyoruz, ekin veriyor, gül veriyor, karma veriyor, apolet veriyor.

işte feraset…

*

evet, hem de çok.
galatasaraylısın.

28 kasım 2023

tutmadı
film izlemeyi seviyorsun değil mi?

hunharca yapılan temizlik sonrası, her yer mis gibi olmuşken yapılan kısır, kek muhabbeti..
allahim bayılıyorum, full desarj

bak işte bu doğru yani. kendine borçlanıyor insan. borçlanmalı yani. (benim paramı bir harcıyor bir harcıyor şaşırıyorum sonrasında.. tamam harcayan da benim. olabilir.. ama yani böyle de olmazki arkadaş. dimi. bunun bi insafı, sınırı, vicdanı olur yav.. geri ödemekte yok. oh ne alâ memleket.. öyle bende harcarım.. :)
tiz elden kendine borçlanmanın kaidesi, kuralı, mevzuatı çıksın arkadaş.. ben varım..

bu oyunu en son oynadığında farklı bir şehirdeydin

seni uyarmadım, dostça uyardım.

pijama/ terlik yemek yaparken şarap içmek.
koltukta bağdaç kurup, kahve içmek.
bornozla salonda, pencere açık uyumak.
annemin ördüğü hırka ile film izlemek.

bir hakaretti. o güne kadar duymadığım ve sonrasında da asla duymayacağım, haketmediğim ağır bir hakaret.

mevlanayı sevmem. sevemedim. tuncel kurtiz hatırına bu şiiri dinlemeyi sevmiştim ki, kürt mantolu çakma maradona da sığındı tuncel kurtiz prestijinin gölgesine.. artık şiiri de dinlemiyorum.

hala içimde inatlaştığım ama yavaştan kaybettiğim bir savaş gibi işte. kaybettiğimi yine kabullenmeyeceğim ama buna mecbur kalacakmışım gibi hissediyorum. her şeyin güzel olacağına kendimi inandırmak çok zorken bu kadar kolay kırılması çok üzücü.

dışarıda soysuzumuz, katilimiz, hırsızımız azdı sanki bir de içeridekileri saldılar, başımıza bela olsunlar diye.

kendime büyük bir özür borçluyum.

bende özşefkatin zerresi yok arkadaşlar. kendimi o kadar acımasız eleştiriyorum ki dışardan herhangi bir eleştiri almama gerek kalmıyor.

döve döve bitiremedim kendimi.

neyse ya hayırlısı. elbet bir gün yumuşayacağız, bu böyle sürüp gitmeyecek.

isteseydi olurdu,
isteseydi gelirdi,
isteseydi hallederdi,
isteseydi… gibi şeyler.
olmayışına bahaneler buluruz hep.
istemedi işte.
kabullenmesi en zor gerçek karşı tarafın “istemediği”.