zaman tüneli

şuan çok huzurluyum. köşeme çekildim. bugün daha kimseden ses çıkmaz ancak işlerin dışına çıkmaya çalıştıkça 2025 sonunda aşırı telefonlar geldi. 2026 tahmın planladığım gibi gitmeli.

kendinizi ne kadar kıymetli görüyorsunuz öyle?

1989 doğumlu türk yazar; yazar olmasının yanı sıra farklı meslek dallarında da aktif rol almış ve kitaplarının çeşitli edebiyat ödülleri de aldığı bilinmektedir.

bazı kitapları

efendisizler korosu
şeytan, azrail ve gardiyan
düğmeler konuştuğunda
figüran körlüğü

benim için kimse yok, alın sizin olsun sözlük. arada karalar gideriz yüksek müsadenizle.

fotograf makinalarında efsane bir isimdir.. (halen birisi babadan yadigar, üç adet cihaz koleksiyonumda bulunmakta.)

güzel şarkıları vardı. aslında hala devam etse, ismini sildirmese güzel olabilir. ikinci ajda 90'lar pop müzikten çıkmalı.

edit: mustafa destici ne demiş. ayıp çok çok çok çok ayıp. sen nasıl bu zanı atarsın? aileye ve 3 çocuk annesine konuşurken düzgün konuşması gerekır. o çocuklar desticiye gitse haklılar.mustafa erdoğan çocuklaraımın annesine sen ne diyorsun deyip gitse haklı.oha diyorum. oha. biz nasıl saçma ülke olduk?

ben bu ülkeden korkmaya başladım. hukuk devletını iman bildik, imansız olmaya alışırsak anlaşılır hanya konya.

ikisi için de cehennem hayatı olur..

yahu hurdaya ayrılmış meczubun biri, destimi doldurur, adam yerine konur muyum acep umuduyla reklamına sponsor oldu diye, zokaya kapılıp başlığa taşınması gerekir miydi..
ben onu düşünüyorum..

ne içten bir şarkıdır bu… çok eski, kuytulardan gelen ama kalbimde ummadığım bir yerle de temas eden türde bir tanıdıklık bu. nolan porter imzası.

türkçe çevirisiyle şöyle:

“keşke beni sevdiğinden emin olabilseydim sevgilim.
en yüksek dağa tırmanır, en derin denizde yüzerdim.”

hala niye varolduğuna anlam veremediğim sanatçı bozuntusudur. yıllarca akpye yandaşlık edip, çöküş döneminde ise chpye yamanmıştır.

"toplumun çok gerisinde kalmış" mı..! bizim toplumun mu..? bu içinde yaşadığımız, seçimleriyle yaşadıklarımızı yaşamamıza neden olan toplumun mu.?
peki geri derken..?
(kafamızı karıştırdın be arkadaş..!)

adıyaman'da bir aktivitede boşluğuna gelip; halayda elini tutmadığı kadının başörtülü olması nedeniyle ''sosyal medya linci' yiyen ünlü kimse.

elini boşa çekmesi yüzünden aldığı tepkileri ve küfürleri hayatı boyunca unutamayacaktır. linç tutumu bir ''woke culture'' garabeti olarak her birimizin başı üstünde sallanan balta formudur.

gülben ergen'in başına indi bu balta. çok acı bir hal. mustafa destici denen siyasetçi zat, konuyu köpürterek siyasi ikbal aramakta. kul hakkı yemektedir. siyasetçinin ahlaklı olmak gibi bir zorunluluğu var.

başörtü konusu ise bir arkaik tartışmadır. #3836748. konuşulması abestir.

munafıklar ve düz küffarlar tarafından kasden anlaşılmak istemeyen kur'an ehli kişi.

niye?

çünkü kur'an, kaynakları ve ihtiyaçları tek elde tutan rejime ve ekonomiye karşı da ondan. kaynaklar ve ihtiyaçlar , allah'ın kitabı ile taksim edilsin diyen kişi müslümandır.

toplumun çok gerisinde kalmış tartışmalar için kullanılan isim tamlaması. arkaik; fransızca kökenli eskimiş, geçmişte kalmış anlamında bir sözcükmüş.

örneğin; başörtülü kadınlarla ilgili sündürülen tartışmalar arkaik tartışma kategorisinde algılanabilir. sosyal taraflar açısından bitmiş bir konudur.

''benim başötülü bacım'' sadece siyasilerin alkış almak için kullandığı bir söylem halinde kaldı.

emile zola bu incecik eserinde : "ölüm herkesi eşitler mi?" sorusunu düşündürüyor. cevap hep hayır çıkıyor maalesef ki...
birbirinden bağımsız beş ölüm hikâyesi mevcut kitapta.. kimi zengin, kimi yoksul, kimi köylü, kimi kentli... bunları birleştiren ortak yan "ölüm" ölüm anı ve ölüm sonrası hayatın nasıl da olağan akışına döndüğünü görüyorsunuz.. beklenen her şey geç gelir. vaktinde gelen tek şey " ölüm."
hangimiz bu gerçeğin önüne geçebiliriz ki? insan, ölürken toplumdan, ahlaktan ve ideallerden sıyrılır; geriye sadece çıplak gerçeklik kalır.

kahve çeşitlerinde de efendilik yarışı var sanki.. yok abdullah efendi, yok mehmet efendi...
birileri şunlara bey, paşa, efendi türü lakapların kaldırıldığını hatırlatmıyor da..
(ya yarın birileri de sümüklü hocaefendi kahvesi şaapsa maazalla dimi :)

ne anlatsam bilmiyorum. benim çok sevdiğim bir ağaç var ama yaşadığım şehirde değil, memlekette... tatilde aileme uğrarsam mutlaka giderim o ağacın yanına. ziyaretlerim son zamanlarda daha uzun aralıklarla oldu sanki. şimdi dalları çıplak, üşüyordur belki de… umarım bir ağaç olarak yıllar süren dostluğumuzu hissediyordur bir yerlerde.

geldi yine doğum yerine atom bombası attığım.