zaman tüneli

tanımıyorum kimseyi tanımıyorum zaten.

ama sağlam bir nicki var brokoliyi haşlayıp zavallı tospiğe veriyor galiba korktum.

tamam bu son.

ertelemek iyi olmasa da, "sonra hallederiz" iyi bir limandır.

arttırıyorum ve 21 diyorum.

canımı mı alacaklar

kafamdaki brezilya'dan hediye geldi. renkleri yanıltmasın.

işi yapmamak için başkasını değil önce kendinizi ikna ettiğiniz o altın cümledir; “şimdi başlasam da verimli olmaz”, “bunu yarın daha sakin kafayla yaparım”, “zaten son dakika daha iyi çalışıyorum” gibi ifadelerle vicdan geçici olarak susturulur, iş ertelenir ama bahane o kadar mantıklı görünür ki bir süre gerçekten doğru olduğuna inanırsınız.

mükemmel uyum yakalayabileceğiniz pratik tatlı serisidir. efenim şöyle bir tarifim var meraklıları için:

milföyü aç, çilek + karadut püresi + çikolata koyup kapatıyoruz.
üzerine yumurta sarısı + 1 çay kaşığı süt...
180°c fırında 15–20 dk pişiriniz.
üzerine biraz soğuyunca pudra şekeri serpip servis ediniz.

böyle kasvetli havalarda tatlı bir şeyler hazırlamayı inanılmaz seviyorum, az evvel yaptım:

ulan çok var ya. hafıza kaybına gerek yok. şunları yeniden çekseler yine izlenir.
suites
supernatural
the mentalist
mr robot
person of interest
fringe
kitchen confidential
forever
…

yağdı yağmur, çaktı şimşek
sende mi şair oldun eşoğlueşek

evet 90lar

ilhamın ne zaman geleceği bilinmez.

20 entry + 20 başlık = 40 yapar

başıma bir şey gelmeyecekse, yoktur.

normalde “şemsiyeyi nereye koydum” seviyesinde yaşayan bir insanın ilk yağmur damlasıyla bir anda duygusal derinlik kazanmasıdır. kaldırıma vuran ses sanki hayatın ritmiymiş gibi gelir, camdaki damlalar “geçmiş” olur, gri gökyüzü “içsel boşluk” diye etiketlenir ve siz daha eve varmadan kafada iki dize bir nakarat yazıp kendinizi romantik dram dizisinin yan karakteri gibi hissedersiniz.

bunu yaşayanlardaki tipik belirtiler şu şekildedir:

* kulaklık takıp en ağır şarkıyı açmak
* “yağmurun kokusu” diye cümleye girip hiç durmamak
* ıslanınca sinirlenmek yerine “arınmak” demek
* yürürken istemsiz yavaşlamak
* eski mesajları hatırlamak ve “neyse” demek

bu duygu durumdaki kişilerin şiirlere giriş cümleleri de genelde şöyle olur:

* “yağmur yağınca şehir değil, ben ıslanıyorum.”
* “gökyüzü bugün benim yerime konuşuyor.”
* “bu damlalar geçmişe düşüyor sanki.”

sadece bir dizi için hafızamın silinmesini asla istemem. evet, leyla ile mecnun dahil…

ınsan satıcıları.

zaman zaman bir fahise işletmeciliğine donusturulmustu. özellikle levent denilen serseriler bir pey akcesi vererek esircilerden cariye alıp odalarına götürür günlerce hilaf ı adet şenaatlerde bulunduktan sonra beğenmediklerini söyleyip geri götürürdü.

statü kavramı bizim millette önemlidir.

ben işin içinde biri olarak diyorum ki mesleği geçtim branş farkı bile olur.

mesela dermatoloji uzmanı kadın gidip aile hekimi uzmanı erkekle de evlenmez.

erkek cerrahi bir branş olacak ki dermatolog ona baksın.

aile hekimleri kendi içlerinde evlenir genelde ortak asm açıp işletirler sonra.

soğuk bir akşamüstünde
buldum sandım, başta yanlıştım, yanılmıştım
rüya sandım, inanmamıştım, uyanmıştım
son bi' kez daha
ne dediysem unut ne dediysen unut
yok bi' söz daha
dön bana sen
vazgeçemem
bil istedim, duy istedim, gör istedim sevgilim
ve sevgilim ben hala vazgeçmedim..