zaman tüneli

hiç de eleştirmiyorlardı aksine yere göğe sığdıramıyorlardı. "çok dürüst, çok temiz bir adam sadece birazcık beceriksiz o kadar" diyorlardı. adeta bir peygamber gibi seviyorlardı. benim gibi eleştirenlere ise hakaretler yağdırıyorlardı, iftiralar atıyorlardı.

yerini "biz şimdi neyiz?" sorusuna bıraktı.

ben evliyim zaten de bekarlar için çıkma teklifi geri gelse iyi olacak gibi. kimse kimsenin niyetini okumak zorunda kalmaz en azından.

sorun değildir. eğer "hangi takımı tutuyorsun?" sorusuna verdiğiniz cevap fenerbahçe ise, futbol sizin peşinizi bırakmayacaktır.

bir şeyler başlayacaksa sorulsun karşılıklı devam etsin. ne o öyle ghostlama bilmem ne kimin eli kimin yatağında belli değil. (evet yatak çünkü durum artık çok vahimleşti) net olun yani

nostaljiniz geldiyse açık açık söyleyin bak uğraştırmayın bizi.
eski, güzel dönemlerden kalma, heyecan ile korku arası hisler yaşatan olaydır. güzeldir ya çıkma teklifi. benim de nostaljim gelmiş .

biz bundan kullandık hey hayat hey. *

iyisi de var kötüsü de var ki bu her takım için geçerli

gece gelen her şeyi yeme isteği olarak güncellenmesi gereken istek.

valla çok geldi ya, ama yapacak bir şey yok bu saate, parada yok zaten.

anlık gelişir karşıdaki de isterse kabul eder istemezse bahane arar ayrılır

bazen gereksiz tuhaf birisi bizi yanlış anlaşılmadan dolayı çok üstümüze gelince gerçekleşir ama bazen de taktiktir düşmana özür dileriz ummadığı anda onu zor durumda bırakırız

milan desen eski milan değil
liverpool desen artık eski zevki yok
fransa ligi zaten psg parladığından beri tutmuyor

yani ne yazık ki futbol için milat 2006 dünya kupası idi. ondan sonrası milan'ın eski kadrosuna bağlandı. onlar da dağılınca yazık oldu.

ayrıca endüstri futbolda başlangıçtan hemen sonra olan bir şeydi fakat yıllar öncesine kadar maç izlediğinizde topun sihrine kapılırdınız. şimdikiler maçtan çok parayı düşündüklerinden çoğu zaman koşturmaktan imtina ediyorlar. bu yüzden o eski haz olmuyor bir türlü.

(bkz: dakka bir gol bir)

bilecükte liseden kaçıp bilardoya gittiğim her dönem. sanki bar cafe vardı biz gitmedik o yüzden halen üç top dört topta rakip tanımam semih saygıner reyiz hariç

anadolu lisesinde hazırlık okuduğum o ilk yıl.

sadece ingilizce, türkçe, resim ve beden eğitimi dersleri vardı. üniversite sınavına daha çok vardı. bol bol gezdik, eğlendik...

eğer ki olan türkiye ligi ise evet bıraktım ama yok başka lig ise efl league two bile izliyorum forza salford diyeceğim ama 4.sıradayız.

sanılanın aksine mahlasıma ilham olan şeydir bu morluklar. bir ara o kadar morarmıştı ki, bir de esmerliğin ve göz yapısının getirdiği gölge de işin içine girince cidden pandalara benzemiştim. o yüzden sözlüğe pandasuratli olarak kaydolmuştum.

hala takip ediyorum ancak okan sağolsun maç izlemeyi bıraktım.

onun yenilgi garantili çöp futbolunu izleyerek vaktimi çöpe atamam.

bir ara yapıp 4 ay içerisinde devrederek rahatladığım yer . hani bir tweet vardı aklıma gelen bu hisle devretmiştim.

tam olarak business class olmasa da ucundan kıyısından deneyimleyeceğim sınıf.

business class bilet satışı olmayan iç hat uçuşlarında, business class koltuklarını "ekstra diz mesafeli koltuk" olarak ücret karşılığında seçebiliyorsunuz.