zaman tüneli

#377441
buna bakmaya geldim. olmasaydı ben paylaşacaktım. varmış gidiyorum.

(bkz: hasan cihat örter)

kestane kebap yemesi sevap..

son zamanlarda etrafıma bakıyorum da, 30 yaş üstü olup evlenmeyi hiç düşünmeyen o kadar çok insan var ki bazen acaba biz son evlenen nesil miyiz diye geçiriyorum içimden. bu bir sitem değil, daha çok bir tespit.

gençlerin evliliğe mesafeli durmasının pek çok sebebi var. ekonomik belirsizlik, bireysel özgürlük ihtiyacı, kariyer baskısı, ilişkilerin kırılganlaşması… uzun uzun saymaya gerek yok aslında. zamanın ruhu değişti. eskiden evlilik bir hayatın doğal adımı gibi görülürdü. şimdi ise bilinçli bir tercih, hatta çoğu zaman riskli bir yatırım gibi değerlendiriliyor. ve açıkçası, bu temkinli hali de anlayabiliyorum.

kendi çocuklarım için de evlensinler, torun sahibi olayım gibi bir beklenti kurmuyorum. hayat zaten yeterince zor. bugün bile bu kadar belirsizken, onların yetişkinlik çağında dünyanın daha da karmaşık, daha da güvensiz bir yer olacağını düşünüyorum. böyle bir zeminde kimseye belli bir hayat modelini dayatmak adil gelmiyor bana.

benim dileğim çok daha sade: mutlu olsunlar. vicdanlı, iyi insanlar olsunlar. kendilerini gerçekleştirebilsinler. hayatlarını korkudan değil, bilinçli tercihlerden kursunlar...

elbette isterim ki kırılmasınlar, hayal kırıklığı yaşamasınlar. ama biliyorum ki hayat biraz da kırılarak öğretiyor. belki de ebeveyn olarak yapabileceğimiz tek şey, onların yerine karar vermek değil hangi yolu seçerlerse seçsinler arkalarında durabileceğimizi hissettirmek.

evlilik olur ya da olmaz. asıl mesele, insanın kendi hayatıyla barışık olması. gerisi biraz zamanın, biraz da nasibin işi...

ferdi özbeğen, nejat alp, taşkın sabah, cengiz kurdoğlu, ümit besen, arif susam, atilla kaya, cengiz coşkuner...

bu akımı ilk merhum ferdi özbeğen başlattı. özal dönemi yıldızlarının parladığı dönemdir.
org çalarak tek tabanca müzik icra ederler. akla tarabya semtini getirirler.

bilmiyordum beni bu kadar mutlu edeceğini. bilseydim karşılaşmamız için bütün duaları ederdim hayatımın anlamı.

keşke on yıl önce tanışsaydık.

uzun süredir resim çizmiyordum. ilk kez bugün içimden geldi. sizlerle paylaşmak istedim.

bu sene "sen niye oruç tutmuyo'n lan" kavgasını ilk hangi şehir çıkardı acaba?

isteyen tutar istemeyen tutmaz. herkesin dini ve dinini yaşama şekli kendisine aittir.
rabbiyle o kişinin arasındadır.
kimseye laf düşmez.

barış manço şarkısı dır.

nakaratı;
''olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi''

bence olayı su:

alıntı:

aslında sevgili sececegi zaman secen kadın.
ama evlilik olacagı zaman secen erkek.

o yuzden benim sevgililerim oluyor ama kimse benle evlenmiyor:)

türkiye’de 68 kuşağının en kararlı, en net devrimci figürlerinden biriydi.
ulaş bardakçı’yı anmak şiddeti romantize etmek değil, o dönemin koşullarında genç devrimcilerin neden böyle bir yola yöneldiğini anlamaya çalışmaktır. 12 mart rejiminin baskısı, işkenceler, yasaklar ve siyasal alanın kapatılması, birçok genci başka bir yol yok düşüncesine itti. ulaş da o gençlerden biriydi.
bugün onu anarken esas sorulması gereken soru şudur:
eşitsizlik, sömürü ve adaletsizlik ortadan kalktı mı..?
eğer hayırsa, onun taşıdığı öfke ve umut hala günceldir.

maradona efsanesinin tüm dünyada hüküm sürdüğü yıl.

her yerde kamera var bu nedenle biraz 'tutuk', biraz isteksiz müslüman ahali...

yoksa dayak cennetten çıkmadır. herkes bilir.

kalemşör

fristiyanismail.
ar bi ef.
ha bir de şey, ee... seni seviyorum.

kreş - yarım kalan şarap

marka tescil davası ile tehdit edildiler diye hatırlıyorum. mecburen isim değiştirildi apar topar.

normal sözlük ismi tutmadı tabi. onun yerine tatlı sözlük olsaydı isim belki bir şansı olabilirdi, ekşi’nin tersi gibi. biz tabi eşşekbaşıyız, sözümüz dinlenmez ki.

gitarcı - ne desem .

asparagas. tek kelimeyle nasıl oryantal ritmi çıkarılır ? tam karşılığı bu :-)

radyo ve dergisi var da, sözlüğü yok.

keşke dik durulsaymış da, ''o'' da yaşasaymış. bu normal sözlük pek sönük bir mecra.

beş sene önce kimbilir neler neler oldu? bi anlatan olsa da dinlesek 'normal radyoda'.