zaman tüneli

(bkz: mahlası yok namı var)

et sevmem etten bu yüzden anlamam. antrikot adı verilen etten de yedim ama üstünde durmadım. yani bu bence sınıfsal bir ayrım değil.

sınıfsal ayrım olan kısmı insanın protein ile yaşayan yani hayatını sürdüren canlı kalabilen bir varlık olması. yani et (ve diğerleri) yiyebilen ve hayatta kalanlarla kalmayan kalamayanlar gibi sınıfsal bir ayrım söz konusu.

ben hamd olsun et yiyebilen (antrikot) ve diğerlerini de düşünen bir insanım. ha düşündün de ne oldu ya da ne yaptın diyebilirsiniz ama onu da burada ifade edemiyorum.

o camları şeker şurubundan yapıyolar beyler kesmez kanatmaz, şangırtı efekt ama.

arabasında ayakta uyuyan sitemizin asili.

sen don centurion dersin de içim acıyı donemiyom gulhatçe.

(bkz: çekicen) filmlerinin vazgeçilmez klişelerinden.
bir dönem kanal d çok verirdi bu filmleri, üç başlı köpekbalığını sahilde bekleyen gencolarla bu camcılar bir trakyalı olarak beni epey eğlendirirdi, stresten uzaklaştırır hayata daha umutla bakmamı sağlardı.
(bkz: camcı camcı)
ayrıca;
(bkz: jackie chan) : anlamayana not.

ben içeri girip çıkmadım. ramiz dayı gibi eski istanbul'u da bilmem. ben bundan 27 yıl öncesinin istanbul'unu biliyorum. ancak onu bugünle kıyaslayabilirim.

kurtlar vadisinde bir replik vardır. bir düşünün bakalım neyinizi kaybettiniz diye sorar aslan amca karahanlıyla konuşurken.

işte ben de son 27 yılda ne kaybettik diye düşünüyorum ama kendi sorumu cevaplamak istemem.

ben yoga geçmişine de bakıyorum ekstra olarak
esnek olmayınca sonra neye yarar o güzellik

muhtemelen onarır.
sonra kendisine yol verilir.

neyse ki plütonyum ya da uranyum taşımıyorlar, dediğimiz tiplerdir; sürekli bir şeyleri kırıp dökerler. iş sağlığı ve güvenliği konusunda ise bukalemun kadar bilgilidirler.

hep yapmak istemişimdir:
(bkz: kime göre) düzgün
(bkz: neye göre) düzgün?
kelimenin köküne inmeli kötü kötü şakalar da yapardım ya neyse hadi...

bugün beni kümesten eli boş döndürmeyen bebişlerime teşekkürü borç bilirim:>

bence bu bizim elimizde olan bir şey değil. mesela gudumlu füze atılınca füzenin düştüğü yere gidip sen neden buraya düştün diye sormuyoruz. bizi de güdüleyen bir irade var. bu irade insanın kendi iradesi mi yoksa tanrısal bir irade mi bilmiyorum. irade diyorum ama iradesizlik de diyorlar. eyleme geçmek yönüyle evet iradeli olmak söz konusu olabilir ama birine mıknatısın çektiği gibi çekiliyor da olabilirsiniz. belki mıknatıs belki karadelik bilemiyorum. güneşe uçan ikarus gibi yanabiliriz de.

bu toprakların en iyi motivasyon kaynağıdır.
memur bazı işlere mi kalkıştı? işlet mevzuatı bak bakalım neler olacak?
kaçak inşaat mi yaptı? sok cezayı bak bakalım hayata kaç farklı açıdan küsecek?
gasp, tecavüz, cinayete ver ömür boyu kürek mahkumluğunu, görelim bakalım o erkekleri...
e şimdi soru geliyor, bunlar neden yapılmıyor?
başa dönüp okuyun bakalım ne yazıyor.
entrymin başına değil, başlığa dönün...

futbolla hiç alakam yok. takım bile tutmuyorum, çünkü ilgi alanıma girmiyor. burada aktarmak istediğim, bu kadar pisliğin, iğrençliğin alkışlanması…


(link: www.haberturk.com/trump-ira...)
(link: www.ntvspor.net/foto-galeri...)

kesinlikle katılıyorum.

akıllı kişidir. hem ilk buluşma yemeğini bedavaya getirmiştir, hem de hesabı kıza ödetmeye kalkmak gibi bir hatadan korunmuş olacaktır.

bazı yemekler şarap gibi kaldıkça daha güzel oluyor. ama sadece bazısı. o yüzden bu benim.