zaman tüneli

murphy kanunları her zaman işler.

20 ocak 1912 - 20 aralık 1993 arasında yaşamış türk sinemasının usta oyuncusu. 1989'da çekilen şu videodaki adamın "allah uzun ömürler versin" demesinden sonra sadece 4 sene yaşamış.

yattığı yerde incinmesin. güzel insan.

israil konsolosunu kaçırıp mermi manyağı yapmış artık nesli tükenmiş olan devrimci.

şimdi ortalıkta solcu, devrimci, sosyalist diye geçinen götleri görse israil konsolosuna yaptığı muamelenin aynısın yapacağına eminim.
dileğim inşallah son nefeste imanı kurtarmıştır.

bende bir gençlik videosu mevcut, paylaşmak bugüne kısmetmiş. buyrunnnn.

oruc aruoba der ki olmak istedigimizle oldugumuz arasındaki fark orası burası delik bir semsiyeyle saganakta kalmısız hissiyatı yasatır.

ben simdi size olmak istedigim insanı anlatıcam.
beni tanıyanlar yorumlar ne kadar uzagım ya da yakınım:

-huzur yaymak istiyorum. sakin bir dinginlik. evime gelen huzur bulsun. yanıma gelen daha huzurlu ayrılsın.
-neseli bir insan olmak istiyorum. enerjim yuksek olsun. auram tam olsun. insanlar benle gulsun eglensin iyi hissetsin.
-vefalı bir insan olmak istiyorum. insanlar bilsin ki ben zor gununuzde iki elim kanda olsa yetisirim.
-vefalı bir evlat olmak istiyorum aileme. iyi gunde kotu gunde yanlarında olmak.
-iyi bir dost olmak istiyorum. sır saklamasını bilen. hayallleri destekleyen.
-iyi bir sevgili veya iyi bir es olmak istiyorum. esim en mutlu benle hissetsin. kavga etmeyelim. toksik olmasın. saygıyı asla kaybetmeyelim. ve hep cok sevelim.
-sadık bir calısan olmak istiyorum. calıstıgım is yeri desin ki en guvenilir elemanımdır. milyon dolarları teslim etsem bi kurusuna bakmaz.
-genel olarak buyuk kucuk zengin fakir egitimli egitimsiz demeden insanlara saygı dolu ve sevgi dolu ve guleryuzlu olmak istiyorum.
-hayvanlara ve bitkilere sefkatli olmak istiyorum.
-iyi kapli ve merhametli olmak istiyorum.
-karıncayı bile incitemeyecek olmak istiyorum.
-bilgili ve kulturlu olmak istiyorum. cok okuyayım.
-bakımlı ve guzel olmak istiyorum. guzel giyinim. ve spor yapim.
-temiz olmak istiyorum. evim temiz. ben temiz.
-duyarlı olmak istiyorum.
-sagduyulu ve soguk kanlı olmak istiyorum.
-adaptasyon yetenegi yuksek olmak istiyorum.
-insanları sevecek ve guvenecek kadar koca yurekli ama ters bir durumda cok kırılmayacak kadar guclu olmak istiyorum.

benimki bu.
kalp.

sağlık bakanlığına çökmüş fetö benzeri örgüt. allah'tan ismail arı gibi gazeteciler var da az çok haberimiz oluyor mevcut iktidarla birlikte ülkeyi nasıl sömürdüklerinden.

çok tehlikeli bir grup. dikkat edilmesi lazım.

okumak isterseniz diye ismail arı'nın kitabını buraya bırakayım.
(bkz: menzil'in kasası)

beş günlük sürecin üçüncü günü.
ikinci gün: #3909941

3. gün…

saat 00:37
gece ağır.
dağ gecesi sadece karanlık değildir, insanın kafasının içini de karartır. herkes sessiz ama herkesin aklı konuşuyor.
bir keskin nişancı uzun süre sessizlikte kaldığında iki şey olur:
ya düşünmez… ya da çok fazla düşünür.
ben her zaman ikinci gruptayım.
gerçi retikülü değil, bir süredir kendi zihnimi gözlemliyorum.
ve fark ettim ki insan uzun süre karanlıkta kaldığında bazı yüzleri daha net görür; senin yüzünü...

saat 01:26
intikale hazırlık.
herkes sessiz. herkes yorgun.
keskin nişancılar genelde “sabit yatan adamlar” gibi düşünülür ama gerçekte işin %80’i yürümektir.
ağır yürümek, sessiz yürümek, yavaş yürümek, bazen kilometrelerce sürünmek. botun içindeki ayak artık ayağın değildir. parçalanma sınırında bir et parçasıdır.
omuzdaki tüfek zamanla silah olmaktan çıkar, bir yük olur.

saat 02:54
yamaç boyunca intikale devam ediyoruz spotterımla beraber.
rüzgar sert, biraz titretiyor.
soğuk sadece dışarıdan değil içeriden de vuruyor.
spotterım bir noktada durup fısıldıyor: "üsteğmenim… insan bu kadar sessizlikte kafayı yemez mi?"

cevap veriyorum: "yemez."
ama içimden başka bir cevap geçiyor: "yavaş yavaş yer."

saat 04:41
şafak öncesi mola. en tehlikeli saatlerden biri. çünkü vücut bu saatlerde uyumak ister. gözler kapanmak ister.
ama keskin nişancı uyuyamaz.
çünkü bir anlık uyku demek bazen son uyku demektir. yusuf yerde oturmuş botlarını kontrol ediyor. ben cebimdeki fotoğrafın köşesini düzeltiyorum.
bilmiyorum neden ama insan ölüm ihtimali arttıkça bazı şeyleri daha çok düzeltmek ister:
fotoğrafları, anılarını, keşkelerini...

saat 06:18
güneş doğuyor.
dağlar sabahları acımasızdır. gece sizi saklar. gündüz sizi çıplak bırakır. yürümeye devam. sırtımdaki tüfek artık sanki omurgama bağlanmış gibi.
insan bir noktadan sonra yorulmaz, yorulmanın ötesine geçer.

saat 09:52
intikal sürüyor. bir süre sonra herkes aynı tempoya girer. insan değil sanki bir organizma gibi ilerler tim. ama zihnim bazen kopuyor. bir an dağın ortasında değil de başka bir yerdeyim:
"senin yanında."
sonra rüzgar yüzüme vuruyor ve gerçek geri geliyor...

saat 12:14
güneş sert, mirage başladı. optiklerde dalgalar, ama bugün optikten çok yol görüyoruz.
sedat binbaşım bir ara gülüyor: "üsteğmenim sen bugün iyice hamal oldun."
cevap verebilecek takatim yok...

saat 15:37
yorgunluk en ağır bu saatlerde. bacak kasları yanıyor. omuzlar uyuşmuş.
ama en kötüsü fiziksel yorgunluk değil, zihinsel yorgunluk.
insan bir süre sonra düşünmemek için yürür.

saat 17:58
yeni gözlem noktasındayız. yüksek sırt hattı, ufuk çok geniş.
bu tür yerlerde mesafeler inanılmaz büyür.
spotterım termalle tarama yapıyor, ben optiği ayarlıyorum.
bir süre sonra yusuf sessizce: "üsteğmenim… çok uzak bir hareket var."

saat 18:06
optik. yüksek büyütme. uzakta bir siluet. çok küçük.
retikül ölçümü çok zor ama mümkün.

yükseklik yaklaşık 1.2 mil.
hedef boy varsayımı: 1.80 m
hesap yapıyorum: 1.80 / 1.2 × 1000 = yaklaşık 1500 metre
yaklaşık 1500 metre...
bu mesafe artık keskin nişancılığın ileri-uzun sınır bölgesidir.
her şey önemlidir: balistik, hava, rüzgar, dünya dönüşü bile...

saat 18:09
dope kartı.
1000 m: +8.6 mil
1200 m: +10.8 mil
1500 m: yaklaşık +13.1 mil
rüzgar çok zayıf: 1 m/s civarı.

tutuş: 0.4 mil sol.

spotterım bana bakıyor: "üsteğmenim mümkün mü?"
cevap veriyorum: "denemek mümkün."

saat 18:11
pozisyon.
nefes.
retikül yüzüyor.
1500 metre mesafede retikülün küçük bir hareketi bile metrelerce hata demektir.
tetik kırılıyor. geri tepme çok hafif. sonra bekleme. çok uzun bir bekleme.
mermi o mesafede yaklaşık 2.4 - 2.5 saniye yol alır. termalde küçük bir hareket, sonra düşüş.
spotterım fısıldıyor: "galiba…"
ben: "sakın teyit verme, bekleyelim. mesafe çok uzun."

birkaç saniye daha. hareket yok.

saat 18:14
telsiz.
yarbay: "durum?"
ben: "etkisiz."
ama içimde garip bir his var. uzak bir noktada bir insanın hayatı bitti.
ve o mesafe… sanki dünyalar kadar.

saat 21:02
gözlem devam ediyor. ama artık kimse konuşmuyor. herkes yorgun. ve herkes biraz daha sessiz.
insan öldürdükten sonra konuşmak zorlaşır...

saat 23:51
herkes uyumaya çalışıyor. ama uyku kolay gelmiyor.
ben yine cebimdeki fotoğrafı çıkarıyorum. bu dağlarda insan bazı şeyleri daha iyi anlıyor.

mesela şu:
keskin nişancı olmak mesafe hesaplamaktır.
600 metre.
800 metre.
1000 metre
1200 metre
1400 metre...
ama bazı uzaklıklar var ki… hiçbir retikül, hiçbir mil, hiçbir balistik tablo, onları kapatamaz.
seninle aramdaki mesafe gibi...

ve belki de bu yüzden insan savaşta en çok sevdiğini özler...

dördüncü günde görüşmek dileğiyle.

sahsimi elim dusuncelere gark eden 1 realitedir. her filmde yasli. 90'larda da yasli 2000'lerde de yasli 2010'larda da 2020'lerde de. ve herif o kadar yasli ki artik yaslanmiyor. fullemis, bundan ote yaslanamiyor. sadece saci beyazliyor ya da kel oluyor. bundan otesi yok. olse kimse sasirmaz.

her filmde var ve alayinda yasli. bi de soyismi free man ama teni siyah. bu da baska bi basligin konusu. evet.

ilk 11'ler bi yere kadar başabaş oynar denk güçler şeklinde geçer maç ama olay yedek kulübesine gelince işin rengi değişiyor ne yazık ki. kadro kalitesi bariz olarak galatasaray tarafında son yıllarda hep olduğu gibi .beşiktaş 'ım için tek olumlu söyleyeceğim derbi maçları büyük oynuyoruz kadrolarımız ne kadar kötü olursa olsun.iki tarafa da başarılar diliyorum.

yaklaşık dört yıldır kyk yurdunda kalan biri olarak özel alan yaratmak için kendimi çamaşırhaneye, yangın merdivenlerine falan kilitlemeye başladım.
bunları da kendimi kilitlemiş olduğum yangın merdivenlerinden ve kaçak olarak bağlanmış olduğum yan kafenin internetinden yazıyorum.
özür dilerim kafe sahiplerinden öncelikle fakat kendi internetimi birazdan başlayacak olan maça ayırdım.

bunun dışında uyumak dışında odaya girmemeye çalışıyorum, o yüzden sıklıkla totom dona dona bahçedeki banklarda takılıyorum.
yeni kedilerle tanışıyorum falan işte.
o değil de tanıdığım kedi sayısı yurtta tanıdığım insan sayısından daha fazla sanırım.
yani evet, insanlardan kaçan biriyseniz olabiliyor böyle şeyler.

özdemir asaf beyin aşk hayatı dalga deniz maşallah.kime bekle dedi meçhul de onun beklemediği kesin.

akvaryum dünyasının en sevilen balıklarından birisidir.

latince ismi (bkz: xiphophorus maculatus).
barışçıl ve sosyal balıklardır, diğer uyumlu türlerle bir arada yaşayabilirler.

özgüven önemlidir arkadaşlar.olması gerekiyor.

tanım: özdemir asaf'ın "bekle" şiirinden bir dize.

tanım 2: kaan tangöze'nin "bekle dedi gitti" parçasında geçen bir cümle.

tanım 3: kimsenin ölmediği ama bir şeylerin insanın ruhuna gömüldüğü; konuşmaların kesildiği, bakışların kaçırıldığı ve sessizliğin bir cenaze gibi insanın kalbine yerleştiği anın ifadesi.

hayaller.. ve ihtimaller.

tam 4 sene istanbul üniversitesi'nin avcılar kampüsündeki iki eski yurdunda kalarak hayatta kaldığım eylem.

4 kişi 10 metrekare bir odada kalıyorduk. bir ara yerler çok pislendi diye evden halı getirip serdik. halı o kadar pislendi ki halıyı temizlemek yerine üstüne bir tane daha halı serdik.

ders çalışmak haricinde her şey yapılırdı yurtta. en çok da trakyalı arkadaşların batak seansları çılgındı. yurtta kalırken çok küfür ederdim ama sanırım en iyi ve köklü arkadaşlıklar da orda kuruldu.

"askerde adam ederler" kalıbının daha genç ve woke kitleye uyarlanmış hali.

(bkz: aynen).

üst edit. tabi ki dogru yazamadik. döndük düzelttik. (bkz: clarere audere gaudere) inş doğru yazmışımdır. iki kere de dönüp baktım hâlbuki. kiler ader güder. arada beğeni atıp mutlu ediyo. birde tam sözlük yazarı olduğunu düşünüyorum.

alt edit. bak bir de deli diye bir yazar var o da cidden sıyırmış dibini ama küllerinden doğuyor.

en alt edit. hristiyan ismail var o da sukulu bir yazar kanımca.