zaman tüneli

(bkz: herkesin keş gibi her yerde sigara içmesi)

yazın giderim restorana, cafeye ne güzel klimalı yerde otururum. içerisi ferahtır, boş yerler vardır ve güzel bir yere oturmuşumdur. 40 derece sıcakta ise dışarıda sigara içen bir kalabalık ve o leş duman vardır, sonra buluşacağım kişi gelir.
- dışarıda oturalım mı?
- neden?
- çünkü ben sigara içiyorum.
- e yarım saat içmesen ölür müsün?
- eeııııaaaa??

zıkkım için kardeşim.*

ne zaman istersen ,
bir gün sanki hiç bir şey olmamış gibi gelsen " yeniden başlayalım mı?" desen sanki hiç kırılmamış gibi yine kabul ederim.

(bkz: 1-0)

empati yapıp insan gözlemlemek.
manyağım ben. hepinizin içini görüyorum. korkun benden.*

nasıl bir özgüven nasıl bir kaleci anlamadığım insan.

kaç sene sonra trabzon’dan çıkıp galatasaray’a gelmişsin yüklü bir bonservisin altında ezilmek varken muslera sonrası tedirgin olmak varken çatır çatır kalecilik yapıyor.

avrupa standartlarında bir ayak kalitesi var üst düzey bir kaleci.

avm gezmek, futbolmak, yatmak, uyumak, iyi geceler dilemek.

en sevmediğim şeyler sıralamasında ilk 10a belki ilk 5e girebilecek durum.

çevremde sigara içen arkadaşlarım olduğu sürece maalesef ki o kafelerin sigara içilen alanlarında oturmaya mahkum oluyorum ve murphy kanunları mı dersiniz kaderin nah çekmesi mi her ne boksa sürekli o sigara dumanı benim burnumun dibinde bitiyor.
adam arkasını dönüp içiyor sigarasını ama yok o duman beni seçiyor. ben soluyacağım illa.

eve geldiğim anda üstümdekileri çıkartıp benzin döküp yakmak istiyorum.
o ortamdayken çok anlaşılmıyor ama dumansız hava sahama adım attığım anda kendimden çıkıp defolmak istiyorum o kokuyu almamak için.
bulaşık teliyle elimi yüzümü falan yıkayasım geliyo sinen koku yok olsun diye. o derece nefret ediyorum bu meretten.

ve hassas bir bünyeye sahip olduğumdan ebesini mucukladığımının şeyi beni mahvediyor.
sinüzitim "ay ben seni deli deli edicem o zamaaan" diye beynimin duvarlarına baskıya geçiyor. baş ağrısı elinde halay mendiliyle fadimenin düğününe gider gibi tepinerek geliyor.
genzim, "ben de bi yolumu bulayım o hâlde şööööylemesine bir akayım" derken
burnum da sağ olsun "ben tıkandım" diye ekliyor.

yani pardonunuz da ben kendimi sürekli izole mi etmek zorundayım?*
küçükken o kadar korumayacaktın beni anne. yicektim o toprağı çamurda falan yuvarlayacaktın beni. salıcaktın sokağa kendi kendime büyüyecektim ya. iyilik falan değil bu..

sağlıklıyken atletizmini çok iyi gösteren bir oyuncu. çok seri, pozisyon bilgisi yüksek, zeki ve tam bir takım oyuncusu... maaşallah.

zaman zaman hücuma çıkışlarıyla da tehlike yaratıyor. ilk yarı lang ile çok uyumlu gözüktüler.

yavaşlığını ben de zaman zaman eleştirdim ama bizim taraftar tarafından çok fazla haksızlık edildiğini düşündüğüm stoper. özellikle şampiyonlar ligi maçlarında herkes rakiplerin hızını düşünerek kadro kurarken onu kesip singo davinson yazıyor ama apo bugün kusursuz oynadı. hatta bence davinson'dan kat kat iyi oynuyor bir süredir. defansı tuttu, neredeyse hiç faul yapmadan oynadı. ben gayet beğendim. eminim kimliği türk olmasa bu kadar eleştiren de olmaz zaten.
bravo kaptan, bravo pocikerim.

takım çeyrek finale çıkarsa ve deplasmanda da benzer bir performans sergilerse, avrupa ekiplerinden biri talip olabilir kendisine bence...

50-60 milyona satarız.. performansı bir tek bizim dikkatimizi çekiyor olamaz.
ayrıca osimhen'i de tutmak çok kolay olmayacak gibi görünüyor...

galatasaray oyuncuları takımların transfer listelerine girecek bence.

maçın adamı kim seçildi bilmiyorum ama bence bu galibiyetin baş mimarı jacobs. belki matah bir yeteneği yok ama hızı sayesinde birçok kontraatağı kesti. liverpool yerden hızlı toplarla çıkmaya çalışırken bunu başaramaması pas kalitelerinin çok kötü olması değil, jacobs'un hızının onlardan altta kalır yanı olmamasıydı. çoğu topu önce gidip aldı, atakları daha başlamadan bitirmiş oldu. bir iki çok kritik hamlesi de var. keza pocikerim'in de harika maç çıkardığını düşünüyorum. çoğu oyuncu çok iyi oynadı, bu listeye torrik de eklenebilir. ama maçın oyuncusu jacobs olsa şaşırmam.
emeğine sağlık aslan parçası.

özellikle sanchez'e çarpan topta kısa mesafede çok iyi refleks gösterdi. berabere olsa demoralize olabilirdik. bu skor deplasmanda yetmeyebilir belki ama oraya galibiyet bile almadan gitmiş olmak bambaşka olurdu. uğurcan galibiyeti tuttu. iyi maç çıkardı. eldivenlerine sağlık.

bir ara çok kullanılan uyduruk sözcük. ben bile az önceki tanımında kullandım. uzaylıyım abicim, topaloğlu stayla. *

bir de bir amerikan dizisi olan days of our lives'daki steve johnson ve kayla brady karakterlerinden bir çift olarak bahsedilirken "stayla" deniyormuş. steve'in st'si ve kayla'nın ayla'sının birleşimi. bizimkiler dizisinde de ayla hanım vardı. ayla hanım stayla konuşursak: "kedi babası" diyebiliriz bence. gerçi devir değişti. artık birçok insan kedisinin annesi ve babası olduğunu söylüyor zaten. ancak bizimkiler'in yayımlandığı zamanlarda bu yoktu veya böyle yaygın bir şey değildi en azından.

hobileriyle ilgilenmek (sinema, tiyatro, televizyon, müzik kitapları okumak ; sanat filmleri takip etmek ; piyano egzersizleri çalmak)

yani tek derdimiz normal sözlük değil çok şükür.

ben gemilerde çalışıyorum. denizci olmayan pek bilmez ama deniz insanı alır, gemi adamın içinden geçer psikolojiyi darmadağın eder.
ben pek etkilenmem diğer yandan benim kamaram her zaman açıktır, gelen dert anlatır konuşuruz bu beni gemide ki askeri hiyerarşik düzenden hep soyutlar. yeri gelir kardeş olurum yeri gelir abi.

okyanusun ortasında herkese bir sekilde iyi gelirim o yüzden de karaya inilince evimden misafir, soframdan dost eksik olmaz.

ha geceleri ağlayarak şakşaklıyorum o ayrı mesele dnxnxxnx

liverpool'u bir sezonda 2 kez yenen kaç takım oluyor dünyada. araya da juve 5'leyip elemeyi sıkıştıracaksın, ki bu tarihte bir ilk olacak.
deplasmanda ajax yeneceksin. üst üste 2 kere ınter'i, atletico madrid'i, manchester city'i peş peşe yenen bodo'yu yenmeyi saymıyorum zaten, onlar köy takımı!

şunu beceren tek türk takımı galatasaray. bazılarının şampiyonlar ligi'nde ömrünce gördüğü galibiyeti 4 ayda falan gördü herhalde.
biz adı geçenlerin pek çoğuyla rakip bile değiliz..

iş yerlerinde kaos çıkarmak, drama queenlik yapmak.

16-17 yaşlarındayken babam sofrayı kurmuş çağırdı oturdum karşısına dedi ki "başkasının yanında içip döt olacağına benim yanımda iç, içmeyi öğren" eyvallah dedik oturduk rakıyı doldurdu tam su koyacak. " ben sek içiyorum" dedim.
adamın gözleri büyüdü su şişesi 3.2 şiddetinde sallanıyor.
tek kelime etmedi birer kadeh içtik sonra sakince " kalk lan it oğlu it" diyerek masadan nazikçe uğurladı.