zaman tüneli

pilav, patates. bunlar dolaba girip çıktı mı yenmez.

ama elbette bir numara: yumurta.

bir arkadaşımın mantarhanesi var, kültür mantarı yetiştiriyor. ona neden istiridye mantarı yetiştirmediğini sormuştum. cevaben; istiridye mantarı üretimi sırasında olgunlaşan mantarların havaya yaydığı yoğun sporların, solunum yoluyla ciğerlere yerleşerek ciddi alerjik semptomlara ve solunum rahatsızlıklarına neden olduğunu, özellikle kapalı ve yoğun üretim ortamlarında çalışanlar için bu durumun işçi sağlığı açısından önemli bir risk oluşturduğunu anlatmıştı. hatta öyle ki sporlar havalandırmayı bile tıkıyormuş.

var mı aşktan öte?
varsa sen söyle.

daha önce hiç yapmadım, hadi bir deneyeyim. *

(birden kapı sertçe çalınır)
arnold: “açın kapıyı, sevgilimin burada olduğunu biliyorum, her zamanki parfümü bu o kokuyu nerde olsa alırım.”

(jane tedirginleşir)

jane: “arnold’un beni yakalamasına izin verme john. ona sürpriz yapmak istiyordum, fakat bizi bu şekilde yakalarsa yanlış anlayabilir.”

john: “sen hiç merak etme şekerim, ben ona başka bir yeri tarif ederim, oraya doğru yönlendiririm.

jane: “şekerim derkeen?”

john: “jane türkiye gezisi seni kötü etkilemiş anlaşılan oradaki kezbanların davranışlarını taklit etmeye başlamışsın.”

jane sinirlenir ve “john beni sinirlendirme ve lütfen arnold’u buradan uzaklaştır yoksa bütün planımız mahvolacak.”

arnold: “kapıyı açmazsanız polisi arayacağım! açın kapıyı hainler !”

devamı arkası yarında..

yayınlara ne zaman başlıyoruz?

ben konumu hazırladım ilk bölümümüzde; koltuğa neden koltuk, masaya neden masa dendiğini sorgulayacağız.

gidişata göre de programı “abdülhamiti savunmuş olmanın psikolojiye etkisi” hakkında açık oturuma çevirmeyi planlıyorum.

bugün dünya siyasetinin geldiği noktaya bakınca gerçekten de sanki çok katmanlı bir satranç oyununun ortasındayız. tahta büyük, oyuncular çok, hamleler ise sadece askeri değil, aynı zamanda ekonomik, teknolojik ve psikolojik... ama satrançta olduğu gibi burada da bir gerçek var: oyunun kaderini birkaç taş belirliyor, geri kalanlar ise çoğu zaman feda edilebilir görülüyor.

bu çerçevede, özellikle orta doğu’daki gerilimlerde benjamin netanyahu gibi liderlerin attığı her adım, sadece kendi ülkesinin değil tüm bölgenin dinamiğini etkiliyor. israil’in hamleleri, iran’ın tepkileri ve büyük güçlerin pozisyonları, sanki birbirinin şahını tehdit eden ardışık hamleler gibi ilerliyor. ancak bu oyunda piyonların -yani sıradan insanların- kaderi çoğu zaman arka planda kalıyor. savaşların gerçek bedelini ödeyenler de zaten onlar oluyor.

bir de oyunun bittiği yer meselesi var. satrançta şah mat olunca oyun biter ama uluslararası siyasette işler o kadar net değil. bir lider sahneden çekildiğinde, sistem çoğu zaman yeni bir aktör üretir. iran örneğinde görüldüğü gibi, hamaney sonrası olası güç dengeleri ya da yeni kuşak liderler konuşuluyor yani oyun oğul şahlarla veya yeni taşlarla devam edebiliyor. tahta değişmiyor, sadece oyuncular ve stratejiler değişiyor.

bu yüzden günümüz jeopolitiği biraz da game of thrones evrenini andırıyor..
krallıklar, ittifaklar, ihanetler ve sürekli değişen güç dengeleri. herkes kendi güvenliğini sağlamaya çalışırken ortaya daha karmaşık ve kırılgan bir düzen çıkıyor.

“netanyahu hayatta mı değil mi?” gibi söylentilerin dolaşması bile aslında çağın ruhunu gösteriyor. bilgi çağında yaşıyoruz ama aynı zamanda bilgi savaşlarının da içindeyiz. doğrulanmamış haberler, propaganda ve psikolojik operasyonlar, savaşın modern araçları haline gelmiş durumda. bu yüzden gerçekten de bazen beklenen şey, tıpkı eski çağlardaki gibi, kuzgunların getireceği haberler oluyor yani güvenilir bilginin ortaya çıkması..

sonuç olarak mesele sadece tek bir lider veya tek bir ülke değil. dünya düzeni şu anda çok kutuplu ve gergin bir satranç tahtası gibi. kimse kesin bir şah mat anının ne zaman geleceğini bilmiyor. hatta belki de asıl soru şu:
şah mat olduğunda oyun gerçekten bitecek mi, yoksa sadece yeni bir oyun mu başlayacak..?

herhangi biri;çözüm üretebilir misin?

tantrum…
hayır.

"memleketin buğdayından kurşun yapsalar, ben onu kendime sıkarım, emperyalizme teslim etmem " diyecek kadar vatanseverdi mahir çayan..
yaşadığı dönemde marksizm ile ilgili kitapları fransızca'dan türkçe'ye çevirirdi..
ideolojik,politik,siyasal ve pratik olarak değerli bir devrimciydi..
bunun dışında iyi bir yazar ve iyi bir şairdi..

"bir kuş kanat çırpar yüreğimde,
adı hasret, tadı hürriyet.
yıkılacak bu duvarlar bir gün,
karanlık bitecek, gelecek saadet.
gözlerindeki ışığı sakla yarim,
elbet bir gün kavuşacak bu hasret."

yaşadığı kısa hayata çok şey sığdırdı..
ışıklar içinde uyusun..

pilav bence. sıcak sıcak ilk piştiğinde yedin yedin, sonra kuş yemine dönüyor.

sadece tereyağı ve tuzla fırına sür, mangal da olur, sote de olur... çok lezzetli.

ıspanak.yemeseniz iyi olur.yaşamak güzel şey.

(bkz: intikam)

doğum dansı yaptırırım.babalar da gelsin annelere destek.

pilav.

güzel diziydi.

singapur'a doğru ilerlerken kamaramda ki guts duvar halısı ile bakisarak bu mucadeleninde ortalarına yaklastigimizi, hayatın mücadele edilecek bir engel ve uğruna savaşacak güzellikler ile dolu olduğu hakkında hasbihal eyliyoruz

sadece soğanla sotelenmiş hali bile nefis olan mantar türü.

#3923985
ne yapay mi..
iyi yayınlar şimdiden.bekliyoruz majesteleri.

6 harfli 4 tane isim belirleyin, sorun çözülür.

aynı şifreleri döndürüp döndürüp kullanmak zorunda kalıyoruz, kabul ettiği kombinasyonlarla tabii. keşke baştan 2 yıllık seçeneği olsa.