zaman tüneli

asistan olarak kullanılabilir.

ancak, direkt olarak yapay zekaya iş yaptırmak aptallıktır.

şöyle söyleyeyim, notebooklm akademik açıdan en güvenilir ai asistanı. belgeleri yüklüyorsun ve özetini çıkarıyor. ancak o bile bağlama göre uyduruyor. mesela a makalesindeki konuyu alıp b makalesiyle ilgili bir sorunun yanıtı olarak kullanıyor.

bu yapay zekalar aslında dil bilmiyor. mesele bu. matematiksel olarak bir arada görülen ifadeleri kombine ediyor. dolayısıyla iyi bir fikir değil.

dünya nüfusunun %90'ı kuzey yarı kürede yaşamaktadır.
kaynak:vikipedi

tanım: ruhen ince düşünebilen, diğer yazarlara göre bazı şeylerden daha iyi arınmış yazar.

zamanla kişiliği oturmuş, fazlalıklarından kurtulmuş yazar.

gözcü. *

kültüre ve damak zevkine saygısızlıktır.

doğru kişi olduğunu anladığım an'ın öznesi.
tesadüfler tesadüf olamaz di mi...
edit: yüklemsiz cümlede özne olmaz. dikkat.

kardeşim sağlam adamdır. net adamdır. hayatın içinde adamdır.

var olsun.

günümüzde erkeğin yüzdanından 15 bin euro götürür.


plastik nur ı cemal.

türbanlı tavlarken söylenecek olandır.

bitkilere, ağaçlara, hayvanlar ama değmez insanlara...

bilgisayarın içindeki fanı, boeing 747 motoruna dönüştüren dünyanın en pahalı ısıtıcısı.
​yazılımcının hem celladı hem de tek sığınağıdır bu. öyle bir dosttur ki; sabah kalktığında sana "günaydın" demez, doğrudan "gradle sync failed" diye suratına tükürür. yine de gidemezsin, bırakamazsın. aranızdaki ilişki tam olarak stockholm sendromu'dur.
​bu cefakar dostumuzun bazı karakteristik özellikleri şunlardır:
​ram canavarlığı: 16 gb ram'i çerez niyetine yer, üzerine 32 gb atarsın "abi yetmedi bi chrome sekmesi daha açarsan pc'yi patlatırım" diye tehdit savurur. windows'un bellek yönetimini ağlatır, macos'u vantilatöre çevirir.
​indexing dosyası: o alt köşedeki "indexing..." çubuğu dolana kadar geçen sürede evlenip çoluk çocuğa karışabilir, emeklilik dilekçenizi verebilirsiniz. o çubuk dolmadan kod yazmaya çalışmak, fırtınada kibrit yakmaya benzer.
​emulator fantezileri: açılması için kurban kestiren, açıldığında ise bilgisayarı "mavi ekran" ile "cehennem sıcağı" arasında bir yerlerde bırakan sanal cihazdır.
​update travması: gelen her güncelleme, çalışan projeyi bozmak için gönderilmiş bir truva atıdır aslında. "dur bi güncelleyeyim" dersin; bir bakmışsın kütüphaneler birbirine girmiş, build.gradle dosyası arap saçına dönmüş.

​ama gel gelelim, her şeye rağmen o bembeyaz ekranı açıp o logcat'te akan kırmızı hataların arasından hatayı bulup düzelttiğin an, dünyadaki en büyük fatih olursunuz. binlerce bug, anlamsız crash'ler ve "rebuild project" yaparak düzelen saçma hatalarına rağmen; bir apk çıktısı alıp o uygulamanın telefonda çalıştığını gördüğün an her şeyi unutursun.

​özetle; nazlıdır, kaprislidir, donanım düşmanıdır ama android dünyasında sırtını yaslayabileceğin tek koca çınardır. canımızdır, kanımızdır, gradle'ına kurban olduğumdur.

bana da ''yazarın dibi'' dediler. iyi bi şiymiş. rafineri iyi bi şi, o da iyidir bence.

eğer fanteziyi tek başına yapıyorsan vazgeçmen normaldir.

iyi bişey mi la.

biri bana demiş. kötü bişeyse gidip nick altına işeyecem.

na bıyonuz la kifayetsiz ve fakir ama onurlu bıttırılar.

ilk çocuğumu kucağıma almak için ameliyathaneye doğru giderken, o anı asla unutamayacağımı fark ettim. eşim, benimle gelmek istedi. yüzü sessiz, durgundu.. sevinçten çok başka bir şey vardı gözlerinde.. ameliyathane kapısına geldiğimizde, ayrılma vakti geldiğinde gözlerini gördüm… dolmuştu. dokunsam, ağlayacak gibiydi.

o anda anladım ki, bu sadece bebeğimizin doğumunun heyecanı değildi. beni kaybetme korkusu vardı gözlerinde. o derin korku, beni ne kadar sevdiğini, ne kadar değer verdiğini gösteriyordu. sanki annem bana olan sevgisini ve koruma içgüdüsünü yaşıyor gibi… ve ben birden derin bir bağ hissettim aramızda. o an, doğru insanın yanımda olduğunu, kelimelere ihtiyaç duymadan anladım. çünkü bir tek annem bu kadar derinden endişelenirdi benim için. şimdi bir başkası da öyle hissediyordu.

ve işte o an, insanın kalbinde sessiz ama güçlü bir güven, bir sıcaklık doğuyor. bu kişi benim yanımda olmalı dedim kendi kendime, kelimeler olmadan, gözlerimizle konuşarak..