zaman tüneli

şahsi doktorunun adı ruellius. karargahla beraber de gidermiş. doktor yahudi. nasıl ama süper bilgi değil mi?

halbuki o dönemde türkler hastalandı mı doktordan ziyade hocaya gidip kendilerini okuturlardı.

hala kendini okutma var.

bana degil git anana agla diyemeyip direkt eyleme gecmis olan kadinlardir.

çok "küçümsedikleri" ... "kibirli" olmayı bir denesinler bunlar.

bir süre sonra kuyruklarını kıstırarak geri dönerler ama bu kez de -normal olarak- biz onları hayatımızdan kovarız.

(bkz: doğal seçilimde seçilmemesi gerekenler)

kimyasal işleme mekanizmasının temelinde seçici korozyon olgusu bulunmaktadır. metal yüzey, uygun kimyasal ortam içerisinde atomlarını iyonik ya da kompleks formda çözeltiye vererek çözünmeye uğrar. yüzeyin tamamı çözeltiye açık olduğunda bu çözünme, tüm alana dağılmış ve düzensiz bir biçimde gerçekleşir. buna karşılık, yüzeyin belirli bölgeleri maske ile korunursa yalnızca açıkta bırakılan kısımlar reaksiyona girer. böylece aynı yüzey üzerinde işlenecek alanlar ile korunacak alanlar birbirinden ayrılmış olur. kimyasal işlemenin geometrik seçiciliği de esas olarak bu maskeleme prensibine dayanır.
bir metalin çözünme hızı; kimyasal reaksiyon kinetiği, difüzyon koşulları ve reaksiyon sonucunda oluşan ürünlerin yüzeyden uzaklaştırılma etkinliği ile doğrudan ilişkilidir. basitleştirilmiş bir yaklaşımda kaldırılan malzeme hacmi, yüzey alanı a, ortalama aşındırma hızı r ve işlem süresi t kullanılarak v = a*r*t bağıntısıyla ifade edilebilir. yoğunluğun ρ sabit olduğu kabul edilirse, kütle kaybı da m = ρ*v eşitliği ile tanımlanır. gerçek proseslerde ise r değeri sabit kalmaz; sıcaklık, çözelti konsantrasyonu, yüzeyde biriken reaksiyon ürünleri ve akış koşulları gibi etkenler nedeniyle zamanla değişebilir. bununla birlikte bu basit yaklaşım, mühendislik uygulamalarında ilk tasarım hesapları ve işlem süresi tahminleri açısından yararlı bir başlangıç noktası sunar.
aşındırma hızının sıcaklığa bağlılığı çoğu durumda arrhenius tipi bir ilişki ile açıklanır: r = r₀ exp(-q/rt). burada q etkin aktivasyon enerjisini, r gaz sabitini ve t mutlak sıcaklığı göstermektedir. bu ifade, sıcaklık arttıkça reaksiyon hızının neden belirgin biçimde yükseldiğini açıklar. ancak sıcaklığın artırılması her zaman olumlu sonuç vermez; çünkü bu durum aynı zamanda maske dayanımını azaltabilir, yan reaksiyonları hızlandırabilir, yüzey pürüzlülüğünü yükseltebilir ve alt kesme davranışını olumsuz etkileyebilir. bu nedenle proses sıcaklığı yalnızca yüksek aşındırma hızı hedeflenerek değil, kalite ve proses güvenliği de göz önünde bulundurularak optimize edilmelidir.
seçici korozyonun ideal durumda yalnızca düşey doğrultuda gerçekleşmesi beklenir. ancak uygulamada çözelti, maske kenarlarından yanal doğrultuda da etki gösterebilir. bunun sonucu olarak maske altında çözünen bölge, başlangıçtaki açıklıktan daha geniş bir hale gelir. bu durum alt kesme olarak adlandırılır ve kimyasal işleme yöntemlerinin başlıca doğruluk sınırlamalarından biridir. alt kesme miktarı çoğunlukla u ile, işlem derinliği ise d ile ifade edilir. basit tasarım değerlendirmelerinde etch factor = d/u veya d/(2u) benzeri oranlar kullanılarak, elde edilen derinliğin yanal malzeme kaybına göre ne ölçüde verimli olduğu incelenir.

alt kesmenin temel fiziksel nedeni, etchantın yüzeye yalnızca dik doğrultuda değil, maske açıklıklarının kenarlarından itibaren yanal yönde de ulaşabilmesidir. izotropik çözünme karakteri, maske kenarlarında yoğunlaşan reaksiyonlarla birleştiğinde köşelerde yuvarlanma, delik çaplarında büyüme ve dar boşlukların beklenenden daha geniş oluşması gibi sonuçlar doğurur. özellikle ince geometrik ayrıntıların üretiminde bu durum kritik hale gelir. örneğin nominal olarak 0,20 mm genişliğinde tasarlanmış bir yarık, iki taraftan gelişen yanal çözünme nedeniyle işlem sonunda işlevsel tolerans sınırlarının dışına çıkabilir.
alt kesmeyi sınırlamak amacıyla literatürde çeşitli yöntemler önerilmektedir. bunlardan ilki, maske ile metal yüzey arasındaki yapışmayı artırmaktır; çünkü zayıf yapışma, çözelti sızıntısını kolaylaştırarak yerel yanal çözünmeyi hızlandırır. ikinci yaklaşım, etchant akışının sprey sistemi ya da kontrollü sirkülasyonla düzenlenmesi ve böylece reaksiyon ürünlerinin yüzeyden hızlı biçimde uzaklaştırılmasının sağlanmasıdır. üçüncü yöntem, çift taraflı simetrik aşındırma uygulanmasıdır; bu sayede her iki yüzeyden daha düşük derinliklerde çözünme gerçekleştirilerek toplam geometrik sapma azaltılabilir. dördüncü olarak ise, işlem süresinin gereksiz yere uzatılmaması gerekir. çünkü süre arttıkça yalnızca düşey yönde aşınma değil, yanal çözünme de artış gösterir.
maske kenarında oluşan akış rejimi de alt kesme üzerinde belirleyici bir etkiye sahiptir. durgun banyolarda reaksiyon ürünleri yüzeye yakın bölgelerde birikerek kütle transferini sınırlayabilir. bununla birlikte maskenin hemen sona erdiği bölgelerde ortaya çıkan yerel akış düzensizlikleri, bazı alanlarda aşırı çözünmeye neden olabilir. sprey etching yönteminde ise daha homojen bir sınır tabaka kalınlığı sağlanarak hem çözünme hızı hem de prosesin tekrarlanabilirliği iyileştirilebilir. ancak sprey basıncının ya da jet yöneliminin fazla olması, özellikle zayıf maskelerde kenar kaldırması sorununu doğurabilir. dolayısıyla akış koşullarının iyileştirilmesi ile maske bütünlüğünün korunması arasında hassas bir denge kurulmalıdır.
kimyasal işleme sırasında oluşan yüzey pürüzlülüğü yalnızca malzemenin kimyasal türüne değil, reaksiyonun mikroyapı ile olan etkileşimine de bağlıdır. tane sınırları, ikinci faz parçacıkları, segregasyon bölgeleri ve pasif film oluşumları çözünme hızını yerel olarak artırabilir ya da azaltabilir. bu nedenle nominal kimyasal bileşimi aynı olan iki farklı alaşım, farklı mikroyapısal özelliklerinden ötürü farklı yüzey kaliteleri ortaya koyabilir. özellikle hassas uygulamalarda ön işlemler, ısıl geçmiş ve yüzey temizliği yalnızca maske yapışması açısından değil, çözünmenin mikroyapısal ölçekte homojen gerçekleşmesi bakımından da büyük önem taşır.
proses mekanizması mühendislik açısından değerlendirildiğinde, süre ile tolerans arasındaki ilişki kritik bir unsur olarak öne çıkar.
basit biçimde d = r*t bağıntısı ile hedef derinliğe ulaşmak için gereken süre hesaplanabilir; ancak bu ifade yalnızca r sabit kabul edildiğinde geçerlidir. gerçekte ise etchantın yaşlanması, metal iyonu derişiminin artması ve sıcaklık dalgalanmaları gibi nedenlerle aşındırma hızı zamanla değişebilir. bu nedenle endüstriyel uygulamalarda yalnızca işlem süresinin kontrolüne dayanmak yeterli görülmez; sıcaklık, özgül ağırlık, ph, redoks potansiyeli ve metal iyonu konsantrasyonu gibi parametreler de sürekli izlenir. böylece tasarım aşamasında hedeflenen derinlik ve yüzey kalitesi daha kararlı ve tekrarlanabilir biçimde elde edilebilir.

alkol + yorgunluk + sigara + fazla kilo + huzursuzluk kombinasyonu ile yatağa giren kişi ses getirir

diyarbakır yöresine ait hareketli türkümüz.


el emeği değil çalıntı.

insani değerler aşırı ucuzlayınca ortaya çıkan enflasyon durumudur.

sadece hırsızların marjinal faydalarının gözetildiği ekonomik sistemlerde ortaya çıkan ve asla kapanmayan gedikleri, halkın topluca yamamak zorunda kalmasının sonuçlarındandır da diyebiliriz.

asiri yorgunluk ve alkol aldigim gecelerde basima gelen hadise.

karın tadını yine çocuklar çıkarttı tadında bir başlık.

dairesel kesitli şaftların burulma altındaki mekanik davranışı, elastik şekil değiştirme sınırları içinde klasik mukavemet teorisinin temel yaklaşımlarından biri olan saint-venant burulma teorisi çerçevesinde açıklanmaktadır. bu teori; homojen, izotrop ve doğrusal elastik özellik gösteren malzemelerden imal edilmiş, ekseni boyunca sabit geometrik özelliklere sahip dairesel kesitli millerin burulma analizinde yaygın olarak kullanılmaktadır. teorinin temel kabullerine göre, burulma momenti etkisi altında şaftın enkesitleri düzlüğünü korur ve yalnızca mil ekseni etrafında dönerek göreli açısal yer değiştirme yapar. bu sayede kesitte meydana gelen kayma gerilmeleri ile burulmaya bağlı deformasyonlar analitik olarak tanımlanabilmektedir.

sabit kesitli ve malzeme özellikleri boyunca değişmeyen bir şaftın, ekseni doğrultusunda sabit bir burulma momentine maruz kalması durumunda toplam burulma açısı:
θ = (g*j / t*l)

burada
θ, şaftın iki ucu arasındaki toplam burulma açısını;
t, uygulanan burulma momentini;
l, şaftın uzunluğunu;
g, malzemenin kayma modülünü ve
j, kesitin kutupsal atalet momentini göstermektedir.

bu bağıntı, burulma rijitliğinin temel göstergelerinden biri olup, bir milin belirli bir tork altında ne kadar açısal deformasyona uğrayacağını ortaya koymaktadır. denklemden görüldüğü üzere, burulma açısı uygulanan moment ve şaft uzunluğu ile doğru, kayma modülü ile kutupsal atalet momentiyle ise ters orantılıdır.

bu bağlamda, diğer tüm parametreler sabit tutulduğunda şaft uzunluğunun artması toplam burulma açısının doğrusal olarak büyümesine yol açmaktadır. diğer bir ifadeyle, daha uzun şaftlar aynı tork seviyesi altında daha fazla açısal dönme sergiler. bu durum özellikle yüksek hassasiyet gerektiren güç iletim sistemlerinde, makine elemanlarının senkron çalışmasında, dönme hareketinin konum doğruluğunda ve sistemin dinamik kararlılığında kritik önem taşımaktadır. burulma açısındaki artış, sistemin dönel rijitliğini azaltarak ani yük değişimlerine karşı daha esnek bir davranış ortaya çıkarabilir. her ne kadar bu özellik bazı özel uygulamalarda avantaj sağlayabilse de, çoğu güç iletim mekanizmasında aşırı burulma; titreşim artışı, rezonans eğilimi, kontrol hassasiyetinde düşüş ve bağlantı elemanlarında ilave zorlanmalar gibi istenmeyen sonuçlara neden olabilmektedir.

bu noktada önemli bir teknik açıklama yapmak gerekir: şaftta meydana gelen burulma deformasyonunun artması, tek başına ve doğrudan enerji iletiminde kayıp oluştuğu anlamına gelmez. ideal doğrusal elastik davranış gösteren bir şaftta, uygulanan tork sonucu elastik deformasyon enerjisi depolanır ve yük ortadan kaldırıldığında bu enerji geri kazanılabilir. dolayısıyla yalnızca elastik burulma nedeniyle doğrudan bir enerji kaybından söz etmek doğru değildir. bununla birlikte, gerçek mühendislik uygulamalarında yüksek burulma deformasyonları; mil-kaplin temas bölgelerinde mikro kaymalar, yataklarda ek sürtünme etkileri, malzeme iç sönümü, yorulma hasarı ve titreşim kaynaklı kayıplar gibi dolaylı mekanizmalar üzerinden sistem verimini azaltabilmektedir. bu nedenle daha doğru yaklaşım, artan burulma deformasyonlarının mekanik sistemin çalışma hassasiyetini ve dinamik performansını olumsuz etkileyebileceği, belirli durumlarda ise dolaylı verim kayıplarına yol açabileceği yönündedir.

burulma davranışının değerlendirilmesinde kutupsal atalet momenti j özel bir öneme sahiptir. dolu dairesel kesitli bir şaft için bu büyüklük:
[j=32*π*d^4] şeklinde ifade edilirken, içi boş dairesel kesitli miller için: j= [π*(do^4​−di^4​)​ / 32] bağıntısı kullanılmaktadır.

bu ifadeler, kesit boyutlarının burulma rijitliği üzerindeki belirleyici etkisini açık biçimde ortaya koymaktadır. özellikle çapın dördüncü kuvvetle ilişkiye girmesi nedeniyle, şaft çapında yapılacak küçük artışlar bile burulma dayanımı ve rijitliğinde oldukça büyük iyileşmeler sağlayabilmektedir. bu nedenle makine tasarımında yalnızca malzeme seçimi değil, aynı zamanda uygun kesit geometrisinin belirlenmesi de büyük önem taşımaktadır.

daha genel bir durumda ise, şaft boyunca burulma momentinin, kesit özelliklerinin veya malzeme parametrelerinin değişmesi halinde toplam burulma açısı diferansiyel yaklaşımla değerlendirilir ve:

[θ=∫ ​t(x) / (g(x)*j(x)) * ​dx] (sınır şartları 0'dan l'ye) ifadesi kullanılır. bu integral formülasyon, özellikle kademeli miller, kompozit şaftlar ya da farklı bölgelerinde değişken yükler taşıyan döner elemanlar için daha doğru sonuçlar vermektedir. buna göre önce verilen basit bağıntı, yalnızca prizmatik, dairesel, doğrusal elastik ve sabit kesit özelliklerine sahip şaftlar için geçerli olan özel bir durumdur.

sonuç olarak, dairesel kesitli şaftların elastik bölgedeki burulma davranışı; uygulanan tork, şaft uzunluğu, malzemenin kayma modülü ve kesit geometrisi gibi temel parametreler tarafından belirlenmektedir. şaft uzunluğundaki artış, toplam burulma açısını yükselterek sistemin dönel rijitliğini azaltmaktadır. bununla birlikte, bu etkinin doğrudan enerji kaybı şeklinde yorumlanması yerine; sistemin mekanik hassasiyeti, titreşim karakteri ve yük aktarım performansı üzerindeki etkileri çerçevesinde ele alınması daha bilimsel ve teknik olarak daha doğru bir yaklaşım olacaktır.

(bkz: ne işin var)

detay verebilecek olsam zaten ustu kapali bir sekilde bunu soylemem heralde.

her gecen sene onemini yitiriyor gibime geliyor.

(bkz: bunu tutuyorum çünkü elimde şu an)

#3925978
baş harfi r son harfi f .

retrospektif

bu arkadaşı tanıyorum. bildiğiniz gibi hayatını atlara adamış bir seyisim. bu vicdansızı sizler de tanıyorsunuz. kendisi kırgızıstan taraflarında conta cıvata işleriyle uğraşan biri. mahlasını vermem doğru olmaz. neticede mahkemeye intikal etmiş adli bir vaka. ya da dur be, mahkemeye bir faydası olur; baş harfi r son harfi de f.

bir kaç seküler osman hatta; ali, musa, hamza, isa, nuh, yusuf, vb. tanımışlığım vardır ama asılları öyle miydi? hiç bilemiyoruz ve hiç emin değilim.

pragmatik

sean penn baba indirmiş ödülü.
gerisi fasafiso.
altın küre'de alamayınca bir eyvah dedik.
törene bile gitmemiş, ukrayna seyahati varmış. öyle belirtmiş.
enteresan bir adam.
ama o rol neydi baba öyle.

conan o brien bence altından kalktı bu işin.
ona da bir takdir parantezi açmış olalım.

oscar ödülleri çok da bir tarafımda olduğundan değil de sean penn desteklemek için ilgilendik bu sene.
yoksa chris rock tokat saçmalığından sonra insanlar hangi hafta yapıldığını bile bilmiyordu.

hem kör, hem kel, hem de sağırım ve birazda sığırım. kendi kendimi ağırlıyorum. hep kendi kendime. hem kendimle başbaşa kalmayı sevmiyor hem de kendime yetişemiyorum.
kendime sarasım var. kendimi...

dolgu kompozitlerinin yapısal morfolojisi ve sentez karakteristikleri

dolgu (infiltrasyon veya hücresel) kompozit yapıları, topolojik olarak üç boyutlu (3b) sürekli bir matris fazının, yine üç boyutlu mimariye sahip takviye elemanları ile bütünleştirilmesi veya gözenekli (poroz) matris iskeletinin uygun sıvı/yarı-katı formdaki dolgu bileşenleriyle emdirilmesi (infiltrasyon) prosesleri neticesinde sentezlenen ileri teknoloji mühendislik malzemeleridir. bu kompozit sistemlerinde matris fazı; periyodik (düzenli kafes veya petek yapıları) veya stokastik (açık/kapalı hücreli süngerimsi köpükler) geometrilere sahip olabilmekte ve yapısal yükleri dağıtan temel bir rijit iskelet (scaffold) formasyonunda görev yapmaktadır. matrisin ihtiva ettiği makro ve mikro seviyedeki boşlukların hedeflenen fonksiyonaliteye uygun malzemelerle modifiye edilmesi, kompozitin spesifik rijitlik, termomekanik stabilite ve multifonksiyonel fiziksel karakteristiklerinde sinerjik bir artış yaratmaktadır.

malzeme sınıflandırması ve fonksiyonel derecelendirme

fonksiyonel derecelendirilmiş veya homojen dağılımlı dolgu kompozitlerinin tasarımında entegre edilen takviye fazları; metalik, seramik veya polimerik/organik kökenli bileşenlerden seçilebilmekte olup, bu seçim doğrudan konstrüksiyonun operasyonel sınır şartlarına ve hedeflenen performans rasyosuna bağlıdır.

metalik matris ve dolgular: örneğin alüminyum veya titanyum bazlı köpük yapılar, yüksek süneklik, üstün spesifik mekanik mukavemet ve optimum termal/elektriksel iletkenlik profilleri sergiler.

seramik esaslı dolgular: alümina (al2o3) veya silisyum karbür (sic) gibi bileşenler, tribolojik aşınma direnci, refrakter özellikler ve oksidasyon direnci gibi yüksek sıcaklık kararlılığı gerektiren ekstrem koşullar için sisteme entegre edilmektedir.

organik/polimerik dolgular: elastomerik veya epoksi bazlı bileşenler, düşük yoğunluk indeksleri sayesinde yapısal hafifletme (lightweighting) optimizasyonuna katkı sağlamasının yanı sıra, viskoelastik doğaları gereği üstün mekanik titreşim sönümleme (damping) ve akustik absorbsiyon yetenekleri sunmaktadır.

bu çok yönlü malzeme konfigürasyonları, dolgu kompozitlerini kompozit mekaniği çerçevesinde yüksek adaptabiliteye sahip kurgulara dönüştürmektedir.

arayüzey termodinamiği ve üretim kısıtları

dolgu kompozitlerin mikro-yapısal mühendisliğinde ve üretim proseslerinde, matris ile dolgu (infiltrant) malzemesi arasındaki termodinamik ve kimyasal uyumluluk en kritik optimizasyon parametrelerinden birini teşkil etmektedir. sentez aşamasında, seçilen fazların birbirleri içerisinde aşırı çözünürlük göstermemesi ve arzu edilmeyen gevrek intermetalik fazların veya ikincil kimyasal reaksiyon ürünlerinin oluşumunun engellenmesi, kompozit yapının uzun ömürlü mekanik bütünlüğü (integrity) açısından elzemdir. arayüzey (interfasiyal) etkileşimlerin zayıf olması, eksik ıslatma (poor wetting) koşulları veya ısıl genleşme katsayılarındaki (cte) uyumsuzluklar; matris-dolgu sınırında gerilim yığılmalarına (stress concentrations), mikro-gözenekliliğe ve nihayetinde yük aktarım mekanizmalarının sekteye uğramasına neden olmaktadır. dolayısıyla, arayüzey mühendisliği, kompozitin makroskopik mekanik özelliklerinin (çekme, basma, kayma ve yorulma dayanımları) maksimize edilmesi için zorunlu bir yaklaşımdır.

ileri mühendislik uygulamaları ve enerji sönümleme mekanizmaları

bünyelerinde barındırdıkları bu özgün termomekanik avantajlar dizisi, dolgu kompozitleri; havacılık ve uzay (aerospace), denizcilik, otomotiv ve savunma sanayii gibi ağırlık/performans rasyosunun ve balistik/darbe sönümleme kapasitesinin kritik olduğu platformlarda vazgeçilmez kılmaktadır. özellikle denizcilik ve havacılık platformlarında tahrik/motor sistemlerinin verimliliğini destekleyen yapısal hafifletme konstrüksiyonlarında, hücresel/petek çekirdekli sandviç paneller (sandwich structures) temel taşıyıcı eleman olarak öne çıkmaktadır. bununla birlikte, savunma sistemleri ve kara araçlarında, hücresel yapının kontrollü plastik deformasyon, burkulma veya mikroskobik kırılma mekanizmaları aracılığıyla kinetik enerjiyi absorbe etme (energy dissipation) prensibiyle çalışan balistik zırh panelleri ve çarpışma kutuları (crash boxes), dolgu kompozitlerin ileri mühendislikteki potansiyelini maksimize eden başlıca yenilikçi kullanım alanlarıdır.