zaman tüneli

2 salla bir bağla, 3 salla bir eğil.
(bu tanım cahilleri bilgilendirmek amacıyla yazılmıştır)

mesela öğrencisiniz ve kar tatili hasebiyle okulların ertesi gün tatil olduğunu öğrendiniz. tam da bunu öğrendiğinizde bir arkadaşınızla inekliyorsunuz aynı evde/odada. arkadaşınıza "okullar yarın tatil; kesin bilgi, koltuğa yayılalım ve playstation oynayalım "diyebilirsiniz. arkadaşınız da "yayılalım da yanılmayalım, yoksa yarın sözlüden kalabiliriz. internete bir gir de eğitim bakanlığı'nın resmi sitesinden teyit et haber doğru muymuş" diyebilir. ben olsam öyle derdim yani. kesin bilgi yayalım aşaması da bundan sonra gelir. bazı yakın arkadaşlarınıza mesaj da atabilirsiniz ertesi günün tatil olduğu haberini teyit ettikten sonra ve onların da ineklemeyip yayılmasına vesile olabilirsiniz.

yayılmak, tdk:

ben de oyumu bunu çıkarana satarım arkadaş
alemin enayisi ben miyim la
eleman 45 yaşında emekli olacak ben 60
5000 gün prim ödedim ödemeye de devam edeceğim
60 yaşında parayı nerde kiminle yicem ben

sıla-i rahim

(bkz: rbf (yazar)) ukde olmayan ukdesi.

tanım: mülkiyet dediğimiz olgunun yazarlara ait olması.

sözlük; kurucusunun veya sahibinin değil, gecenin en karanlık vaktinde, kimsenin okumayacağını bildiği halde sol frame'e ruhunu bırakanlarındır.
bir dijital anarşinin en saf halidir bu: arkasında iz değil, sadece silinmeyecek bir sessiz yankı bırakır insan.
burada "yazar" denilen kişi, öyle içerik üreten bir influencer değil.. kendi ruhunu zerrelere bölüp kelimelerin arasına gömen, görünmez kalarak var olmanın o karanlık zorluğunu seçmiş bir hayalettir.
girilen her entry, sadece bir "bilgi" ya da "yorum" değil; aslında bastırılmış bir duygunun, gizli kalmış bir arzunun ya da aynada kendimize bile itiraf edemediğimiz o çıplak hakikatin tezahürüdür.
sözlük, bu yüzden biz yazarların kolektif bilinçaltı arşividir.
modern hayatın kuralları, moderasyonun yüzeysel temizliği sadece vitrini kurtarır. asıl sahiplik, o satır aralarına, o kuytu köşelere sinmiş kişisel karanlıkta saklıdır. kimse o karanlığa sahip olamaz.

ve işin en ironik tarafı ise şu...
hiçbir yazar bu sözlüğün sahibi değil; ama bu mecra, her birimizi yavaş yavaş, harf harf, hece hece kendine ait bir parçaya dönüştürüyor. biz yazmıyoruz aslında, sözlük bizi kendi diline tercüme ediyor.

denizde olan her canlıya hürmetimiz var, biz sonsuzluğa inanırız, normalse denizler birlikte yüzelim, ben yerine göre yengeç yerine göreyse alkış kesenim…

bayram namazından döndüğü an.

tekelleşme denetimde sıkıntı merkezde bulantı yaratır, size karga etkisiyle kalibrasyon nasıl yapılır kuantum nasıl fitlenir eze eze öğreteceğim. ünlü mü olsam lan acaba, makam mevki olmadan söz dinlemiyorsunuz…

beni bu cehennem dünyasına attığından beri yapayalnızım, sana isyankarım, kırgınım ve kızgınım, bıkkınım. adımı deliye de çıkardım benden daha ne istiyorsun, insan denen şu garabeti sevemiyorum seni tanımak uğruna o kadar emek verdin, şimdi önümdeki tek engel bu dünya, bana aşkı verdiğinden beri başka şeyden lezzet alamaz oldum.

umarım bir gün “sözlüğümüz kapanıyor” uyarısı aldığınızda başlığı doldurabilirsiniz.yaşandı ve bir şey yapılamadı.

ne halkın ki
sözlük halkın olsun.

herkesin herşeyi bildiği yerde kimse bişey bilmiyodur.

kamuflaj ve bot giyip uygun adım yürüdüğü an, yurtta kulp konseyi beyaz bardağı kafaya diker…

bakmıyorum bile desem yeridir. facebook mu burası ne gerek var allah aşkına.

atasözleri ve deyimler olarak mı düşüneceğiz yoksa normal sözlük mü? iki türlü de halkındır gerçi.

güzel ve iyi niyetliyse sevişilebilir ne var yani…

minik danama kavuştumm.

her ne kadar rahat duramasa da bence o da çok mutlu.

erkekler benden sorulmaz..

cenk abimizin kötü bir huyu vardı, her şeyi kendisine almak isterdi ve malı yanlış taksim ederdi, bizde her şey öze verilir ve ortaya konulur, zirveye göz konulmaz yola baş koyulur, söyleyiniz onlara; ramiz karaeski emaneti olan bu şehri istanbul’u geri almaya geldi deyin…

biz bunu hep sözlük yazarlarındır diye söyledik.

sözlük yazarlarındır.