zaman tüneli

benimkiyle hiç tanışmadık. tanışsaydık büyük ihtimalle çok kavga ederdik zira kendisi çok disiplinli ve dakik bir kişiymiş. ben ise tam zıddına akışına bırakalım adamıyım.

kızıma göre ise ben dünyanın en iyi babası değilim ama en eğlenceli ve en fantastik babasıyım. iyi olmam için ne yapmalıyım sorusuna hiç bir zaman net cevap vermese de annemle yaşamalıydın imasını alıyorum.
kaderimizde ne iyi bir baba görmek ne de iyi bir baba olmak varmış.
bana hep yabancı bir kavram olarak kalmaya devam edeceksin baba...

yeni hikaye yolda.

hani marjinal olan bizdik?

kontrol edemediğin şeyler için kaygılanmayı bırak ve kıyas yapmaktan uzaklaş.

gerçekten değer vermediğiniz insanlara karşı umursamaz olmak. herkesin ağzından çıkanı dert edip düşünürsek hayat bir çilehaneye dönüyor.

belirli alanlarda uzmanlaşarak farklı hukuki konularda hizmet verebilir. bu alanlardan biri olan forex avukatı, forex piyasasında yaşanan dolandırıcılık ve mağduriyet durumlarında hukuki danışmanlık sağlar.
forex avukatı

işitme duyusunun hassasiyeti ve işitme kaybı olup olmadığını anlamak için, ses geçirmez(?) * kabinlerde uygulamak suretiyle yapılan kapsamlı testtir. farklı frekanslarda farklı şiddetteki seslere verilen tepkiler ölçülür ve odyogram adı verilen bir grafiğe işlenerek rapor edilir. farklı durumlarda, farklı yöntemle yapılabilen bu testin sağlık raporunda karşımıza çıkan en yaygın hâli, saf ses odyometrisi denilen duyma eşiği ölçümüdür.

teknisyen sizi, ses geçirmediğine ikna etmeye bile çalışmadan bir kabine alır. kulaklık ve bir buton ile başbaşa bırakır. ortamın sessizliği genellikle benim radyo yayınlarındaki kadardır. her şeyi duyarsınız ama önemli olan kulaktan geleni duymak. dışarıdaki hemşire veya teknisyenlerin yaptığı dedikoduya kulak kesilirseniz işiniz zor. merak kediyi öldürür, sizi de sağır eder. boş verin içinde bulunduğunuz yapının kriterlere uyup uymadığını ve kırmızı taraf sağ kulak* ve mavi taraf sol kulak* olacak şekilde takıp takıştırın, kulaklığa gelen ve duyduğunuz her ses için butona basın. bir duyma sikayetiniz yoksa ve bunu sadece rapor için yapıyorsanız dünyanın en sıkıcı angaryası olabilir. insan ses olmasa bile bir şey duyuyor o stres altında. tam bir anksiyete kabini.

çok iddialıyım, herkeste tutmaz. benimkini bilebilmeniz mümkün değil mesela.

aklı 5 karış havada.
bizim burada biz kasiyer var. genç değil, orta yaşlı bir kadın. dağnamak istemem ama kadın cidden alık. mesela poşet istiyorsun vermiyor, 10 defa poşet demen lazım ki poşet versin, temazsız diyorsun, bi 5 saniye takılıyor kalıyor. bugün kasada değildi, rafları düzenliyordu, kasaya bakıyor musunuz dedim, gözüne ışık tutulmuş davşan gibi öyle bekledi bikaç saniye sonra tepki verdi.
ben yine de sinirli davranmıyorum. yapacak bişey yok. ama kadınla iletişim kurmak cidden zor.

terrexlerim, bordo çoraplarım ve mor termosum.

beklentiyi kesmek.
mutlu olmayı sebeplere bağladığımız sürece mutluluğu yakalamak oldukça uzaklaşır.
ne kadar aza indirgersek o kadar yüksek mutluluk seviyesi elde ederiz.
bu konuda başarılı olduğumdan kaynaklı konuşabilme yetkisini kendime verdim.
gülmek için de mutlu olmayı beklemeyin, elzeme teşekkür edin.

ancak ve ancak hastalık söz konusu olunca ikisi çok iyi iş yapabiliyor

hoşçakal baba.
ayağı kopana yürü denmez, eli kopana tut denmez, kör olana gör denmez, sağır olana duy denmez, anlayacağınız yaşarken ölen birine yaşa da denmez...
bazı şeyler vardır ki söylenemez, çünkü söylenirse daha çok acıtır, bazı eksiklikler vardır ki doldurulamaz, ne kadar uğraşsan da yerini hiçbir şey tutmaz. geceleri
çoğu geceler çizgi film seyreder öyle uyurum, sanki zaman orada durmuş gibi, çocukluğumun bir parçası hâlâ beni bekliyormuş gibi
eskiden babam gülerdi, ben uyumadan önce izlemek isterdim o da onların erken uyuyup sabah erken kalktığını söylerdi, ben yine de izlemek isterdim, şimdi hâlâ izliyorum ha ha a...
ama artık o anların sıcaklığı yok, sadece hatırası var, içimde bir boşluk var, çok derin bir boşluk
doldurulamayan, tarif edilemeyen, sustukça büyüyen bir boşluk bu.
baba kelimesi bile içimde bir şeyleri sızlatıyor, onu düşünmek bile bazen öfke getiriyor, çünkü o bizi bizi hiç ama hiç seçmedi
bu düşünce içimde ağır ağır yer ediyor
ne acı, insanın kendi hayatında eksik bırakılması, yarım bırakılması ne kadar ağır...
dışarıdan gelince ilk benim yanıma gelirdi, ilk ben öpeyim der gibi
ben de koşardım, o anlar şimdi zihnimde birer gölge gibi
hatta gibi fazla oldu.
ağlıyorum, neden ağladığımı bazen ben de bilmiyorum, ama ağlıyorum, çünkü bazı gözyaşlarının nedeni olmaz, sadece birikir ve akar, yoruldum, gerçekten yoruldum, içimde taşıdığım şeylerden, eksik kalanlardan, söylenmeyenlerden, ama yine de geceleri çizgi film açıyorum
olley
belki o eski his geri gelir diye, belki bir anlığına her şey tamamlanır diye, ama o boşluk hâlâ orada, sessiz, ağır ve benimle birlikte
hep.
bıdı da bıdı, sizin anlayacağınız diva artık gülmüyor

black cat'i biliyorum sadece.

izmirin soooooookakllaaaarıınndaaaaaaaa yürüyoruuuuuuuuuuzz formaaaaaalarlaa.

çok becerikli bir bulgaristan muhacirıydı tontonum. torunlarını çok sever, bize ne istersek alırdı. yazları her gün birimizi bakkala muhakkak götürürdü. dizmanalar, yarımcalar, kendi yaptığı peynirler, turşular tadından yenmezdi. tarlada bahçesinde domates tuzlayıp yerdik, bazen bostanına bastık diye bizi kovalardı. dizine yatırır pısır pısır dualar okurdu. tüm sıkıntımız uçar giderdi. çok özledim be tontonum.

kendisi badelenmekten çok memnun kalınca yakın çevresini de yönlendirmiş şakirttir.
ayrıca badeci şeyh yargılanmış, badeleme ayrıntıları tutanaklara girmiş ancak kimse şikayetçi olmadığı için ceza almamıştır.
şeyh uçmaz mürid uçurur derler. bir de kendi içlerinde normalleştirdikleri çeşitli cinsel iş ve işlemlere "badelemek" demeyi kim bulduysa bravo valla. güzel bir tanımlama.