zaman tüneli

sıhhate mani merkez. cevahir olması lazım arkadaş bir şey için çağırmıştı buluştuk dar attım kendimi dışarı burası baş ağrısı. baştan sonra baş ağrısı. giriyorum başım ağrımaya başlıyor sanki ciğerlerime doğru seksen köpek nefes veriyor ben onu ciğerlerime çekiyorum. aman allah bak yazarken fena oldum. gitmeyin gençler hele istanbul'da yaşıyorsanız önünden geçmeyin yeme içmeye hiç girilmez alın termosunuzu atın kendinizi sokaklara ne güzel sokaklar var istanbul'da mesela bağcılardasınız binin tramvaya kabataş'a gelin sonrası allah kerim olmadı bin adalar vapuruna iki tur dolaş inme vapurdan martılara simit at termosa koyduğun çayını kahveni iç evden getirdiğin ekmek arası peynir domatesi göm eğer çalışıyorsan yine avmye girmeye harcayacağın zaman dilimini yürüyüşle geçir. bul dik bir yokuş oh mis.

prime'da reklamını gördüm. oraya girdiyse mutlaka izlenir. canı sıkılan "bu neymiş lan" diye baksa yeter. iş, güç, koşturmadan henüz izlemedim ama "bu neymiş lan" diye bi ara bakacağım.

kesinlikle gelmez evladım dediydi rahmetli muşlettin amca kahvede.

evlilik programında okuyan bi lavuk vardı.

net incesinden insan olmak, inceldiği yerden küpsün bu dikey hiyerarşi de, gözünüz burnunuzun ucunu görsün.

bu meselelerle ilgili asıl sıkıntı şurada, chp temizlendikten sonra bu işin ucu nereye kadar uzanacak? yatak odası leş gibi tamam değişsin de, diğer odalar be olacak? kılıç kınından çıktı artık, bu saatten sonra her oluşum ve kurum kendi pisliğiyle oyalanacak.

edebiyatın ekmeğini yiyip gizli gizli aramızda dolaşan sinsiler oradasınız biliyorum.

seni sevmek ibadetim
ama sevemem cenabetim

yapay.

sanırım 80 darbesinden günümüze kadar süren vesayetin askeri kanadını oluşturan tayfa bunlardır, balyoz davasında ismi geçenler de muhtemelen aynı frekansın devamındaki kişiler. cumhuriyet sermayesinin de yarattığı bir burjuva var velakin bir kısmı entelekt üretirken bir kısmı sürekli hep bana kafasıyla sürdüğü için örülen müthiş girift de bir ağ var, paşa torunu, seyyid soyu vese diye diye bakacak olursak toplumsal fayların arasındaki geçirgen çizgiyi tıkayanların aslında kontrol manyağı obsesifler ve narsistler olduğu ayan beyan ortaya çıkmış oluyor, diğer azınlık kalıp ve sürekli en pis işler yapmış halkların da bence hakkını alması ve daha dengeli bir sürece geçilmesi elzem. sistemler yönetim değil idare ister ve geçirgenlik ticaretle, sanatla, işbirliğiyle, bazen savaşla vese sağlanır, dünyada biriken toplumsal enerjiyi atmanın en kolay yolu da seks:) sevileceğiz başka çıkar yolu yok bunun.

az gelişmiş ülke bireylerinde erken yaşlarda savunma mekanizması olarak başlayan sonra karaktere dönüşen sıfat.

ne hikayeler çıkar ortaya. bu yaş grubundaki insanlar bir çok şeye şahit olmuşlardır. 40 yaşın üzerindeki nesil, dünyanın hem analog hem de dijital dönemine tanıklık etmiş, oldukça özel insanlar.
mektup yazıp, jetonlu telefonlar ile iletişim kurarken şimdi akıllı telefonları gördüler.
ödev yapmak için kütüphanelere gitmek istemeyenler gazetelerden kupon biriktirerek ansiklopedi sahibi.olmaya çalışırken şimdi tek tuşla bilgiye ulaşabilir hale geldiler.
yaşı biraz daha büyük olanlar 80 darbesini ve onun getirdiği psikolojik etkenlerle büyüdüler, şarkıların yasaklı olduğu dönemi yaşadılar.
perestroyka ile soğuk savaşın bitişini ve berlin duvarı'nın yıkılışını gördüler.
walkman ile spora yaparken kablosuz kulaklıklar ve bluetooth ile tanıştılar.
eminim bir çoğu elektricboogi ve breakdance konusunda epey bilgiye sahiptirler. 90'ların türkçe sözlü pop şarkılarını ezbere bildiklerinden eminim
benim gibi müzik kulağı olmayan biri bile o döneme ait bir müzik çıktığında sonuna kadar eşlik edebiliyor.bunu nasıl yaptığımı hala bilmiyorum.
kültürel anlamda çok renkli bir dönemden geçtiler.
bir çoğu emekliliğinde ege' nin şirin bir sahil kasabasında yaşama hayalini kurarken tek düşünemedikleri akp'nin 23 sene ülke yönetip açlık sınırının altında emekli maaşı dağıtacak olmasıydı.
her birisinin anılarıyla bir roman yazılır.

sıranın kütüphane kafe konseptli ders çalışma mekanlarına gelecegini sanıyorum.son zamanlarda çok artmaya başladı.

"bu işte çok para var" diye anlayan anlamayan herkes girdiği içindir. oturduğum semtte özel bir üniversite var. öğrenci var diye her buldukları boşluğa kahveci açıyorlar. istanbul içindeki bütün markaları yürüme mesafesi 10 dk'lık çapta görebilir durumdayız. zaman zaman birileri adaya veda ediyor. yerine yenileri açılıyor. böyle bir döngümüz var.

evimi özlüyorum, terasımı, ateş yakmayı...

istanbul ankara arası avm olmasına rağmen durulabilecek en iyi lokasyondur. a 101 falan var avm'nin içinde yani kazıklanmıyorsunuz kalitesiz malı ucuza alma hakkınız sizde kalıyor. (öteki türlü kalitesiz malı pahalıya almak derdi var) bir sürü yeme içme yeri var ben tam bir sermaye düşmanı olarak avm ortak masalarını evden getirdiğim nevaleyi yemek için kullanıyorum sonrasında ıslak mendille temizliyorum ki işçi kardeşlere yük olmasın. tuvaletleri temiz üstelik benzin istasyonu olarak opet var girişin tam karşısında bakkalımsı bir yer var kuruyemiş falan satılıyor ürünleri gayet kaliteli böyle yolda giderken yabanmersini fındık fıstık falan yiyesi iseniz tavsiye ederim.

hakkında bir iki kelam edelim:
(bkz: avm)

dw

iyi entegre olabilenler dedikleri, çoğu 2011-2014 arasında yani savaşın başlarında suriye'yi terk eden ve maddi durumu iyi olan katolik ve ortodoks hristiyanlar, aleviler, yezidiler... arıza çıkartanların, suç işleyenlerin, çeteleşip mafyalaşanların neredeyse tamamı 2015 ve sonrasında göçenler.

artiz olurlar sevmem.

aaaa kırk yüzlü olanlar varken iki yüz de neymiş...

serengeti düzlüklerinde avcılardan arta kalanları bekleyen sırtlan gibidir. doğası gereği hayatta kalmak için içgüdüsel davranıyordur ama dışarıdan bakınca pek de hoş görünmez.