zaman tüneli

performatif erko rolünü o kadar iyi oynadım ki yalnız başıma kitap okurken bile ayak ayak üstüne atıyordum. - arabistanlı babıl.

aşık olup çok severek evlenmek istiyorum. kuzey ışıkları için gittiğim gezide sevdiğim adamla zaman geçirmek istiyorum

(bkz: fantezinin öyle bir şey olmaması)

aslında halk şairlerimizin renk üzerinden fazlaca anlam yüklemesi yapması durumudur. sonuçta hijyenin az olduğu, karıların haftada bir kez, kadınlar gününde hamama gidebildiği, insanların topu topu iki tane günlük kıyafetinin olup, birisi ıslakken diğerini giyebildiği dönemlerde, renk üzerinden kendisine bir mesaj verildiğini düşünmek saflık değil midir ? ama halk ozanları adeta
(bkz: yalnız ve ayı) karakteri gibi bu renk seçimlerine odaklanmışlardır. bakınız örneklere:

al giyme kız al giyme. el alemi kandırma. ( her kadının al bir elbisesi olur. senle ne alakası var)
kime kim ettin de giydin alları ? ( kız, dayı bir yürü git işine demiştir )
al yazma bağlamış başına, kimin sevdası var içinde ? ( kasap et, koyun can derdinde)
kara giymiş yarim yoksa yas mı tutarsın ( yooo kiri göstermiyor da ondan)
beyaz giymiş yarim bana naz eder. görsem yüzünü içim sız eder. (kız o sırada söğüt dibinde ağanın oğluna veriyordur)

hasılı kelam halk şairlerimiz uçan kuşu, titreyen yaprağı, kendilerine verilmiş bir işaret olarak görmeye meyillidirler.

sporcu falan degilim olm.

doğduğun aydan ziyade sözlüğe kayıt olduğun(yani bir nevi sözlükte doğduğun) ayı ele almak daha mantıklı olmaz mı?

kim elledi benim götümü diyen dayının götünü kimin elledigini arada düşünürüm.

tam da kirama maaşımdan fazla zam gelen şu günlerde:

not: bu arada her şeye maaşımdan fazla zam geliyor. teşekkürler akepe.

yine yeniden...

"gitme bir yere" diyorsun, nereye gideceğim söyle?
buradayım be buradayım...

sanırım eylülcülere ciddi bir husumeti var yazarın. baya girdirmiş ama tutarsız.

lk alındığında insanı mutluluktan uçuran, heyecanlandıran sonrasında çorap çekmecesine atılıp bir daha yüzüne bakılmayan nesne.

yaklaşık 6 aydır kendi tariflerini veya beğendiği tariflerin linklerini mesaj olarak atıyor. beni not defteri gibi kullanıyor.

olsun.

ahmet mithat efendi'den zeki müren'e, ihsan sabri çağlayangil'den devlet bahçeli'ye kadar herkesle bir anısı olan beşiktaşlı pişekarımızın, futbolla bu kadar iç içe olmasına rağmen hala bir lucescu anısı patlatmaması beni hayrete gark etmiştir. kendisinden bir ense tokat. göte parmak lucescu anısı bekliyorum.