zaman tüneli

biz bunları dedik de yıktılar be dünyayı başımıza…

gollum gibi yıllardır onu aradıgımdır.
bir buldurun allahsızlar:)

4 gün.

ben naneyi yemişim.

cânım erzurum.

bu da okuldan kalan son şeyler leda ve kuğu



yazarların basarı hikayeleridir.

ben 2004 te altı ay bırakmıstım.
2008 de uc ay bırakmıstım.
2009-2010 ve 2011 de eski esim cok istiyor diye denedim bir iki kere. ama onlar bir iki hafta surdu.

baska denemem olmadı.

kustuğumda verdiğim kilo olabilir. yani bir anda yarım litre kusuyorsun mesela.

bir haftada on kiloya yakın kilo vermiştim.

hep durumu iyi olanlardan bahsediyoruz ama aç büyüyen gelişme geriliği yaşayan çok yeni nesil çocuk var. gıda fiyatları çok yüksek maaşlar düşük fakir aile sayısı çok. benim çocukluğumda fakir zengin herkes en azından tavuk dürüm alıp yerdi ve içi dolu doluydu. on on beş yaş fark var aramızda çocuğun ağzında sağlam diş yok. kim ne derse desin ben her şeye maddeci gözle bakıyorum beslenme en önemli şeylerden biri.

yazarların basarı hikayeleridir.
benim en basarılı hikayem su:
uc ayda kendi kendime 26 kg verdim.
bol sporla ve bol saglıklı beslenmeyle.

anadolu mola - uşak

makul bir parfumdur.
ve mis gibi kokuyordu.
ciceksi. temiz. romantik.
ben iki senedir kullanıyordum.
sonra fiyatını iki katına cıkardılar.
ben ne kullanıyorsam zam yapın zaten:)
butun zara parfumleri aynı benim kullandıgım iki katına cıktı.
arkadaslar bir seyin ekonomik olması kotu oldugu anlamına gelmiyor.
her seyin en pahalısı da en ozeli ve guzeli degil.
kafa acmamı da sevmiyorsunuz biliyorum.
aman neyse.
kapitalist baronları uzmeyelim simdi:)

en utangaç hallerimizi, en masum zamanlarımızı yerle bir ettiler...

ben de bir iki aya bu kadınlardan olurum belki.
bilemiyorum.
cok aska geldim su an. ihih.

mickey mouse ile alakası yoktur.

" hâtıralarımız bize kalır,
bizimle yaşamaya devam eder... "

senaryosu gustavo ribeiro ve gabriela antonio rosa tarafından yazılmış iken, gustavo ribeiro tarafından yönetilen kısa animasyon film; 2020 yapımlı olan filmin ödül de aldığı bilinmektedir.



bir çocuğun dedesiyle kurduğu duygusal bağı, dedesinin alzheimer ile mücadelesini, bu hastalığın onun zihnindeki her şeyi silip süpürüyor olmasını, küçük çocuğun çizim yeteneğiyle dedesinin hastalığına iyi gelme çabasını konu ediniyor.

alt metinde ise bence şu fikir yer alıyordu;

sevdiklerimiz bizi unutabilir, alzheimer olabilirler, bir gün bu hayattan da gidebilirler ama şunu unutma ki o seni unutmuş olsa bile sen onu hatırlıyorsun, seviyorsun, tanıyorsun, bu yetmez mi?

küçük çocuk annesiyle hayatına devam eder iken bir gün dedesi onlara gelir ve belki de hayatının son zamanlarını yaşıyordur, bir süre kızıyla ve torunuyla yaşar, kızını nasıl tanıyor diye soracak olursanız, belki de onun durumu şimdilik sadece anıları unutmak ile ilerliyordur, kişileri hatırlıyor olabilir.

küçük çocuk çizim yeteneğiyle dedesine iyi gelmek ister, ona geçmişini hatırlatmanın en önemli yolu ise aile albümleri, fotoğraflardır, hep eski fotoğraflara bakarlar, unutmamak ve unutulmamak için...

bir gün dedenin bu misafirliğinin miadı dolabilir, bir gün herkes anılarda kalır, sevdiklerimiz ve biz rüyalarda kalırız, kalabiliriz.

sevdiklerimizle geçirdiğimiz her ânın ne kadar kıymetli olduğunu vurgulayan bir kısa filmdi, alzheimer olup seni unutsa bile sen onu hatırlayacaktın, o her kim ise.

benim için duygusal bir kısa filmdi,
anılar ve zaman üzerine düşündüren bir kısa film olduğunu kendi adıma söylemem mümkün olacaktır.

izlenesi bir kısa filmdi.

sevdiklerimiz her zaman bizimledirler,
kalbinde olan seninle kalır...

cooooook sevimli bence:)

bugün de kendimiz için yakıyoruz. daha güzel günlere…

beni çok yoran insanlardır. yüksek sesle konuşan insanı "bağırma" diye uyarmayı da hiç sevmem, sonrasındaki hevesinin kaçmasına sebep olmayı hiç istemiyorum. o bağırıyor ben de o tonunu ayarlasın diye bi ton aşağıdan konuşuyorum, onun anlayacağı yok. öyle gidiyoruz.