zaman tüneli

egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.
kutlu olsun ulusal egemenlik ve çocuk bayramımız.

mavi gözlüm… özlem ve saygı ile.

bana hayran olması.

burak kut - tahtalara vur

ben yüzdeki mimiklere bitiyorum, özellikle doğal olanlara. birde koku ama doğal vücut kokusu. bu ikisi uyumlu olursa benim aşık olmamam için sebep kalmıyor gibi ama karşılaşma olasılığım %0.5 falan. yani 200 de bir kişi. estetik eşiğim aşırı yüksektir.(tipimle ters orantılı düzeyde)

sayesinde bahçemde çıkmayan bitki kalmadı. en son narkotik uyardı da ayıkladım. *

her türlü derdi alıp götüren sesiyle bu akşam izmir semalarını dolduran güzellik.

bana çok güzel paralar kazandırdı, pişman değilim.*

duvara karşı film rozeti pilis.

yalan'ın akustik versiyonunu ne güzel söylemiş z**ini daş***ını sevdiğim.

istediğim bir yerden girersem 5 yıla hepinizi unuturum.

-türk bayrağı rozeti,
-atatürk rozeti,
-milli bayramlara özel rozetler şeklinde sunduğum öneriler.

böylece her bayram bakkalın düzenli müşterisi olur.
bu tavsiye bedavaydı. daha fazla iş geliştirme tavsiyesi için müracaat mesaj kutum.*

sen beni bırakıp böyle gitmezdin hiç
yapmazdın.
ayları geçti ayrılık
sen götsün.

senaryosu danial farhadi tarafından yazılan ve aynı isim tarafından yönetilen kısa film; bahar ece yegen adlı oyuncu rol almış iken film ise geçen sene yayınlanmıştır.



eşinin hamile olduğunu öğrenen genç bir baba adayının mesleği ile ailesi arasında kalmasını konu ediniyor, kendisi bir astronot ve ilerleyen sahnelerde uzaya gittiği de görülüyor.

hazırlıklar yapılmış ve genç astronot artık uzaya gitmek için hazır, burası biraz uçuk kaçık gelebilir ama durum bu, karısının ise hiç gönlü yok kocasının dünyadan ayrılmasına. ^^

gitmeden önce son kez konuşurlarken aralarında bir sükut hâli peydâ olur, kelimelerle değil sessizlikleriyle anlaşılmak isterler sanki, birbirlerini çok sevseler de kırgın gibidirler.

konu açısından interstellar ile kısmen benzer yönlere sahip bir kısa filmdi biraz da, zamanla değil ama uzaya gitmekle, gittikten sonra döndüğün zaman geride bıraktığın kişiyi aynı hâlde bulmamak ya da bulamayacak olmak gibi şeyler üzerinden benzerlik taşıyor gibiydi.

bu kısa film bana en çok şu soruyu hatırlatıyor;

sevdiğin insan için hayallerinden vazgeçer miydin?

fotoğraf teknolojisinin ilerlemesi ve herkesin belirli bir kaliteye ulaşabilmesi nedeniyle artık daha üzücü olabiliyor. ne demek istiyorum? yani fotoğraflarda eskimişlik olmadığından ölen kişinin öldüğüne ikna olmak çok zor oluyor. eskiden kağıda basılıyorken fotoğraflar, o kağıt sararırdı zamanla. " çok vakit geçmiş" algısı beyinde otururdu, üzücü gelmezdi. şimdi ise kanlı canlı geliyor göze sanki ölmemişler gibi. üstüne yapay zeka ilerledi. o fotoğrafları hareketli hale getirebiliyor insanlar. al sana yeni nesil escapism.

nilüfer bu şarkıyı söylesin, ben de şarap içeyüm diye yaratmış bizi tanrı. *

ankaraya sadece muhsin yazıcıoğlunun cenazesine gitmiştim, orayı da sivas sanmıştım.

21 yaşında, 194 boyunda, sağ ayaklı italyan kaleci. lazio'da oynuyor.
bu detayları geçelim, az önce biten atalanta lazio maçında tarihe geçecek bir performans sergiledi bu pembe panter.
italya kupası yarı finali rövans maçı.
mac penaltılara gitti.
elemanımız tam 4 penaltı kurtardı. atışlar kötü değildi bu arada. direkten dönmedi, auta gitmedi, mıy mıy vuruş yoktu.

bundan böyle sakal takarak dahil olacağım iş hayatı. pembe sakal. mor da olabilir. gri de fena durmaz bak şimdi düşününce.