zaman tüneli

italyan mutfağına ait, penne makarna ile sarımsak, domates, zeytinyağı ve bol acı kırmızı biberle hazırlanan, arrabbiata soslu acılı bir makarna türüdür. genellikle parmesan peyniri ve fesleğenle servis edilen bir yemek.. ama türkiye'de biz genelde kaşar peyniri kullanıyoruz.
bu aslında bizim bildiğimiz acı domates soslu makarna. ama italyanlar bizim gibi üşengeç değil her makarnaya ayrı ad vermişler. bazen yemekhanede görünce alıyorum. aynı benim yaptığım domatesli makarna. önceki hayatımda italyan mıydım acaba..?

bütün kürtleri bölücü zannetmekle eşdeğer bir şey. bir kişinin ya da belli bir grubun yaptığı saçmalığı bütün ırka yüklemek ne kadar saçma değil mi?

anlamıyorlar

ne biçim başlık lan bu? sanki ronaldinho'dan bahsediyor herif.

senelerdir mastürbasyon yaparım
bu
mastürbasyon değil arkadaşlar.
mastürbasyonun adını kötülemeyin.

toplumun dayattığı güzellik normlarına uymak zorunda olmayan kişilere çirkin yakıştırması yapanlara yakışan bir çirkinlik bu. bu çirkinlik fiziksel değil de düşünce çirkinliği. bu çirkin aklın verdiği tavsiyeler de bir o kadar çirkindir.

neresine kadar içine alabildiği merak konusu olan mastürbasyon çeşidi.

valla dışarıda mis gibi bir hava, gezilecek çok fazla yer var. haklılar yani. haftasonu çalışmanın allah cezasını versin. şimdi caddebostan sahilde olmak vardı.

kimseye çirkin demek haddimize değil. tavsiye vermek de keza öyle.

önemli olan sağlık.. yaşam kalitesine direkt etki eden sağlık. ha bir de etrafınızda güzel gören gözler biriktirin. ruhunuzu doğru okusunlar, kafi.

mustafa topaloğlu'nun abu çi-çi adlı şarkısı olabilir. sözleri ayrı saçma, klibi ayrı garipti. eşsiz bir deneyimdi :)

allahla ilgili birçok başlık ve entry girildi. son dakika haberlerine eminönü normal sözlük binası önünde bazı kullanıcılar pankartlarla bekliyorlar. bazı kullanıcılar kendilerini benzinleyip yakmakla tehdit ediyorlar. benzinin pahalı olmasından dolayı tehditler yeterince inandırıcı olmadığından temsili bir istasyon görseli koyulan pankartlarla kullanıcıların sessiz çığlığı devam ediyor.

biri bireysel trajediden beslenen bir edebi derinlik, diğeri doğrudan milyonlarca insanın hayatını etkileyen siyasi kararlar...

dostoyevski’nin hikayesine baktığımda, siyasi faaliyetleri nedeniyle tutuklanıp idamla yüzleşmiş, son anda affedilmiş ve ardından sibirya’da yıllarca sürgün ve zorunlu hizmet yaşamış bir insan görüyorum. bu deneyimler onun eserlerine işlemiş. suç, vicdan, acı ve insan doğası üzerine yazdıkları biraz da o yaşadıklarının ürünü olmuş.

diğer tarafta davutoğlu var. onun olayı ise bireysel bir acıdan ziyade, devlet politikaları ve sonuçları üzerinden değerlendirilebilir. özellikle suriye politikası ve türkiye’ye gelen milyonlarca sığınmacı meselesi, bugün hala tartışılan ve ekonomik-sosyal etkileri yoğun biçimde hissedilen bir konu. 4 milyon suriyeli mülteci ile şuan yaşadığımız ekonomik krizin mimarlarından biri. ayrıca kılıçdaroğlu tarafından yeniden siyasete dahil edilmesi de ayrı bir tartışma konusu..
bence versusun kazananı belli.

nereye ya yine nereye
niye atıp duruyorsun kendini yerlere
biraz oturaklı ol. neden burda olduğunun farkına var.
bi işe yara ya
hepsini geçtim yapman gereken tek bir şey var ve onu da asla yapmıyorsun
kim ister ki seni? böyle yapan birini kim ister ya
beş dakika göz önünde dur

yaşanan olay, yazılan açıklama, olayın video kaydının olması neresinden bakarsanız bakın epik.

sonsuz güç kudret şu bu sahibi allah'ın sonsuz tahammül sahibi de olması gerekir. allah, manav mehmet amca mı alaya espriye küssün?

bazen tek bir kelime paragraflarca anlatılan olayın özünü veriyor. önemli olan dili etkili ve yetkin kullanabilmekte. sözlük camiası açısından bakarsak ise genelde kısa ve etkileyici ifadeler daha çok beğeni topluyor.
uzun anlatımlar konusunda normal sözlük yine iyi, uludağa baktım genelde tek cümlelik entryler var. bu durum, çağın ruhuna da uyuyor. uzun şeyleri okuyup anlamaya vakti de sabrı da yok modern insanın.
"ah, kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya.."

çarpılır mısın bilmem ama uçurulabilirsin sayın yazar. aman dikkat.

trt eba uzaktan eğitim. özellikle beden dersi favorimdi. allahım maymun ettiler bizi ya. bu nesil nasıl topluma karışacak?bu gözler neler gördü?babam bu kadar güzel pasta yapmayı nereden öğrrendi?tomalar bizi neden suluyor?simit satıp onurlu yaşamayı düşünüyor muyuz?

bir de luppo alan dayı vardı. benim en çok aklımda kalan aç kalacağını düşünen bir dayının daha temel yiyeceklerden ziyade kırılırmışçasına luppo aldığı sahne. hiçbir senarist bunu yazamaz.